Druckschrift 
Genealogiae deorum : Liber I-XIII. Mit Beig. von Dominicus Silvester
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nirii

volunt inſuper cum illi citharam merturius donaſſꝫ eliconijspreeſſe muſis vt eo ſcilicꝫ lyram tāgente muſe canerent. ſimilit̓imberbem dixere. atqꝫ laurū arborem ypboreas griffes coruūet bucolicum carmen illi ſacrū fecere. multisqꝫ eum vocant nominibꝰ plures etiam filios ſibi aſcribentes. Rei veritas Notandū hic qd̓ per appollinē aliquādo hominē ītelligimꝰ vt fuitaliquādo autē ſolem. fuit igitur hic homo ſcd̓i iouis ex latōnafilius ſcd̓m theo. apud archades r̓gnauit. eiſqꝫ nouas legesdedit. quarū ob ſeueritatē a ſubditis regno pulſus eſt. qui adregem theſſalie admetum confugit vbi conceſſione regis ſecusamphriſū flumē imperauit. exqͥbꝰ nata ē fabula qd̓ ob occiſosciclopes diuinitate priuatus admeti pauerit armenta. Hic ſecūdū theon. primꝰ herbarū vires nouit. et eas oportunitateshominū adaptauit et ob id non ſolū medicine repertor dictuseſt ſed deus. quia diſcordes in concordiam reducere ſciebat amercurio numerorū atqꝫ menſurarū pͥncipe citharam cōceſſamdicunt. quoniā viſis egritudinū ſignis mortem aut ſoſpitatēprediceret deus diuiuationis habitus eſt. ſic laurus coruꝰdicati de quorū proprietatibꝰ dictū eſt Dicit albe ob id fictum occidiſſe phitōnem quia phiton fidē auferens interpretat̉qui tociens tollit̉ quotiens veritas reſeratur. qd̓ per ſolis lumenefficit̉. ſed tunc placata eſt per quē ſcd̓m mathematicos futurapremōſtrātur. ſapientie deus dictus eſt quia circa morbos ſalubria conſilia donabat. vel ſoli applicādo quia lumine eius vitāda et ſequēda videmus. imberbem autē ſolem dicūt quia tanꝙͣiunenis omni die nouus oritur Iira canere et muſis p̄eſſe dicūtquia eum putauerūt celeſtis melodie modulatorē et inter nouem ſperarū circuitiones tanꝙͣ inter nouem muſas noticiammodulationis exhibentē Nunc de nominibꝰ appollo ſcd̓m ful.perdēs interp̄tatur. et hunc ſurgentē ethiopes totis affectibusexorant eo quod feruore ſuo nimio apud eos cuncta diſperdathuic etiā dicit por triplicem eſſe poteſtatē. vt patet libro quēſolem appellauit. Dicit apud ſuperos eſſe ſolē libeꝝ patremī terris. et appollinē apud inferos īde tria inſignia eius ſimulachro ab antiquis apponūtur. lyram ſcilicet pro quā celeſtisarmoīe ymaginem voluere. clipeū quo terre numē intelligūt