AlphabetumXLVII

magiſtrū. ij. ſnīarū di. xxv. Qn̄ ratio cōſentit addens plenā volūtatē ꝑficiendi: mortale ē. ſi diu ī delectatōe cogitatōiſteneatSi ꝟo nō diu: ſed ſtatiꝫ reijcit̉ veniale ē.hec ille. Per hoc patet qͥd ſit dicendū adargumētum in oppoſitum.¶ Tercia pars in quatractat̉ ⁊cͣ. Oportebat xp̄ꝫ ſic pati. Moraliter circa illā ꝑtem loquēdo ē notandumſcd̓m philoſophū. iiij ethicorū. Honor ēp̄miū virtutis. qui enī ſe nō exercitat ꝟtutibus nō eſt honore dignꝰ. Sic ꝑ oppoſitum meret̉ honorari quis rōne virtutum.Nam vt videmꝰ. licꝫ quis clarus ⁊ nobilis ſit genere diues ⁊ potens. ſigna tamenmilicie q̄ ſunt honoris deferre nō p̄t: niſialiquē inſignē actuꝫ fortitudinis exerceatꝓ republica vitam exponēdo. vel ꝑiculisſacrū ſepulcrū viſitando: cuiꝰ ex rōne tūcmilicie aſcribit. alias nō. qꝛ vt habet̉. C.de re mili. l. iiij. ꝯͣ publicā. Honoris augmētuꝫ nō ambitiōe ſed labore ad vnūquēqꝫ ꝯuenit euenire. Sic chriſtꝰ rex regū lꝫab eterno dignꝰ fuerit omni honore ⁊ gloria. iuxta illd̓. i. Thi. i. Regi ſecl̓orū īmortali ſoli deo honor ⁊ gloria. Hūc tn̄ honorem ⁊ gloriā in aſſumpta carne noluit hr̄evt p̄liando ꝓ republica. vincendo ſerpentēantiquū legittime militaret. ⁊ ſic nō ambitione ſꝫ hūilitate ⁊ paſſionis labore: p̄miūhonoris ⁊ claritatis acciꝑet. Un̄ magiſterallegando b. Aug. iij. ſnīarū di. xvij. c. i. di.Ut xp̄us reſurrectōe clarificaret̉. priꝰ humiliatꝰ eſt paſſionē. claritas hūilitatis ēmeritū. claritaſ hūilitatis eſt p̄miū Merito ergo dicebat. oꝑtebat xp̄ꝫ ſic pati ⁊ itaintrare in gloriā ſuā. Et hoc ſpecialiter ꝓpter tria. ſcꝫNeceſſitatis indictum.Autoritatis exemplū.Utilitatis cōmodum.Primo nanqꝫ tria den̄t hominē ad volūtariam et patientē ſufferentiā tribulatōm⁊ paſſionū inducere. Primo ꝓpter indictam neceſſitatē. Paſſio enī tribulationūeſt indicta nobis a deo et natura: qꝛ ſicutdicit Iſidorus li. ſoli loquiorū. Impoſſibile eſt ꝙ homo ſit ⁊ tribulatōes nō patiat̉

Et id̓o bene dicit. Oportebat: quia vicꝫillud oꝑtet fieri qd̓ a deo ⁊ natura eſt indictū neceſſario. Nā ſicut ſunt aliq̄ paſſiones que a ſuꝑ ioribꝰ influentijs infligūturſicut paſſio lunatica ⁊ ꝯſimiles qͣs quis neceſſario oꝑtet pati. cum medicina in talibꝰmodicū ſuffraget. Sic pro certo qꝛ tribulationes et paſſiones a cā ſuꝑiori ſcꝫ deo inſunt ꝓpter peccatu: iō oportet vt eas patiamur. Math. xvi. Oꝑtet filiū hoīs multapati. ¶ Unde Seneca li. de ꝓuidentia.ex diſpoſitōe dei agit̉: vt nulla dies ſin̄ dolore tranſeat. Exemplū habet̉ de qͦdaꝫ regecui cuꝫ quidā ph̓us hec diceret ꝯͣriū experiri volens. fecit omīa genera ſolatiorū apponi vna die. p̄cipiēs ſub pena capitis ꝙilla die nichil triſte diceret aut corā eo fieret. Subito dū ſic eēt in palatio ī ſummagloria ⁊ leticia: deſuꝑ hyrundo in oculumregis ſtercꝰ calidū ꝓiecit ⁊ eū viſu priuauit. deus autē noluit vt lex ſua frangeret̉.Qn̄ igit̉ dicit̉. oportebat pati. Hic occurrit notabile documētū ex qͦ aliter eē nō p̄tquin patiamur: ꝙ potius cū lucro ⁊ merito ſufferamꝰ occurrētia mala patienter qͣꝫcū dāno reluctemꝰ qd̓ vitare n̄ poſſumus.Sed q̄rit̉ an pacienter ſufferēdo mala qͥlibet mereat. Et videt̉ ꝙ ſic. qꝛ patiētia eſtꝟtus ⁊ donū dei. ſꝫ virtute ⁊ dono dei qͥsmeret̉ igit̉. Cntra. Nullus malꝰ meret:ſed pacīa eſt in malis: ſicut patꝫ in auarisqui multa mala patienter tolerāt vt pecūias ꝯgregent. ſcd̓ꝫ illd̓ Eccͣs. v̓. cūctis diebus vite ſue comedit in tenebris ⁊ in curis multis: ⁊ in erumna atꝫ triſticia Etiāſuꝑbi qn̄qꝫ tolerāt paciēter in capite pedibus et luxurioſi frigꝰ ⁊ eſtus et nuditateꝫſed patientia eorū nihil meret̉. ymo demeretur. Dico ſcd̓m ſctūm Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. cxxxvi. ꝙ patientia ē virtꝰ moralis: qꝛordinat ad bonū: ⁊ ꝯſeruat bonū ratōnis ꝯͣimpetꝰ paſſionū. Inter alias nanqꝫ paſſiones triſticia efficax eſt ad impediendū bonum rōnis. ſcd̓m illd̓. ij. Corint. vij. Seculi triſticia mortē oꝑat: ne igit ratio triſticie ſuccumbat. pacīa rōneꝫ ꝯſeruat ⁊ triſticiā mitigat. Ad argumentū gͦ dicendūꝙ pacīa eſt ꝟtus et donū dei: inqͣꝫtum nōrepugnat bono rōnis: ſed cōſeruat. ſic etiā