dei in omni ſtatu qui nobis ꝯtingit ¶ Capitulū terciūQuenimus domine mi deūloquentē per os zacharie ꝓphete dicētis ſeptimo caplō vbi deilla prima captitate breui legiturHec dicit dominus deus ſacerdotibus et populo terre Quando ieiunaſtis et ploraſtis in quinto ⁊ ſeptimo toto tempore ſeptuagīta qnnorū inrellexiſtis ꝙ michi ieiunaretis aut ad me ploraretis. aut ego tale ieiuniū volui a vobis. Innuit deus domine mi in verbis predictis ꝙ dū nos fuimus ꝑ ſeptuagnnita annos in predicta captiuitate ꝙ fuimus ſine lege quia ieiuniū non habemus a lege ſicut aliasobſeruantias. et ſimiliter fuimꝰſine circūciſione et ſine ſabbato.Et ſine dubio hec omnia non valent nobis dū ira dei menet ſuperpopulū ſuū Illa vero pͥma ira fuitbreuis et habuit certū terminūſed ira dei in qua ſumꝰ nūc eſt longa et nō innenimꝰ certū terminūin ꝓphetis Et timeo dn̄e i ꝙͣ ſicut deꝰ in captītatē illam breue dimiſit patres noſtros ſine lege etſine obſeruancijs eius. nec acceptabat ieiuinia nec obſeruātias legis eorum quouſqꝫ fuit ꝯpletumtēpus pene eorū ſcꝫ qnni lxx. Sicin iſta captītate vltīa nō acceptatopera que fecimus ſecundū obſeruantias legis quia conſtat ꝙ nosſumus in maiori pctō nūc ꝙͣ prēsnr̄i fuerūt in bobiloma. vn̄ nos ſumus in maiori ira dei ꝙ illi et ꝑ cōſequens opera noſtra ſūt ei minusplacita et nos ſumꝰ ei mnagis odioſi. Et patꝫ ꝙ illi ꝓpter mortemꝓphetarum et qꝛ ydola coluerūtfuerunt tātū ſeptuaginta ānis inbabilonia captiuati. et nos ꝓpterpectatū magnū et maximiū ſumuscaptiui iā mille ſunt anni Et heccaptītas dn̄e mi ſine dubio eſt illa quā deꝰ ꝑ os danielis ꝓph̓e vocat deſolatioēꝫ cū dixit nono caplōOſqꝫ ad ꝯſūmatiōeꝫ et finē ꝑſeuerabit deſolatio. pͥma captītas vocata fuit trāſmigratio qͥa pꝰ modicūtꝑs fuerūt redūcti cū honore ī iheruſalē Sꝫ hec vocat̉ deſolatio ꝑpetua in qua ꝓ certo deꝰ non miſerebitur noſtri ſicut nec miſerebaturpatrū noſtrorū dū erant in bobilone. excepto ꝙ cōſolabatur eos ꝑꝓphetas qui ꝓmittebant illis liberationē. ⁊ eciam erant omnes ſimul Nobis aūt nichil ꝓmittit̉ ⁊inſuꝑ diſperſit nos deus ꝑ vniuerſa mundi regna. Attamen quicquid cōtingat nobis dei ſumus inomni euentū ¶ Capitulū qͣrtūd¶ Omine mi mirabile ē mͥ denobis. Cotidie ſperamꝰ liberatiōeꝫ de captiuitate iſta et ſemper de hac loquimur ⁊ de noſtra reductione in iheruſalem et ideo velſumus ceci vel deceptoe̓s ſimpliciū