poſt PalmaꝝFeria ſecūda

Huiuſmodi autem doloris cauſa eſt ſupradicta diſplicentia pctī de qua conceſſum ēꝙ non p̄t eſſe nimis magna Unde ſi penitens ex vehemēſſimo dei amore tam vehementer doleret de pctō ſuo. ꝙ ex hoc cauſaretur in appetitu ſenſitiuo. tā vehemens dolor. ꝙ corrumꝑet armoniā corꝑis neceſſariam ad vitā. nō poſſet dici exceſſiuus ī genere mortis nec ꝑfectōi penitentie derogans.ſed concordās. niſi forte homīs volūtas directe ⁊ ex intentōe ferret̉ ad ꝓcuranduꝫ talem paſſionē ad hoc vt ip̄e moreretur ⁊ ſiccredo ꝙ intelligunt illi qui dicunt ꝙ in dolore qui ē in appetitu ſenſitīo p̄t eſſe exceſſꝰ.¶ Secundū vnguentū quod eſt gemens.comꝑaſſio conficit ex ſpēbꝰ amaris miſerijset anguſtijs ꝓximoꝝ. et maxime ex acerbiſſima xp̄i paſſione Iſte ſpecies colliguntur īorto ſancte eccleſie. vbi in abundātia defectus hn̄tur plures paupeꝝ chriſtianoꝝ. hosem̄ defectus paupeꝝ quilibet ꝑ memoriā colligere debet. ⁊ ſigillatim ad mortariolū cordis retundere ⁊ c̄torquere. et vt inde ſuccūꝯpaſſionis accipiat. ⁊ ex compaſſione qͣꝫtūpoſſibile eſt ⁊ ſubſtātia ſuffragat̉ defectuseoꝝ ſubleuet. Iſtud vnguētum magne ꝟtutis eſt non ſolū ſanare animā compatiētiſveꝝetiam grām ſolet ꝓcreare ⁊ hoīem in bonō ꝯfirmare. Tali vnguēto ſamaritanꝰ ſauciatum vnxit. d̓ quo Lu. x. Sic etiā ioſephab arimathia xp̄m tollens de cruce inunxit.Sic quilibꝫ noſtꝝ ad ꝓximuꝫ ſuū debet habere compaſſionē. ⁊ cum ſamaritano vulnera defectibilitatis ꝑ ſubleuatōem inungereApl̓us. ij. coꝝ. xi. Quis infirmat̉ et ego n̄in̄firmor. q. d. nullus. quia omnibꝰ cōꝑatior. Hoc docet natura. nam oculus ſanus ⁊clarus ſi inmuet̉ infirmū etiaꝫ lacrimat̉. Dene ergo ꝯfunditur hūana impietas quorundam diuitū qui in ſuꝑabundācia viuūt. nͨpauꝑibus indigentibꝰ ſubueniunt. hi aſſimilant̉ ſalicibꝰ que iuxta fluenta plātanturet tn̄ ſemꝑ infructuoſe remanēt. ſic diuitesin delicijs vidētes defectus paupeꝝ nullūopus pietatis ꝓducunt. ymo potius deſtruunt et inutil̓r expendunt. hi aſſimilāt̉ ruſticis. Nota prius. ¶ Tercium vnguentumſcꝫ feruens deuotio ꝯficitur ex ſpeciebus ſa

dei. ⁊ maxime opus amare mortis chriſti.He ſpecies quales ſint vel fuerint. clare on̄dunt libri medicinales ſentētia euāgeliſtarum et epiſtolaꝝ quaꝝ oꝑationum quedaꝫſunt creatōis. quedā ꝯẜuatōis. quedā r̄formatōis. nam ſi ꝯſiderare velimus opus creationis immēſam on̄dit autoritatē et poteſtatem. Duꝫ em̄ de ſolo verbo ex nihilo oīacreauit. nulli dubiū quin eadem ptāte omnia poſſet adnichilare ⁊ in nichilū redigereomnia em̄ ſunt ſub potētia eius. Sap̄. xvi.Tu es dn̄e qui vite et moruis habes ptātēQuādo igit̉ homo deuote cogitat qͣꝫ nobiliter p̄ ceteris aīmalibꝰ ſit creatus. ⁊ donisnaturalibus ſit inſignitus. ⁊ qͣꝫ clementerin eſſe nō obſtante quocunqꝫ malo vel peccato ęum cōẜuat. nutrit et diligenter cuſtodit. Ex his factis bonitatis quaſi ſpeciebuſdigniſſimis ꝯficitur ſubuliſſimū ⁊ odoriferum vnguentum deo .ſ. quedam naturalisinclinatō filialis obedientie. qua ſe tota mēte ⁊ ſpū ad dei beneplacita offert adimplenda. De quo autor de ſpū ⁊ anima ꝓrūpit īꝑſona dulciter deum inungētis ſic. Dulceinquit mihi pr̄ eſt ſemꝑ de te loqui. de te cōgitare. te laudare. ſemꝑ amare. ſēꝑ gratiasagere. meip̄m vilipendere. ſemꝑ te timere.ſꝑ mea tibi deputare. ſꝑ audire. te docentēecce qͣꝫ dulce ⁊ odorifeꝝ vnguētū deuotionis. Quādo aūt homo conſid̓rat opus reformatōis ⁊ reconciliatōis qͣꝫ miſericordit̉ꝑ dei filium a morte eterna ⁊ pena ſit ſin̄ ꝓprijs meritis r̄demptus ſentit deū maxīmfore amicū cui tota mēte et affectu ſe cōfederat. ⁊ quē primo conſueuit formidare iaꝫ incipit feruenter amare. Sic ẜm Richarduꝫanima deuota ſecū tacens loquit̉. ſicut queamore omīno inflāmatur di. O qͣꝫ bonusqͣꝫ benignus. qͣꝫ miẜicors es dn̄e. totus amplectendꝰ. totus amab. l̓. totus deſiderabil̓O me felicem ſi eum poſſidere contingat.Hec em̄ et alia magna oꝑa dei. ſi ꝑ conſideratōem recollecta fuerint et in mortariolocordis ꝑ frequentē meditatōeꝫ trita de maximo ad minimū ꝓculdubio ſuccul magnedeuotōis extrahit. Un de xp̄s ſuauiter īungitur ⁊ aīma languida ab omni lāguore ſpirituali curat̉. Detn̄. eſt vnguētum contritionis. eſt vnguentū deuotiōis. eſt vnguētū