Druckschrift 
Quadragesimale
Einzelbild herunterladen
 

AlphabetumXL

Primū vnguētum qd̓ eſt dolens cōtritioomnia letalia et fetentia vulnera ſanat ipſius egrotantis anīe .ſ. omīa crimīa mortalia. conficit̉ autē hoc ex herbis īmundis etviliſſimis .ſ. peccatis ex voluntate mala natis ſed recollectiſ in ꝯſcīa quaſi in orto proprio. Uade ergo in ortū tue ꝯſcīe ꝑ ꝯſiderationē et attende qͣꝫ vilis factus es. et qͣꝫ immūdas. viles ⁊ fetidas ꝯgregaſti herbas. ꝯſidera etiā circūſtantias. quō cōtra deum. ꝯͣꝓxīm et ꝯtra teip̄m ⁊ ꝯͣ ſalutē et ſanitatemaīme tue tibi nociue ſunt. Radicitus igit̉collige ⁊ extrahe oēs ſiml̓. ita ꝙ nͤ radix .i.mala voluntas. nec herbe .ſ. oꝑa ꝑmaneantſed oīa cōtunde in mortariolo cordis. ⁊ exhis ſuccū male d̓lectatōis extrahe total̓r utnihil delectatōis ibi remāeat. ⁊ qͣꝫtum delectatus fuiſti tm̄ doleas amariſſime. ſuccuſem̄ delectatōnis extractus et dolor his herbis pctōꝝ adiūctus. ꝯficit vnguentū vulisſimū oīm vulnerū mortaliū curatiuū qͦ aīapeccatrix mūdatur. et deus de iniuria ꝯtentatur. pͣs. l. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtri. cor ꝯtritū. Nam ſicut vnguentū ꝯfectum ex mirra. naturaliter corpus a corruptiōe ⁊ putrefactōe conẜuat. ſic amarus dolor de peccatꝭanimā purgat et ꝯſeruat ab impuritate peccati et a corruptiōe. in cuius figura dicit̉ iudith. x. Lauit iudith corpus ſuū et vnxit ſemirra optima. ⁊ oloferne iugulauit. iudithconfitens interp̄tatur. ⁊ deſignat animā penitentē que confitetur ſe dn̄o fore peccatricem. illa ſi mirra penitentie ⁊ contritiōis fuerit vncta. dyabolum expellit et pctm̄ interficit. et ad nihilum redigit. cum hoc deo ſacrificiū ſuauiſſimū facit. Ecc̄i. xxiiij. Quaſi mirra electa dedi ſuauitatē odoris.Sꝫ querit̉ an confeſſio ſit admittenda ſine amara penitētia. et ꝓpoſito vlterius nōpeccandi. Et videt̉ ꝙ non. quia talis non ēfructifera. Magiſter in. iiij. diſt. xvij. ꝙ confeſſio nō ꝓficit ſine vera pnīa interius. Inoppoſitum. extra de peni ⁊ re. ꝙ quidā. hēt̉ꝙ confeſſio ſine ꝓpoſito non peccandi. licetnon ſit fructifera eſt tn̄ admittenda. Dicoem̄ ꝙ eſt admittenda vt tribuat̉ conſiliumde peccatis. non tn̄ dabit̉ vera abſolutō cūpenitentia nō ſit vera. Queritur ſcd̓o an ꝓquāto cunqꝫ magno peccato ſufficiat quan

tacunqꝫ ꝑua contritō. dicit Nichardus iniiij. ſuꝑ magiſtrū di. xvij. ꝙ cuꝫ contritō dicat actum penitendi caritate formatū et qͦntumcunqꝫ modica caritas ſufficiat ad r̄miſſionē quorūcunqꝫ peccatoꝝ mortaliū. quātacunqꝫ ꝑua contritio ſufficit ꝓ quātocunqꝫ magno peccato. non ſic autē dicendū eſtde attritōe .i. penitentia caritate non formata. Cum eniꝫ recogitant̉ in ſpeciali. neceſſaria eſt maior attritō de maiori pctō qͣꝫ minori. qͣꝫuis in penitendo d̓ om̄ibus ſimul nonſit maior diſplicentia in actu de vuo qͣꝫ dealio. neceſſaria eſt tam̄ in habitu. vnd̓ proquātocūqꝫ magno peccato quātacūqꝫ parua attritio non format̉ gr̄a de lege cōmuniper quā grām attritio fieret contritio. Sꝫ q̄rit̉ vtꝝ poſſit eſſe nimis magnꝰ dolor in contritōe. Reſpondet ibidē vbi ſupͣꝙ in actu penitendi duplex eſt dolor. Unꝰeſſentialis penitentie. ⁊ hic eſt in voluntaterationali. qui eſt quedā voluntatis diſplicētia qua ſibi diſplicet peccatū. inquātum eſttranſgreſſio legis diuīe. Et quia hec diſplicentia directe cauſat̉ ex caritatiua dei diletione que nimis intendi non poteſt. Ideohec diſplicentia nō pōt eſſe nimis magna.Eſt ⁊ alius dolor non eſſential̓ penitentie.et hic eſt duplex. vnus in corꝑe quo homocorpus ſuum affligit ꝓ peccaus ſuis. ⁊ hicdolor bene poſſet eſſe nimis magnus. quiacum tali temꝑamento debet homo affligerecorpus ſuū. vt nō interimat ſibi naturam.Unde apl̓us ad romāos. xij. Ratōinabileſit obſequiū veſtꝝ. Eſt alius dolor interiorqui eſt paſſio appetitus ſenſitiui. ⁊ hic ē duplex. quādoqꝫ eī cauſat̉ talis dolor ex conſideratiōe alicuiꝰ amiſſionis honeſtatis ſeugl̓e accidental̓ ꝑ pctm̄. ſicut eſt dolor in mulieribꝰ ex hoc ꝙ amiſerūt ſui corꝑis integritatē. et talis dolor poſſit eſſe etiā nimis magnus. Qn̄ cauſat directe ꝑ quandā redundantiā ex diſplicētia voluntatis qua ſibi diſplicet pctm̄. inqͣꝫtum ē legis diuīe trāſgreſſio. Et ſic adhuc dicūt qͥdā ꝙ dolor poſſeteſſe nimis magnus. qꝛ pnīa virtus moral̓ ēet actus ꝟtuts moral̓ corrūpi p̄t ꝑ ſuꝑabūdātiā ⁊ d̓fectū. Alijs videt̉ ꝙ hic dolor nōpoſſit eē nimis magnꝰ qꝛ ſi n̄ poſſꝫ eē exceſſꝰin cauſa non poſſet eſſe exceſſus in effectu.