Druckschrift 
Genealogiae deorum : Liber I-XIII. Mit Beig. von Dominicus Silvester
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vel ſic inter huo̓res ab elm̄tis imp̄ſſos moilibꝰ a terra imp̓mit̉melancolia e̓ſticie mr̄ ē duplex autē t̓ſticia ē. triſtam̉ em̄nrā deſideia cōſequi neqͥmꝰ vel qꝛ aliqͥd minꝰ iuſte ꝑegimꝰ. pri-ma triſticia nunqͣt fuit deorū nutrix vel hoſpita. ſcd̓a ſic exminꝰ bn̄ ꝯmiſſis dolere ē p̄bere alimēta virtuti. per quā in deitates ſuas gentiles iuere nos xp̄ani in bt̄ītudinē eternā. Et vo-luit idē vir. in ſexto eneid̓ vbi ꝑfides mittit ad tartara. aliosvero pꝰ exactas ob culpā penas eliſios ducit in campos. vel ſicdeos ideſt ſolem fidera voluerūt poete abijſſe ad egiptios qd̓hyemali tempore ꝯtingit qn̄ ſol a nobis ſemotꝰ tenet ſolſticiūantarticū qꝛ tunc habent hūc in ſūmitate ſui capitis. et tunc apalude ſtigi paſcunt̉ ſidera ſcd̓m illos qui ex eleuatis vapoibꝰdicebant fidera paſci et apud hoſpitāt̉ donec verſus articūpolū gradū non flexerint. Apud egiptios dicit ſeneca paludemeſſe ingentē que difficillimā limoſa nimis papiris implicita ſit ſtix vocata eſt quaſi triſticiā tnͣſeūtibꝰ inferens. Qd̓ dijper ſtigem iurēt eſt ꝯſueuimꝰ em̄ eas res quas timemꝰ veloptamꝰ iurare. et qui ſūme gaudet non videt̉ hrē quod cupiatreſtat igit̉ vt dij iurēt triſticiā quā noſcūt ſibi fore adu̓ſamEt deierantes nectareo priuentur poculo intelligo. quia quiex felicitate in miſeriā deuenir̓t eum deieraſſe ideſt minus beneegiſſe dicebāt et ſic nectareo poculo carere id ē ad amaritudinēinfortunij deueniſſe. De cōchyto ſtigis filio.Ocitus infernalis fluuius ſtigis filius ab alberico dicitur quia luctus quē per cōcitum intellign̄t ex triſticiaſtix eſt oritur. De flegetōne cōchyti filio.legeton infernalis fluuius cōchyti filius dicit̉. quia exdiuturuo luctu quis ſepe ruit in furorem. flegeton em̄ardor interp̄tat̉. vt comp̄hendamꝰ et dolore cordis nimio excitari furores. De lete flegētontis filio.Ethen inferni dicūt fluuiū et flegētontis filiū quia exfurore naſcitur obliuio. hunc fluuiū ponit virgꝰ apudeliſios campos eo illos portari quos mͥcuriꝰ vult r̓uerti ad corpora vt dictū eſt. dantes vero in ſūmitate montis purgatorij ex eo dicit animas celo dignas potae̓ vt obliuiſtant̉p̄teritoꝝ maloꝝ qͦꝝ meōria felicitate ꝑpetue p̄ſtaret impedimētū