et veſte ſuꝑ cignū reiecta certarēt quis haberet. tandem leuataveſte loco cigni inuenerūt mulierem que eis dixit vt dicerentiouco qd̓ ſucionem puerum coleret. quare ſibi filiam ſuā ī cōiugem dedit. que cum pregnans eſſet vidit in ſomnis ſolē in fauces ſuas intraſſe et exiſſe poſt hoc natus eſt filius quē brancumdixerunt qui fuit augur̄. et ei conſtructū eſt templum qd̓ dicit̉branchiadoni. lact. vero dicit brācum fuiſſe puerū teſſalum abappolline dilectū. quē mortuū acriter dolens ſepulcro ſacrauitet templo ibidē branchiades appollo dicitur.¶ De philemone octauo appollinis filio-Hilemon apo. et lichinonis filius fuit Nam ſcd̓m ouilichion filia dedalionis ex appolline et mercurio duoseodē ꝑtu ſuſcepit filios quorū vnꝰ inſignis cithariſtaalter autē fur ¶ Rei veritas peperit duos quorū vnꝰ quia muſicus dicit̉ appollonis filius. alter quia fur filius mercurij.¶ De orpheo nono appollonis filio.Apheus caliopis muſe et appollinis filius fuit et ei ẜᵐra mercuriꝰ lyram nuper a ſe comꝑtam tradidit qua tātum valuit vt mouere ſiluas ſiſtere flumina poſſꝫ. hichabuit erudicem cōiugē quā amauit ariſteus ⁊cͣ vt habes docimo metha. habes ibi q̄modo ad inferos deſcendit et quomodo et a quibꝰ interfectus ſit. huius lyram dicit raba ī celū aſſūptam ⁊ inter alias celeſtes ymagines collocatam ¶ Rei veritasdicitur orpheus quaſi aurea phones ideſt bona eloquētie voxquequidē appollinis ideſt ſapientie ⁊ caliopis que bonus ſonꝰinterpretatur filius eſt. lyra autē illi a mercurio dat̉ per quā intelligimꝰ oratoriam facultatem que non vna voce vel demōſtratione conficit̉ ſed ex multis. et confecta non omnibꝰ conuenitſed ſapienti et eloquēti et bona voce valenti. que cum omnia inorpheo cōuenirēt a mercurio mēſuratore temporū eidē cōcedūt̉hac orpheus mouet ſiluas radicatas firmiſſime et ī fixas ſoloideſt obſtinate opinionis homiēs qui niſi ꝑ eloquētie viresqueūt a ſua pertinatia remoueri Siſtit flumina ideſt fluxoset laſciuos homines qui niſi per eloquētiam firmētur in marefluūt id eſt in ꝑpetuam amaritudinē. feras mites facit ideſt homines ſanguinem fitientes in humilitatē reuocat. hic inſuper