Druckschrift 
Genealogiae deorum : Liber I-XIII. Mit Beig. von Dominicus Silvester
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſentirent moueri nonnūꝙͣ etiā mugitus emittere eiuſqꝫ e xiſceribꝰ fontes lacus flumīa fundi quaſi ex ea etherius igniset lucidus aer exorti. ac egregie potata ingentem illum occeanipelagum emiſerit et ex colliſis incendijs euolantes in altum fauille ſolis luneqꝫ globos ediderint. ſummoqꝫ impliciti celo īſtellas ſeſe infixerint ſempiternas ſtolide credidere. Alij ſequētes non terram ſimpliciter dixerunt. ſed illi mentem implicitāeſſe diuinam. intellectu cuius agentent̉ iſta. eamqꝫ mentem inſubterraneis habere ſedem arbitrati ſunt. cauſam aſſignantesquia in progreſſu terre ſilentium augeri videtur. Qui volēteseius diuinitatem ſublimare. conſenſu publico inhibuerunt neimpune nominaretur a quoꝙͣ. exiſtimantes indecens eſſe tamſublime nomen in buctas venire mortalium. vel forte timentesne nominatus irritaretur in eos vt teſtatur lucanus. Cuius reiauxit fidem quod femiā malefica dixit terram tremere eo vocato quod nuūꝙͣ alias fecit niſi concuſſa vt dicit lactantius. etdeſcribeūdo eius potentiam dicit hunc caſtigare furias et poſſecōgere manes in deſideria mortalium vt dicit ſtatius. Et quodnon cognoſcitur cauſa eſt quia ſcire ſecreta dei ad omnestinet. ne vilipēſionem veniat potentia deitatis. Et ne tedio ſolitudinis angeretur circūſpecta vetuſtas dedit eternitatem atqꝫchaos ſocios vnde filiorū agmen ſuſcepit egregium. Nota qd̓demogorgon grecē latine terre deus ſonat. Nam demon deusvt ait leontius. gorgon autem terra ſeu ſapientia terre interptatur. cum ſepe demon ſciens vel ſapiens exponitur vel ſecundūalios deus terribilis qd̓ de vero deo legitur ſanctū et terribilenomen eius. Nam ille ob integritatē iuſticie male agentibusterribilis eſt. iſte vero ſtolide exiſtimantibus et ceter-De eternitate rubrica.Ternitatem ideo demogorgō ſociam dedere vt is quinullus erat eternus videretur. hec nulla temporis quatitate menſurari poteſt. cum omne contineat euum etcontineāt̉ a nullo vnde claudianus Eſt ſpelunca procul noſtreqꝫ imperuia menti vix adeundā dijs annorum ſcalida materIn quibꝰ eternitatē que in ea ꝯtineant̉ ſcribrit. qui vt oſtendat eius omnium temporū exceſſum dicit ſpelūcā ipſius ideſt

j. i ſperi vtIlta ſrit adeūd amhitum diait atꝫ deu-imntꝫ dicitium demꝑis lapſumuentis. et hoc exemijs andꝙͣ ſitaris ſulonſequentr hoc fapaulaū labiylenā exinde fores etudit deūneles ſentoNyſitu