In vigiliaPaſce

ſic̄ membꝝ ad mēbꝝ. Uolūtas ꝟo in ꝯͣriūcontra legem nature et dictamē recte rōnisqn̄qꝫ exercet inhumanitatē ⁊ crudelitatemqd̓ magnū nephas ē. ff. de iuſticia ⁊ iure. l.vt vim. dicit̉ Cum natura inter nos quoddam ius cognatōis ꝯſtituerit. hoīem homini inſidiari. id ē contra rōem iraſci nephaseſt. Et ideo cōtra hunc defectū ꝓuiſum eſthomī de dono pietatis. quod nos recte ordinat ⁊ docet. qualē reuerētiam debeamushabere ad deū ⁊ pietatem ad ꝓximū. Und̓pͥme Petri. i. Gratia vobis et pax impleatur. que ad vitam ⁊ pietatem donata nobisſunt. De iſto etiam dono inſttuxit nos ſaluator in cruce dicēs. Cōſummatū eſt. q. d.Om̄ia que ex pietate ordinaui patienda ꝓſaluatiōe humani generis iam ꝯſummaui.id eſt in nullo me difficilē reddidi. Sic ec̄ex pietate alter alterius onera portare debetiuxta Apl̓m. Alter alteriꝰ onera portate ⁊cͣ.Tercio voluntas habet timoroſitatē ſeruilem. timet enī malū ⁊ dimittit. non ꝓpterdei amorē. ſed ꝓpter timorē pene. Timoriſte non eſt mecitoriꝰ. ſed ſeruilis. Et dicit̉ẜuilis. qꝛ ſicut ẜuus timore p̄mij amiſſiōiset caſtigatōis dn̄i cauet malū. ne ſuſpendatur cauet furtū ⁊cͣ. licꝫ talis timor ſit quodāmodo bonus. qꝛ diſponit ad filialē timoreꝫſicut acus trahit filū. licet ip̄a non ꝯiungattam̄ inducit ad id qd̓ coniungere hꝫ. Sictimor ẜuilis nō eſt meritorius ẜm ſe. nͨ coniungit hominē d̓o. ſed diſponit ⁊ inducit timorē filialē. que ꝑ dilectōem copulat deuꝫet hominē. De illo timore ẜuili dicit̉ extrade re. iur̄. Qui ex timore facit p̄ceptū aliterqͣꝫ debeat. facit. et iam nō facit Ne iō tantꝰlabor noſter ſit caſſus ⁊ inuulis ꝓuidit deꝰnobis de dono timoris filial̓ qͦ eſt timor deiet fons omīs meriti. Prouer. xiiij. Timordn̄i fons vite. Hic eniꝫ dicit̉ filialis. qꝛ ſic̄filius naturali inſtīctu diligit prēm ⁊ eiꝰ voluntatē hūiliter facit ex amore ſic iſto donoquilibet dei voluntatē ex amore ſine contradictōe adimplet. Hūc timorē filialem xp̄sſe on̄dit habuiſſe. qn̄ nimio amore patrꝭ voluntateꝫ in cruce fecit. quare dixit deus deꝰmeus ⁊cͣ. q. d. O deus pr̄. cꝰ voluntatē filiali amore ſemꝑ adimplere deſideraui. iamꝓ ſalute homīs patiendo. vt debueras me

non defendiſti. ſed vt voluiſti. et ergo me īmanibꝰ occidentiū dereliquiſti. Sic qͥlibettimore filiali ⁊ nō ſeruili ꝯformare debet ſedīne voluntati ⁊ eius mādata adimplere.Sed querit̉ an timor ſeruil̓ ſit donū deivel nō. Rn̄det bonauentura in ſcripto ſuoſuꝑ mgr̄m di. xxxiiij. tercij. ꝙ eſt donū ſpūſſancti. quia ſic̄ donū dei ē credere penas futuras ꝓ eo ꝙ eſt ibi quēdaꝫ cordis illūinatio ⁊ dixectio. ita penas eternas fugere ⁊ timere eſt donū dei ꝓ eo ꝙ ex tali dono ē cordis emollitō. ⁊ fluxꝰ ꝯcupiſcibilis reſtrictō⁊ hec eſt quedā rectificatio. Ꝙ autē emollitio dicit. Dieronimꝰ. Induxiſti dn̄e cornoſtꝝ. ne nō timeremꝰ te. Ꝙ aūt ibi ſit cōcupiſcentie reſtrictō innuit pͣsͣ. Confige timore tuo carnes meas. Qd̓ quidē fit nō timore caſto ſolū. ſed etiā ẜuili quo timētureterna ſupplicia ⁊ diuīa iudicia. ⁊ ꝓpt̓ illoꝝtimorē ceſſat homo a peccatoꝝ perpetratiōelicet nō ceſſet a voluntate. ſicut dic̄ glo. ⁊ hͦtotū eſt a dīno munere. Si obijcit̉ ꝙ ſpūſſanctus compatit̉ ſe cū donis ſuis. ſed cumtimore ẜuili ſe nō compatit̉. Dicendū ꝙ ēqd̓dam donū a ſpūſancto. ⁊ cū ſpirituſctō.Quoddaꝫ quod eſt a ſpūſctō. ⁊ qn̄qꝫ ſtatcum ſpūſctō. quādoqꝫ non. Eſt etiā aliuddonū a ſpūſancto. ſed nō cum ſpirituſanctoPrimū eſt donū caritatis. qd̓ eſt a ſpūſctōet ſemꝑ cū ſpūſancto. quia ꝑ ip̄m eſt animahabitaculū ſpūſſancti. Scd̓m eſt donū ꝓphetie quod ē a ſpūſancto. non tn̄ ſemꝑ cūſpūſancto .ſ. quia qn̄qꝫ etiam ē in mal̓. Tercium eſt donū timoris ẜuilis. quod eſt a ſpirituſctō ſed non eſt cum ſpūſancto. qꝛ p̄ꝑatad ſpm̄ſanctum. ⁊ de hoc dono nō eſt vetū.ꝙ ſpūſſanctus ſe compatit̉ cum donis ſuisTercō dico ꝙ virtus oꝑatiua eſt intantūdebilitata. ꝙ ex puris naturalibꝰ nullū bonum opus inceptū. pōt ad finē eterne beatitudinis ꝓduci. pͣs. Om̄s declinauer̄t ſiml̓inutiles facti ſunt. non eſt qͦ faciat bonū. nōeſt vſqꝫ ad vnum. Ideo dn̄s nr̄ ꝓuidit nobis de ſeptimo dono .ſ. d̓ dono fortitudinisCuius ꝟtus eſt tanta. vt bonū opus inceptum deducet ad bonū finem. vt qͥlibet hn̄shoc donum dicere poſſit illd̓ pͣs. Fortitudomea et laus mea dn̄s. ⁊ factꝰ ē mihii in ſalutem. Hoc on̄dit ſaluator in vltīo verbo