poſt IudicaFeria quinta

deus celi poſtqͣꝫ attenta corruptōe totiꝰ humani generis. cum dijs vniuerſis ꝯſiliumcelebraſſet ꝙ totum genus humanū diluuio ſubmergi. deberet. Primo voluit ꝑſōaliter ad mundū deſcendere. et terram ſubalia ſpecie circūire. ſi crimina que d̓ hominibus dicebāt̉ eſſent vera videret. Iſte ergohumana indutus imagine deſcendit in terram vbi cū lychaonē nequiſſimū quendātyrannum viſitaret. qui quidē lychaon parato ſibi quodā lecto ī domo ſua ip̄m occulte occidere attēptauit. ꝓpter qd̓ dictus lychaon ab ip̄o mutatus ē in lupum. et vt lupus vlulare cepit et vagabundꝰ ꝑ nemoracircūire. Rei autē veritas fuit illa. qꝛ cū ml̓ti eſſent ꝯfederati ad bellandum cōtra iouēregem crethe. qui ſe deuꝫ a ſuis ſubditis faciebat credi. ⁊ vtens magicis artibus adorari. ꝓ explorando exercitu inimicoꝝ mutato habitu vſqꝫ ad archadiā tandem venit.vbi fraudulēter a lychaone receptus nocteparatis inſidijs lychaon ip̄m occidere attēptauit. ꝓpter qd̓ iupiter terrā ſuam ſibi abſtulit. ſed ⁊ mortē prudenter p̄cauens. ip̄min mortē ⁊ in ſiluam fugere coegit. vbi diurapinis ⁊ latrocinijs vixit. ⁊ ſic mutatus inlupum non īmerito dictus fuit. Recte cariſſimi talis lychaon lupus videt̉ fuiſſe populus iudeoꝝ ꝑuerſus. Cōſtat enī ꝙ ſūmꝰiupiter dei filius. aſſumpta hūana ymagīeꝑ incarnatōem ad terrā noſcit̉ deſcendiſſeIuxta illud baruth. iij. Poſtea ī terris. viſus eſt et cum hoībꝰ ꝯuerſatus eſt. Domūetiam lychaōis .i. iudeoꝝ ppl̓m voluit ꝑſōaliter viſitare. Iudei vero lupino more fraudulenter deuorare eū ⁊ occidere eum ſemꝑqueſier̄t lente ſub ſpē pietatis. nunc verbisnunc factis inuadētes ne eoꝝ fraudulentiāagnoſceret. ⁊ in lecto crucis ꝑato ⁊ intentomoreret̉. ¶ In hūc finē etiam phariſeꝰ dequo pn̄s textus loquit̉ eū ad mēſam ſuā inuitat. vt qͥ al̓s de nullo rep̄hendi vel capi poterat. ſaltē in mēſa vbi maior ē familiaritasin cibo ſumēdo ⁊ colloq̄ndo caꝑetur. Dartholomeꝰ brixi. in gloſa ſuꝑ illo ꝟ̓bo om̄esxxviij. q. i. om̄s. dicit ꝙ faciliꝰ quis decipit̉inter epulas. ſic̄ herodes deceptus in menſa amputari fecit caput Iohānis bap. xiij.q. iiij. Unuſqͥſqꝫ. Chriſtus igit̉ filius dei

noſcens oīa etiā corda eoꝝ ꝑuerſa falli nonpoterat. id ē mortē quā ipſi in lecto crucisſibi ꝑauerūt. ſciuit ⁊ potuit ꝑ reſurrectiōemeuadere. et in penaꝫ eos diſꝑgere vt quaſilupi ęgentes miſerabiliter ꝑ orbem vagarētur Hāc penā eis Oſeas p̄dixit. ix. c. dicēſAbijciet eos deus meꝰ qꝛ nō audier̄t eumet erunt vagi in natōibꝰ. notanter dicit. qꝛnon audier̄t eum. Ip̄e nanqꝫ xp̄s vt om̄esſaluarꝫ ad oēs docēdo acceſſit ad pc̄toresvt eos ad pnīam vocaret. ad amicos vt addeuotōem eos excitatet. ad pauꝑes vt inopiam eoꝝ ſubleuaret. Ad diuites ⁊ phariſeos vt ſuꝑbiam eoꝝ ꝯfutaret. et viam ꝟitatis doceret. Hec enim eſt rō quare rogatuſa phariſeo domū eius intrauit. vt dr̄ in themate. ¶ Querit̉ cū xp̄c diuerẜ pc̄toribus⁊ pharileis comedendo ꝯmunicauerit ⁊ bibendo. an etiam xp̄ianis liceat excōmunicatis et ab eccl̓ia diuiſis comedendo et etiamhmōi ꝑticipare. Et videt̉ ꝙ ſic exēplo xp̄iIn oppoſitum eſt illud qd̓ hētur in can̄. xi.q. iij. c. Sicut. et in tribus capitl̓is ſeq̄ntibꝰꝙ cum excōmunicato nullꝰ debet ꝑticiparenec loquēdo nec ſalutando nec bibēdo neccomedendo. ¶ Pro quo notandū. ꝙ duplex habet exꝯmunicatio .ſ. maior et mīor.Maior excōmunicatō eſt que dicit̉ anathema. q̄ homines ſeꝑat a ſacmentis ab ingreſſu ecc̄ie et a ꝯmunione fideliuꝫ. ita ꝙ omīabona que fidelibus a ſacͣmenus ecc̄ie. ſiuemerito paſſionis xp̄i. ſiue meritis omniumſanctoꝝ ſiue deuotoꝝ fidelium proueniūt.tali excommunicato nō ꝓſunt ad ſalutem.nec etiam ꝓpria bona. quia ſicut ramus aridus et putridus ī viridi arbore ⁊ fructuoſanon eſt ſuſcepubilis humiditatis radicis.qͣꝫuis ſit alijs ꝯiunctus in arbore. ſic excōmunicatus licet ꝯuerſetur cum hominibusin ecc̄ia. qꝛ caret gr̄a que eſt vita ſpiritualistalis eſt mortuus. aridus ⁊ putridꝰ nec ſuſcepubilis meritoꝝ. nec quorūcunqꝫ bonorum ecc̄ie. Talis ergo vt ꝯgnoſcat ſe ſeꝑatum ab omnibus bonis et etiam a ſocietate fidelium ⁊ ꝯmunione ſanctoruꝫ in celisnon debet intrare ecc̄iam que ſibi interdicitur nͤ ad orandum. nec diuina audienduꝫnec in valuis ecc̄ie occulte. nec manifeſteſtate qꝛ ſꝑ ꝑtinacit̉ faciēs ꝯͣ peccat mortl̓e