et cum eū uideat imꝑfectū ꝙͣtū ad doctinam ⁊ mores cupienseum ꝑficere ſapientia duce aſcendit in celū. et omnia igne animata videt vt intelligamꝰ qd̓ in celo ideſt in loco perfectionisſunt omnia animata igne ideſt claitate veritatis. deinde a rotaſolis furatur ignem ⁊cͣ. per ignem ītelligo veritatem quā quianon in publicis locis ſed in ſolitudinibꝰ adipiſcimur clam eāſubripere ⁊ furari videm̉. hec ergo ſapientia capta eſt rota ſol̓ideſt dei a quo omnis ſapientia eſt. ipſe em̄ verus ſol ē cuiuseternitatē per rotā fine prīcipioqꝫ carentem ſignificare voluer̄thanc demū flāmam id eſt doctrine claritatē immittit pectorilutei id eſt ignari hominis quia licet omnes anime ſint eqͣlescorporea tamē moles adeo retundit vt niſi doctrina iuuenturtantū extorpeſcūt vt potius bruta ꝙͣ aniālia rationalia uideāt̉et ſic homo animat̉ quia de vicijs ad virtutes excitat̉. demūdicunt deos iratos religaſſe prometheū in rupe. immiſiſſe maciem ⁊cͣ. credo hic poetas loqui more vulgi qui iratū deū adu̓ſusquēcūqꝫ labo rantem dicunt. quaſi nil p̄ter ociū a deo pacato det̓et ideo dicunt eos iratos ꝓmotheo. quia aſſiduo ſtudio laboraret. qd̓ eum in caucaſo alligari fecerūt peruertit̉ ordo quia priꝰdiu ſteterat in caucaſo quaſi alligatꝰ a mercurio ideſt a deſiderio ſciendi. vel ab eruditione alicuius. p̄cordia autē illius abaquila laniari hoc eſt meditatioībꝰ ſublimibꝰ anxiari. que varijs ambagibꝰ et queſtionibꝰ renouant̉. et hec quātū ad fictade prome. quē maiores noſtri aſſerūt eximiū ſapiētie doctorēfuiſſe. ſicut aug. de. ci. dei. ſia et euſe. li. tēporū dicunt eum aſſirijs aſtrologiam monſtraſſe quā in ſummo caucaſi vertice didicerat lac. libdi. inſti. dicit eū primū ſimulachrorū ex ſuto cōpoſitionē inueniſſe. qd̓ forſau de conpoſitione hominis ex luto fabule dedit iniciū. hunc etiam dicit pli. li. naturalis hiſ. primodocuiſſe ignem ex ſilice prouocatum ferula ſeruare: Quod dijhominibꝰ imimiſerūt maciem ītelligo labores corporeos quibꝰextenuam̉ et ad quos naſcimur. illiꝰ crimine cui dictū eſt inſudore ⁊cͣ. per febres uero ardores concupiſcentie quibus vexamur aſſidue. mulier ad ſolaciū creata eſt ſed inobediētia factꝰeſt ſtimulus non paruus.¶ De pandore homine a prometheo facto-
Druckschrift
Genealogiae deorum : Liber I-XIII. Mit Beig. von Dominicus Silvester
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten