AlphabetumXXXVII

poteſt alios erudire. nō debet ſue aſſignareprudētie īgenioqꝫ qd̓ poſſidꝫ ſꝫ grās agat¶ Primū deo qui cuncta largit̉. deinde ſacerdotibus eiꝰ ac mīſtris a quibꝰ doctus ēſi enī nō egerit grās ſed ſcīam ſibi vendicauerit in penuria maledicet̉ Sic etiam cuilargit̉ dn̄s bona terre. debet dare in gr̄arūactōe decimas. vn̄ auguſt. xvi. q. i. decimeꝙ ſi decimā dederis. nō ſolū abundantiamfructuū recipiēs, ſed etiā ſanitatē corꝑis ⁊anime ꝯſeq̄ris. Non em̄ dn̄s deus p̄miumpoſtulat ſed honorē. Dn̄s enī deus nr̄ quidignatus eſt totū dare decimā a nobis dignatuſ ē reciꝑe. non ſibi ſed nobis ſine dubio ꝓfuturam. Unde malachie. iij. michinon reddidiſtis decīas ⁊ p̄micias. idcirco īfame ⁊ penuria maledicti eſtis. In grāꝝacctione deuſ magis appreciat affectū homīsqͣꝫ effectū .i. opus. etiā qͣꝫtumcūqꝫ magnuꝫPatet ꝑ iſtā pauꝑculā mulierē q̄ duo eraminuta miſit in garophilaciū. Au. xxi. Deqͣ dn̄s ait Uidua hec pauꝑcula plus qͣꝫ oēſmiſit. Suꝑ qͦ beda dic̄. Acceptabile deo ē.quidqͥd bono animo obtuleris. qui cor ⁊ n̄ſubſtātiā penſat. nec ꝑpendet qͣꝫtum ī eiusſacrificio. ſed ex qͣꝫto ꝓferas. vn̄ CyrillusNō pauꝑtatē oblati ſed copiā affectus intuet deus. Sen̄. li. i. de beneficijs dic̄. Dn̄ficium non p̄t manu tangi ſed aīo geritur.nec auꝝ nͨ argentū nec aliqd̓ taliū ē bn̄ficium. ſed ip̄a tribuētis voluntas. Non eniꝫrefert qͥd aut qͣꝫtum detur ſed qͦ aīmo det̉.qꝛ beneficiū n̄ ꝯſiſtit ī eo qd̓ dat̉. ſꝫ in ip̄odātis aīo. ſic̄ recitat ibidē de Eſchyne oratore. Et hr̄ in ſpeculo Uincentij li. iiij ca.xcij Cum ſocͣti ceteri diſcipuli pl̓a offerrētEſchynes ſeip̄ꝫ pauꝑ obtulit di. Meliusqd̓ habebat ſe illi obtuliſſe. ceteros autemcū pauca ei d̓der̄t. pl̓a ſibi ⁊ meliora retinuiſſe. vn̄ ait. Ae obſecro vt hoc munuſcl̓mpauꝑtatis mee excolas. ⁊ tua diligētia ⁊ ſedulitate melius ⁊ ornatius reddas. Qui reſpondit Socͣtes ſe ab illo munꝰ maxim ſuſcepiſſe. niſi ſe ip̄m ꝑuuꝫ eſtimaret. ⁊ libent̓datuꝝ operā. vt eum faceret meliorē. Secunda cōcluſio. Magis habet deo referregrārumactiones penitens qͣꝫ iunocens. qꝛpenitenti culpa gratis r̄mitutur. ꝓ qua ſibidebebat̉ pena eterna. ⁊ in eodem inſtanti ſi

bi gratia infunditur. cui correſpondet vitaeterna. ergo magis habet referre gratiarūactiones penitens qͣꝫ innoc ens. quia quātūbonū eſt eſſe in gr̄a. tantū malum eſt eſſe inculpa. ⁊ penitenti aufertur malū culpe. ⁊ cōfertur malū gratie. Correlariū ꝙ btūs paulus magis habet referre deo gratiarūactiones qͣꝫ alius innocēs quia magnꝰ peccatoret ꝑſecutor fuit xp̄i. ⁊ factus eſt vas electōnis. Hoc etiam d̓ Magdalena ⁊ alijs quipeccauerūt. ¶ Aercia concluſio ẜm quātitatem doni ceteris paribꝰ ⁊ abſolute loq̄ndo innocēs maiora bn̄ficia recepit. qͣꝫ pēitēs quia recepit melius bonū entitatiue magis continuatū. Natꝫ exemplo de cadētein foueam cui maior gratia concedit̉. ſi a caſu p̄ẜuatur qͣꝫ ſi poſt caſum releuet̉. Ex hocplus virgo gl̓ioſa deo tenebatur ex p̄ſeruatione culpe originalis. qͣꝫ ſi poſt lapſum fuiſſet releuata a culpa. Correlatiū. Quilibꝫpoteſt ſe reputare quātum eſt ex ſe maximūpeccatorem. quia niſi ab ip̄o deo preẜuatusfuiſſet. ad omnia peccata et maxima incidiſſet. ⁊ tunc tātuꝫ peccaſſet qͣꝫtum poterat peccare. ¶ De hoc loquitur Auguſt in librode baptiſmo paruuloꝝ ſic. Si querat̉ a mevtrum homo ſine pctō poſſit eſſe in hac vita. Confiteor ꝙ per dei grām poſſit eſſe ⁊ ꝑliberū eius arbitrium. Et grego. in morali.libro. xxiij. Quid ſumus. ſi conditoris noſtri ꝓtectiōe non muniamur. in eius defenſione deſolamur. Ex quo ſequit documentum. Ꝙ preẜuatuſ ex miſericordia a fornicatione vel alio peccato debet deo multū regratiari. nec proximū ſuum contemnere. ⁊de ſe ſuꝑbire. quia ꝑmittente deo talis qn̄tqꝫ profundius ſolꝫ cadere. Sic̄ accidit phebo. De quo narrat Ouidiꝰ libro .i. methamorpho. Ꝙ cum diluuiū ceſſaſſet. et terra humida multa enormia aīmalia creaſſetAccidit ꝙ phithonē maximū ſerpenteꝫ creauit. quē phebus ſuis ſagittis occidit ꝓpt̓quod dū phebus gloriaretur. eo ſcꝫ ꝙ ſerpentem illuꝫ maximū occiderat ⁊ ſagitauerat. qui ita erat maguus ꝙ tria terre iugeraoccupabat. incepit contēnere cupidineꝫ filium veneris ⁊ eū inuidere. de hͦ ꝙ ſagittā⁊ arcū portabat. di. ꝙ ad hoc nullꝰ p̄ter eūdignꝰ erat qui tantum ſerpentē occideret.