et iſte quē theo maie filiū voluit nil tamē ei de ſcribit. vnde incertū habro crrdo tamē quēcūqꝫ mercuriū veteres eloquētie deūvoluiſſe. eo ꝙ ad mercuriū planetā mathematici aſſirunt ſpectare omne ſonans orgauū in corꝑibꝰ noſtris diſponere. dicuntp̄terea deorū interp̄tem quia per organa ab eo diſpoſita cordi-noſtri pandātur intrinſeca que deorum ſecreta dici poſſunt. inquātū niſi exprimantur nemo p̄ter deū cognoſcit. galero quippe tegitur mercurius vt oſcendatur ꝙ aduerſus inuidie fulmina eloquencia valido regimento ſeruetur ꝙ nil aliud eſt quamgracia quā eloquens a beniuolis auditoribꝰ meretur alata fertmercurius talaria. vt ſermonis deſcribatur velocitas quo codēmomiento ex ore loquentis egreditur et in aures ſuſcipitur audientis virgam defert vt nuncij officiū denotet ferunt em̄ nūcij qua ſi iſigne virgas qua virga dicunt mercurium animasab orcho et plures in illum demittere et ſic per illam eloquētisvires intelligere poſſumus quibꝰ iam plurimi e mortis faucibꝰſubſtrocti ſunt et nōnulli in eaſdem impulſi quis orcho milonēſubripuit;. quis pompliū leuauit vt de ceteris caceā niſi eloquētia ciceronis? qͥs ī illū impegit lentulum ceregū catilinā alioſqꝫeiuſdē factionis hoīes niſi chatōnis eloquētiā? hac p̄terea v̓gadicūt mercuriū incitae̓ ventos id eſt eloquētem poſſe furores immittere. vt in ceſarē apud armunū curionis oratio ſic ⁊ tranae̓nubila ideſt turbatioēs auferre vt ꝓ deiotaro tuldū iulij ceſaris in eū turgidū pectus placida orōoe ſedauit Qd̓ hec virgaſomnos immittat et adimat clarū eſt eloquētia inertes adexcerciciū excetari ⁊ in ſuū dedecus nimiū animoſos r̓trahe̓ et ſopire. ſerpente autē virga cingit̉ id eſt a ſerpētis prudentia ſumit̉oporte̓ eloquentē eſſe diſcretū cirta electiones dicendorū tꝑorūlocorū ac etiā perſonarū vt ibi prudenter ſe habeat.De eudoro mercurij filio.Vdorus filiusfuit mercurij et polunile ſcd̓m omē hanc videns mereūius eleganter in chorea ſaltantē cū cantibꝰ in choro diane dilexit eamqꝫ ⁊ clam eius aſcendēs palatiū cū ea ꝯcubuitet genuit cudorū velociſſimū hoīem atqꝫ bellicoſū qui cū achilletroyam aceſſit.De mirtilo mercurij filio.Irtilus filius fuit mercurij ⁊ auriga enomai vt ſupͣ.
Druckschrift
Genealogiae deorum : Liber I-XIII. Mit Beig. von Dominicus Silvester
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten