PaſceFeria ſecūda

eccl̓ias freq̄ntando: vigilando: qꝛ tn̄ nō cōtinuant et delectatōibꝰ ſe īmiſcent. inde nichil beatitudīs merent̉: ſed ꝑdunt laboreset ſola fallaci ſpe ꝯſolātur. Sapīe. iij. Quiſapīam et diſciplinā abijcit: infelix ē: et vacua ē ſꝑes eius. ¶ Eſt enī de tali ſicut dequodā ſtudente ſeruitore magiſtri Albertimagni: de qͦ narrat̉ ꝙ mgr̄o ſuo fuit ml̓tūdilectus: ⁊ magna ſolicitudīe ab eo informatus ⁊ nutritꝰ Qui magiſtertandē eiꝰdem diſcipuli volens ꝓbare fidem dixit.Ecce cariſſime ml̓ta bōa feci tibi vt noſtiSi nunc eēt dei volūtas vt in papā vel īmagnū p̄latū eccl̓ie te tua diſciplina ſublimaret et ſcīa: qͥd de me faceres. Rn̄dit diſcipulꝰ di. Vgr̄ reuerende vos nunqͣꝫ dimitterē: vob̓ honorē illū reſignarē ⁊ ſꝑ vobis ſeruirē: vel ad minꝰ facerē vos dn̄m ⁊magiſtrū curie mee Dn̄ inqͥt mgr̄. ⁊ ſic inſiml̓ eūtes ꝑ viā. mgt̄ ꝑ artē magicā equites multos cū fiſtulis et tubis: auriga aurea iocundātes ꝓcurauit a ꝓppinqͣntes: qͦſdū mgr̄ quereret q̄ eſſet cā ſolēnitatis et leticie: vel quo ꝑgerēt Dicunt ep̄us ratiſponenſis defunctꝰ ē et alter ad locū eius ſublimatus ⁊ electꝰ noīe talis: ⁊ noīabant diſcipulū magiſtri. Et ait mgr̄. O dn̄i diſcipulus meꝰ eſt. que gl̓ioſe ⁊ honorifice ſuſcipientes: in aurigā locauerūt. et cū magnaſolennitate ꝟſus ratiſponā reduxerūt Magiſter Albertus pedes eum ꝑ lutuꝫ ſeq̄nseum inuocauit d. O dn̄e ep̄e memēto meiIp̄e autē ingratꝰ oblitꝰ beneficiorū: ſedēsin ſpe magni honoris exorantē mgr̄ꝫ ⁊ inuocantē nō audiuit Et ideo ꝓpter ingratitudinē dū ſic in ſpe ſederet: ꝯſolatōis ceſſauit illuſio: et iacuit in luto ꝯfuſiōis. Sicreuera hodie de multis ē: qͥ deo ſeruire fideliter ꝓmiſerūt nec vnqͣꝫ ab eo ſe ꝑ peccatum velle ſeꝑare: ſed du vna d̓luſionē hꝰmundi ad aurigā honoris conſolatōnis ethmōi locant̉. obliti bn̄ficiorū ꝓmiſſorū deum inuocantē nō exaudiunt: nec eū in lutoid ē in tera humāitatis aſſumpte ſecū ꝓpter noſtrā ſalutem aduertunt. monita eiꝰdeſpiciūt. et magna ſpe emēdatiōis de ānoin annū in delicijs vehūtur. ſed tandē duꝫſemꝑ ſperāt vitā emēdare: ⁊ non faciunt.ceſſante deluſione in morte ſpem ꝑdūt et ī

luto pctōrum ꝯfuſibiliter ſedentes damnabunt̉. ꝓuer. Expectatō iuſtorū leticia. ſpesautē imꝑiorū ꝑibit. De ſpe enī incaſſum p̄ſumit̉ qͥ timere deū in ſuis oꝑbꝰ rennuitGregoriꝰ libro. vi. moraliū dicit.Gecūda pars in quanotatur xp̄i ꝑegrina apparitio: ibi. tu ſolꝰꝑegrinꝰ es ⁊c. Pro quo notandū ſcd̓ꝫ nicolaū d̓ lyra. ꝙ lyſolꝰ nō fuit excluſio aliorum ꝑegrinorū cū multi valde ꝑegrini: etde diuerſis ꝑtibꝰ veniſſent in iheruſalē addiē feſtum paſce: vt hr̄ Iohānis. xij. ſednotat excluſionē cognitōis ab iſto ſic apparente .ſ. noticia mortis iheſu: vt ſit ſenſusCum multi ꝑegrini his diebus veneruntin iheruſaleꝫ. mirum eſt ꝙ tu ſolus interalios peregrinos neſcis eaque ſunt notaomnibꝰ. ¶ Uoraliter ē notandū: ſicut dr̄extra de ſta. monach. c. Recolētes. Dignūeſt vt qui ſimilē cum alijs vitā ſuſcipiuntſimilē ſentiāt in legibus diſciplinam Cuꝫergo vita noſtra ſit ſimilis ꝑegrinatiōi inqua etiam dominꝰ nr̄ vt ꝑegrinꝰ apparuitvt d̓r in gloſa ſuꝑ v̓bo ꝑegrinatiōis. xxxij..q. iiij. §. his. Et pͣs. aduena ſum ego ⁊ ꝑegrinus: ſicut omnes prēs mei. dignuꝫ eſtvt etiā ſcd̓m regulā et leges ꝑegrinorū viuamꝰ Ex regula. Omiſſis igit̉ alijs: habētꝑegrini ſpecialiter tres leges et cōditiōesſcd̓m qͣs etiā nos viuere debemꝰ ſcꝫSocietatē malā quantū pn̄t euitant.Sumptus et expenſas diligēter ꝯputant.Terminū ad quē vadūt cogitāt.Prīo nāqꝫ ꝑegrinꝰ inqͣꝫtū p̄t dꝫ vitare ꝑuerſā ⁊ malā ſocietatē. cū ſūme ꝑiculoſumſit ꝑegriino cū tali ſocietate ābulare. Quare catho vtilē doctrinā oībꝰ dat viatoribꝰdi. Cū bōis ābula. Qꝛ ſcd̓ꝫ hermetē ph̓mMali ſocij ſūt ſicut arbor ignea: cꝰ vnuſ ramus aliū ꝯburit. qd̓ exꝑit hodie et cras īml̓tis: qͥ ꝑ malos ſocios trahūt̉ a dīno ſeruitio ⁊ deuotōe. ad laſciuiā. ad tab̓nas ethmōi quibꝰ non ē cōſentiendū ſed proculfugiendū. Unde logmon philoſophꝰ docuit filiū ſuuꝫ di. fili mi aſſocia te illis qͦsdiligit deꝰ et qͥbꝰ gͣtū on̄dit vl̓tū et aſſociaberis illis qͦ de moribꝰ bonorū fuerīt caputSed ꝟe qͣſi oēs ꝓniores ſūt ſequi vicia