I
xx.i j itiiii
quemqꝫ xp̄ianum ſanctificant ſine quibus xp̄ianumnomen nulli prodeſt. Hec ſunt que homineꝫ de terraad celum leuant. que homini deū reconciliāt. que ꝓximum edificāt. q̄ ad felicē tranſitū p̄parāt. Derū qm̄ruſticana ſimplicitas nōnunqͣꝫ ignorat quō hec fieridebeant. Ideo per ſingula redeundo latiꝰ aliquid d̓hiis loquamur.Hitiū ſapientie timor domini. Scribit̉ pſalmocx. ⁊ ꝓuerbi. i. ⁊. ix. ⁊ in alijs locis multis. Et q̄ſine timore ē nō p̄t iuſtificari. Eccleſi. i. Hec ⁊ ſimiliadebet aduertere quilibet fidelis ruſticꝰ. īmo ⁊ omnisxp̄ianus ⁊ a pctō recedere. Ꝙ ſi aliquis ita ſimplexfuerit ut dicat. non ſcio timere deum neſcio quid ſcithoc. talis dꝫ informari hoc mō. Primo querat̉ ab eoan aliquid ſit in mundo qd̓ timet amittere uel incurrere. ⁊ rn̄debit ꝓculdubio ſi aliquē uſum rōis habue-rit. ꝙ quotidie iſta ſollicitudine anxiet̉ ne ꝑdat bōaque hꝫ. ⁊ ne ſuꝑueniāt ei mala q̄ ſolēt hoīes ſine intermiſſiōe uexare. hꝫ forte pauca bōa q̄ timet amittere.ſꝫ multo plura ſunt mala q̄ timet incurrere. Ecce utrobiqꝫ occaſio tīoris. ſꝫ ſecūda ē īcomꝑabiliter maior qͣꝫprima. ⁊ equaliter vniuerſos ꝑſtringit. Secūdo q̄ratan credat ꝙ deꝰ ſit uniuerſal̓ pater familias oīm queſunt in celo ⁊ in terra. ⁊ an oīa ſint nuda oculis eius⁊ an ſit iuſtꝫ iudex retribuēs ſingulis iuxta oꝑa ſua-Tercio q̄rat̉ an hēat fidē d̓ celo ⁊ inferno. ⁊ ꝙ ī celoſint ſola ſumma bōa ⁊ ī īferno ſola ſumma mala. Itēꝙ iuſtis debēt̉ p̄mia celeſtia. reprobis uero tormentaīfernalia ſine fine māſura. Si hec ſe creder̄ dicat. tūc īſtruat̉ quō ꝯparare dēat tꝑalia ad eterna vicꝫ ꝙ hec