AlphabetumXLXV

non poſſit. Cui alter etiam reſpondit. etiaꝫſi chriſtus iuberet nō in ꝑpetuuꝫ reſurgeretAd hanc vocem repente gallus viuus ſurrexit ⁊ plumis exiliuit alas more ſolito percuſſit et cecinit. ⁊ excuſſis plumis totū piꝑſuꝑ ipſos aſꝑſit. et ilico ſacrilegi ⁊ blaſphemi in aſꝑſione piperis lepra ꝑcuſſi ſunt. etin poſteros eoꝝ ꝑmanſit hereditaria ⁊cͣ.Tercio blaſphemia inter ⁊cͣ. Nam blaſphemia eſt peccatum in ſpm̄ſanctum .ſ. qd̓nec hic nec in futuro remittitur. Math. xijSpiritus blaſphemie non remittet. Sedꝯtra hoc ibidem d̓r. Omne pctm̄ blaſphemie remittet̉ hominibꝰ. rn̄det Aſtexanꝰ inſumma. ꝙ ſi blaſphemia fiat ex coactōe peccat contra pr̄em. Si ex deceptione contrafiliū. Si ex certa malicia ꝯtra ſpūmſanctū.ſcd̓m enī veritatem omne pctm̄ eſt ꝯͣ trinitatē. appropriate tn̄ pctm̄ ꝯmiſſum ex infirmitate dicit̉ eſſe ꝯtra prēm cui potentia apꝓpriatur. ꝯmiſſum ex ignorātia contra filiūcui ſapientia. commiſſum vero excerta malicia ꝯtra ſpūmſanctuꝫ. cui bonitas aꝓppriatur. quod etiam dicitur irremiſſibile. Sꝫhoc ē triplicit̓. Uno modo negatiue. ſcꝫ ꝙnullo modo poteſt r̄mitti. vt peccata demonum et damnatoꝝ. Alio mō contrarie. ſcꝫꝙ habet ꝯͣriam diſpoſitionem ad remiſſioneꝫ vt pctā que fiunt ex certa malicia. quedicunt̉ irremiſſibilia. id ē vald̓ de difficiliremiſſibilia. Tercio modo priuatiue .ſ. ꝙin ſe non eſt aptum natū. vel dignū remittivt quodlibet pctm̄ mortale. Si ergo blaſphemia fiat ex coactōne vel deceptōe dicit̉remiſſibilis. quia ſecum habet cām annexādiuine miſcd̓ie ꝓuocatiuam ad remiſſionēSi autē blaſphemia cōmittat̉ excerta malicia. tunc dicit eſſe irremiſſibilis. non qꝛ n̄poſſit remitti vel quia non remittat̉. ſed qꝛnon habet ſecum cām motiuam ad remiſſionem. Et de hac dr̄ in autoritate allegata.ſpūs b laſphemie .i. blaſphemia illata ex cerꝰta malicia. et quodlibet aliud pctm̄ factūex certa malicia ē irremiſſibile .i. vix vel difficulter remiſſibile. qꝛ nullam excuſatōemhabet. Cum igit̉ difficulter r̄mittat̉ ⁊ directius agat ꝯͣ deū. et a ꝯſuetudine qͣi innatūꝙ pauci ponderāt eius grauitatē. nec de eopeniteāt vel ꝯfiteant̉. videt̉ cercius eſſe de

damnatiōe. Debet igitur hō cauere ab illadānoſa ⁊ ꝑiculoſa ꝯluetudine ſeipſum moderare ⁊ alios corriꝑe facientes. quia ī hisſcꝫ maledicendo vel blalphemando. daturvera ⁊ infallibilis oſtenſio filiorū dyaboliqui in loquela illa diſtinguunt̉ a filijs deiet ab heredibus celi. vt declarari poteſt intali exemplo. Fuit quidā rex habens vxorēex qua vt putauit tres filios habuit. Cumautē quadā die cum eo vxor contenderet.paſſionibus mota ei improꝑauit dicens.Tu credis ex me tres filios habere. vnustamē tantū eſt tuus. nec voluit ſibi quis ille legitimus eſſet indicare. lunc vxore d̓functa pater ad mortē cepit egrotare. facienſqꝫ teſtamētum filio ſuo legitimo omniadimiſit poſt mortē. Inter filios contentiofuit facta. quis inter eos heres eſſet ⁊ cauſadeducta eſt ad iudicem. qui precepit vt pr̄eorum mortuus ad arborem ligaret̉. et illequi directius in eum ſagittam mitteret hereditatem eſſet poſſeſſurus. duo vero illegitimi ſagittauerūt. et tercius ſagittare noluit. ⁊ offenſus alijs duobꝰ dixit ſe n̄ poſſepatrem ſuum ſagittare. hoc cognitum eratꝙ ip̄e erat lęgitimus filius ⁊ data eſt ei hereditas ⁊cͣ. Simile iudiciuꝫ fecit Salomōtercij regū. iij. Sic filij dyaboli nō dei. nōcurant xp̄m pr̄m omniū noſtꝝ. nec matreꝫmiſcd̓ie verbis ꝯtumelioſis vulnerare. velſagittare verbis blaſphemis. In ſignumꝙ hereditatē nunqͣꝫ hēbunt glorie celeſtisquoꝝ heu eſt maior numerꝰ ¶ Tercius filius ſcꝫ qui deū blaſphemare ꝑtimeſcit bonorem deo ⁊ ſanctis tribuit. hic verus hereseſt chriſti. ⁊ vitā eternā poſſidebit.¶ Feria quinta poſt Iudica.OOgabat iheſuquidam phariſeus vt māducaret cū illo. Luce vij. ¶ Scd̓mPlinium ⁊ Iſidoꝝ. Aupus eſt animal ml̓tum vorax et magne aſtutie ad predanduꝫQuādo enim noctu prede gratia ad ouilepergit. ne canes eius ſentiant odorem. contra ventum leuiter vadit. Et ſi aliquo caſupes eius calcando ſuꝑ aliquid ſtrepitumfacit. ipſum pedē duro morſu caſtigat. Dequo narrat Ouidiꝰ. li. i metha. ꝙ iupiterx 2