XXXVIIAlphabetum
quieſcere dꝫ ⁊ ſepeliti ī xp̄o. ita ꝙ extra xp̄ꝫnihil ſentiat. nec verbū iniurioſuꝫ. nͨ factūremurmuret. ſed quaſi ſimulacꝝ oculos habeat. et nō videat. aures ⁊ nihil audiat. oset non loquat̉. omīa pacienter ſuſtineat exteriora. vt interius conſciētia ſine murmūte cum deo vetā pacem ⁊ quietē habeat. dequa pace dicit apl̓s ad epheẜ. iiij. Pax d̓ique exuꝑat omnē ſenſuꝫ cuſtodiat corda veſtra. ⁊ intelligentias vr̄as in xp̄o Ihū. Intali pace quieuit ſanctus ꝓpheta di. In pace in idip̄m dormiā ⁊ ī̄quieſcā. Talem euāmentis paceꝫ ſaluator noſter nobis imitādam p̄tulit. d̓ qua d̓r. i. Petri. ij. Chriſtuſꝑ nobis paſſus eſt vobis relinq̄ns exēplūvt ſequamī veſtigia eius. Et ſequit̉. cū malediceret̉ nō maledicebat. Sic etiam verꝰimitator xp̄i ſpeculū vere humilitaus Feanciſcus pater nr̄. dum ſemel feruente chriſtiamore in quodā ſpecū. corꝑis maceratōnegemitibꝰ inenarrabilibꝰ lateret. irruente ineum ſpū dn̄i facie lacrimis facta ſqualida.Aſſiſij ciuitatē intrauit. ſed pueris viſus īſenſibꝰ mutatus et alienatus eum quaſi fatuum luto ⁊ ſaxis implebāt. Ip̄e vero ſammundo mortuꝰ ⁊ interius corde pacificꝰ pacienter quaſi nihil exterius ſenuens ꝓ amore xp̄i vt ſurdus in omnibꝰ tranſibat.Hanc igit̉ ſalutis viā cariſſimi quēlibetcum ſctō viro tranſire oꝑtet. qui cū eo xp̄mſeqͥ ad celū anhelat. docete veritaus mgr̄o.Luce. ix. Qui vult venire poſt me. abnegꝫſemetip̄m ⁊ tollat crucē ſuā quotidie ⁊ ſeq.me. Glo. Niſi quis a ſeip̄o deficiat ad eumqui ſuꝑ ſe eſt nō appropinquat. ⁊ nouitatēad quā vocat̉ nō apprehedet niſi vetuſtatēmutet in qua natus fuit. In cuius ſignumIacob vidit ſcalam cuius ſummitas celostangebat. Gen̄. xxviij. Iacob d̓r ſupplantator. et ſignificat hoīem qui ꝓpter xp̄m carnēſuam deſpicit et oēs ꝑſecutōnes. ⁊ aduerſitates carnis libenter ſuffert vt tranquillitatem ſpūs faciat. ⁊ corpꝰ ſpūi ſubijciat. Hicvidet ſcalaꝫ ducentē ad regnū ceſoꝝ. quiaquociens in carne pacienter aliquā ꝑſecutionem ſuſtinet. tociens virtus anīe magisac magis roborat̉ quouſqꝫ gradaum tand̓ad celum tapit̉ ⁊ ab omnibꝰ malis liberat̉.Ad hoc fabuloſe adduci p̄t illud qd̓ narrat
Ouidius d̓ quodā qui vocabat̉ Antheusqui fuit filius terre. cum qͦ hercules milesfortis aliqn̄ luctatus. quociens ip̄m ad terram ꝓſternebat. eo ꝙ terrā mr̄em ſuā tāgebat. fortior reſurgebat. Uirtute enim terreforuficabat̉. et vbi ip̄m victū credens fortior leuabat̉. Hercules ergo cū hoc ꝑcepiſſieleuauit eū in aera. et ip̄m inter brachia tādiu comp̄ſſit ꝙ eum exanīauit. et ſic ipſumquē in terta vincere nō poterat. in aete ſuperauit. Illud literaliter exponit̉ de quodārege lybie. qui in patria ſua ab Hercule ſepe victus fuerat. ⁊ tamē recollecto exercituiteꝝ contra herculē fortior venit. qd̓ vidēsbercules ip̄m in aere .i. extra terrā ꝓpriam.ad bella vocauit. et ſic recollectiōe ceſſanteip̄m penitus ſuꝑauit. Sed qꝛ non eſt intentio mea ſequi lt̄alem expoſitionem. Dicomoraliter. ꝙ ꝑ antheum intelligo homineꝫhumilē. qui quaſi terra ab omnibꝰ ſpernit̉et aduerſitatbꝰ calcat̉. Per herculē fortēdyabolū vel malū hominē torquēteꝫ iuſtūhominē ⁊ humilē. Hic homo iuſtus ſi qn̄qꝫ per fortem temptatōem dyaboli vl̓ tirannidem mali homīs victus fuerit. et in imꝑatientiam ceciderit. ſi tūc tetigerit ꝑ cōſideratōem terrā .ſ. corpuſ. ⁊ qͣꝫ vile ⁊ fragile ⁊ nociuum eſt plene in mēte tractat. ip̄mqꝫ ſpernit ⁊ ꝯtēnit. quociēs hoc fecerit virtus ſpiritualis fortificat̉ ⁊ ſēꝑ fortior ſurgit. Sic̄quādo inquit infirmor .i. qn̄ infirmitatemmeā ꝯſidero. tūc potens ſuꝫ. ẜm Bernar.Magna eſt firmitas apud deū. infirmitatēꝓpriam ꝯgnoſcere. Sed quid ꝓ certo hercules dyabolus vel tyrānus putātes patiētem humil̓r vīcere. eū ad meritū ⁊ coronāeterne glorie eleuant ꝓprijs brachijs. ⁊ eripiunt a penis corꝑalibus. Prouerb. xxix.Dumilē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. Caueat tn̄ hūil̓pauēs md̓o. ne ſpū ſuꝑbie in altū eleueturet de bonis ⁊ gratijs ſuꝑbiet. qꝛ tūc dyabolus a gl̓a ſibi ꝑata eum eijceret. et alte vento ſuꝑbie eleuatus ꝑiculoſius caderet inimū. Iob. xxx. Eleuaſti me ⁊ quaſi ſuꝑ vētuꝫ pones eliſiſti me valid̓. Quia ꝓ certoſpūalis foruitudo ꝑditur. cum quis a tetrailla ꝑ ſuꝑbiā eleuat. pͣs. Deieciſti eos dūalleuarentur ⁊cͣ.¶ Sabbato an̄ Palmaꝝ.