AlphabetumXXXIII

rat. cum deo reconciliari ꝑ penitentie ſacramentū affectat. Si aūt ꝯtingat ꝙ poſt hauſtum ẜpentis .i. ꝯmiſſionē peccati. fontē gr̄enō attingat dānum ꝑpetue mortis incurritCum igit ꝯtinue pctā ꝯmittimus. ⁊ gr̄a eiꝰindigemus. cum deuotiōe cordis ad fontēhunc currere debemꝰ. Iuxta illud yſaie xij.Haurietis aquaſ in gaudio d̓ fontibus ſaluatoris Figuratur exodi xvij. in ppl̓o iſraelqui ſitibundi in deẜto clamabāt ad deumꝑ aqua viua. ⁊ dixit Moyſi. ꝑcute bis ſilicem ⁊ egredient aque largiſſime. Sic ſi indeſerto huius mūdi populū xp̄ianum ſitismaloꝝ ardorum et temptationū penuriaqꝫbonoꝝ ſpūaliuꝫ affligat. nō reſtat niſi ꝙ adpetram xp̄i currat. ip̄amqꝫ cum virga orōisbis vel ter ꝑcutiat. quia reuera aquas gr̄e ⁊deuotiōis aquāqꝫ beneficioꝝ ſpūaliū ⁊ tꝑalium fundet. ita ꝙ homīes ⁊ iumenta id eſtſapiētes et ſimplices donis ⁊ gratijs imbuet ⁊ infundet. pͣs. Percuſſit petraꝫ ⁊ fluxer̄taque et torrentes inundauer̄t. ¶ Secūdoin fōte eſt ſuauitas ſaporoſa. dulcior eniꝫ ēaqua in fonte qͣꝫ in riuulo. ⁊ illo mō dulcior eſt delectatio in xp̄o qͣꝫ in creatura quacūqꝫ. Dulcedo enim fontis eſt ẜm cōditōemterre de qua emanat. ſicut dic̄ philoſophusin libro de ſenſu ⁊ ſenſato. Et aqua currēsꝑ terrā amarā ⁊ ſulphuream ſic emanans ēetiam naturaliter amara. Sꝫ aqua emanāsde terra pura ⁊ ſabuloſa fit dulcis et clara.Sic fons ſapientie qui de terra humili ſcꝫpuriſſima virgīe emanauit .ſ. benedicta maria nichil auſteritatis vel amaritudinis vellutoſe feditatis contrahere potuit. īmo fōsille erat plenus omīs claritatis ⁊ fecunditatis. De quo Gen̄. ij. Fonſ egrediebat̉ deloco voluptatis ad irrigandū ꝑadiſuꝫ. Paradiſus ille ſignificat virginē gl̓ioſam mariam. que ꝓculdubio in oriente lucis gratiefuit ſita. ſurſum ad celeſtia ꝑ affectum et cōtemplatōem erecta. a mundo ꝑ ꝯtemptumdiuiſa. puritate ameniſſima. aquis gr̄arumirrigata et virtutum arboribus fecundata.In cuiꝰ medio vteri fons fecundiſſimꝰ deifilius effluxit totumqꝫ paradiſum irriganset nō ſolum virginē ſed ⁊ totam eccleſiamfecundauit. floreſqꝫ virtutū germinauit. qͦsvirtutum flores. anima deuota colligere de

bet. ⁊ ſponſo xp̄o ſertum roſeū ⁊ floriduꝫ parare ſi a fōte illo viuo vult aquam ſapiētieportare. Ecc̄i. xv. Aqua ſapīe ſalutaris potabit illum. Sed vt videmuſ prochdolorpl̓es ſunt in ſctā eccleſia colligentes ſpinas⁊ tribulos vicioꝝ. potantes potius de paludibus more porcoꝝ. ſordes immūdiciaꝝ qͣꝫclaram aquā virtutis ⁊ ſapientie. De qͥbusconquerit̉ Hiere. dicens. Dereliqueruntfontem aquaꝝ viuentiū ⁊ foder̄t ſibi ciſternas diſſipatas que ꝯtinere nō valent aqͦs¶ Hij aſſimilātur anthioni. de quo Ouidius libro. iij. narrat. ꝙ ille anthion fuit qͥdā nobil̓ venator d̓ genere regis agenorisqui cum in quadā ſilua feſſus venatōne ſpaciaretur. caū venit ad fontem pulcerrimumvbi dea venatōnis dyana ſolebat ſe aliquociens balneare. Cū igitur caſu veniſſet adfontem. inuenit deam cum nymphis et ancillis ſuis nudas in fonte ſe balneātes. queomnes verecūdate de nuditate. et nympheinceperūt dee corpus ſuis corꝑibꝰ ꝯtegereDea ꝟo volens ꝙ anthion d̓ nuditate eiꝰnichil poſſet dicere. mutauit eum in ceruū.et ſic factus eſt cornutus ⁊ velox. et locutōꝫſuam ꝑdidit ⁊ figuram. Ille autē a ſuis canibus incognitus fuit. cum ip̄m ceruū cred̓rent. eum inuaſer̄t ⁊ occiderunt. Rei auteꝫveritas fuit. ꝙ ille fuit quidaꝫ nobilis. quicanū multitudinē nutriebat. a quibꝰ depauperatus eſt. ⁊ ideo qꝛ iſte ſemꝑ in ſiluis volebat eſſe ip̄m poete in ceruum mutatū finxerunt. quia ꝟo a canibꝰ depauꝑatus ē. fictum eſt ꝙ eum ſui canes comeder̄t ¶ Adꝓpoſitum anthion nobil̓ ſignificat hominēnobilē qui in ſilua huius mūdi venari deberet virtutes. ſed venatur feras ctudeles .ſ.vicia que crudeliter animā vulnerāt. et hominē ſpūal̓r occidunt. De quo lamētabat̉deus pater di. Fera peſſima deuorauit filiūmeum Gen̄. xxxvij. Hic venit ad fontē ambulādo .i. ad delectatōem ꝑ exercitiū vicōꝝIn quo dyana id ē iniquitatis genꝰ ⁊ regīacum nymphis ⁊ ancillis .i. ſpēbꝰ .ſ. luxuria.ſuꝑbia ⁊cͣ. ſe frequenter oſtendūt. exteriusin falſa dulcedine ſed interius videri et cognoſci ꝟecundant in vilitate ⁊ amatitudine. Ezech. xvi. Eras nuda ⁊ ꝯfuſiōe plenaCū ergo homo laſciuus relicta tōe ⁊ diſcre