poſt IudicaFeria ſecūdā

¶ Und̓ ad lr̄am. ip̄e nabuchodonoſor pl̓ibus diebꝰ iumētuꝫ ſe eſſe credidit. peccatigladio ſic vulneratus. vt hētur clariꝰ dan̄..iiij. Et merito qꝛ quilibet faciens pctūmiumentū efficitur ⁊ brutū animal cū ceterisaīmalibꝰ vocari debet eo ꝙ ꝓpriam diffinitionem amiſit. Nam an̄ pctm̄ dum hō ſcd̓ꝫrōnem viuebat. dicebatur aīmal rōnale immortale. Poſt peccatū vero dum ꝯͣ rōnemtantum ſenſualiter viuit diffinit̉. Homo ēanimal irtationale mortale Et hec diffinitōꝯuenit aīalibus brutis cum quibꝰ ꝑticipatſicut etiaꝫ ſerra lignea non d̓r ſerra ẜm philoſophū. nec nauis lapidea d̓r nauis. eo ꝙvſum ⁊ actū ꝓprie oꝑationis non hn̄t. ſic ⁊homo dū ẜm rōnem et actum ꝓprie actiōisnoͣ operat̉. non dicit̉ homo niſi equiuoce.et imꝓprie. nomīa eniꝫ ſunt ꝯſequētia rebꝰinſti. de dona. §. eſt ⁊ aliud. Tunc etiā ſibiꝯuenit mortale. quia tūc ſpūaliter mortuꝰeſt. Et hoc eſt qd̓ creator omniū deuſ in pͥncipio mūdi homī dixit. Quocunqꝫ die peccaueris. morte morieris. Geneẜ. ij. et apl̓sSi ẜm carnem vixeritis moriemī. Pō aūtſic ſpūaliter mortuꝰ fetet ⁊ abomīabil̓ reddicur deo ⁊ ſctīs angelis eius et omnibushomībꝰ ſctīs ⁊ bonis. dum eſt cū eis in aliqͣcongregatōe. quia ſicut candela ardens homines delectat ⁊ illūinat et extincta fetoreꝫnociuum relinquit. ꝑtum eniꝫ p̄gnātis ml̓ieris potens eſt necare ⁊ deſtruere. Sic hōviuens om̄s delectat ⁊ illuminat. ¶ Sedquando peccādo lumē rōis extinguit̉. pꝰ ſerelīquit fetorē male fame ⁊ bonos cōceptuſalioꝝ deuotoꝝ impedit ⁊ interimit. De homine ſic mortuo ſpūaliter ⁊ ſepulto in terraaliena. ⁊ vaſte ſolitudinis. vermes multarum temptationum naſcuntur ⁊ ſe publiceoſtendūt ita ꝙ quilibꝫ talis dicere poſſit cūpſalmiſta. Ego ſum vermis ⁊ nō ho. obprobrium hoīm et abiectio plebis. pͣs. xxi. Un̄et in Iob. xxv. ca. ſcribitur. Homo putredo eſt ⁊ filius hoīs vermis. Et grego. moralium li. xvi. c. xxvi. Quid nāqꝫ caro niſi putredo ⁊ vermis eſt. Et quicūqꝫ carnalibusdeſiderijs anhelat. quid aliud qͣꝫ vermemamat. que em̄ ſit carnis ſubſtantia. teſtaturſepultuca. Un̄ ſicut ex homīe filius homīsgenerat̉. ſic ex verme vermis ꝓducitur gene

ratur et vocatur. quod eſt deſpectio magnaet ihoneſtas hūane nature que ſubſecuta ēex leſione peccati mortalis. nec illa ſufficiūtſed quod deſpectabiliꝰ eſt peccando mortaliter. homo ſic infamiſ efficitur ꝙ quaſi totaliter ꝓ nihilo reputat̉. Et het hoc ex verbiſAuguſtini. ſuꝑ Iohannē ſic dicētis. Heccatum nichil ē ⁊ nihil fiunt homīes dū peccant. Qd̓ quidē conſiderās dd̓ dixit. Qꝛinflāmatum ē cor meū. et renes mei ꝯmutati ſunt. ⁊ ego ad ni. ⁊cͣ. pͣs. lxxij. Un̄ ⁊ beatuſbetn̄. in meditatōibꝰ ſuis ſic inqͥt Multi ml̓ta ſciunt et ſeip̄os neſciūt. qui ſi aduerterētſeip̄os minus qͣꝫ nichil reputarent ſeu inuenirent. Qd̓ quidē p̄t faciliter ꝑpendi arguendo ſic. Omnis qui facit pctm̄ ſeruus eſtpeccati. Ioh̓is. viij. Sꝫ ẜuꝰ n̄ eſt maior domino. Iohānis. xiij. ergo qui peccatū facitnon eſt maior pctō. Sed ẜm beatū Auguſ.Peccatum eſt nihil. ergo faciēs pctm̄ facitſeip̄m parem nihil vel minorē. Et iō Iobxxx. de ſeip̄o ſic inquit. In nihili redactusſum et velut nubes ſalus mea. Hoc totumfacit peccatum. ergo vltra nō ẜuiamꝰ pctō.Tercio pctm̄ eſt tam malū et nociuū. ꝙin bonis moralibꝰ nos deordīat Nā nihil ēhomini adeo gratū ⁊ ſalubre qd̓ peccatū nōdeordinet ⁊ noxiū faciat et penale. Sic̄ em̄putrēdo pomi. illd̓ in omni pulcritudīe maculat. deſpectū facit et abiectabile. ſic pctūmoīa pulcta deſpectabilia. omīa dulcia ꝯtemptibilia. omnia cara facit amara. Nam benigniſſimū amicū ⁊ pr̄em noſtꝝ xp̄m tam furibundum facit. ꝙ nos filios ſuos creaturaꝫad imaginē dei creatam in ignē ꝓijcit eternum. Propter quod dd̓ ne eū in tali furore arguat alloquit eum ſic. Dn̄e ne in furore tuo ar. me. ne. ī ira tu. cor. me. pͣs. vi. Ipſe enim deus nunqͣꝫ tam bonū amicū huitin celo ⁊ in terra quē odio non hr̄et ſi in eopeccatum inueniret. Unde Petrus qͣꝫuisceteris apl̓is ardentius xp̄m amaſſet. ipſuꝫtamē damnaſſet ſi in eo peccatū trine negationis inueniſſet poſt mortē. Et ꝑ oppoſitūip̄m lucifeꝝ in celo p̄miaſſet ſi peccatum eiꝰnon fuiſſet. Unde deꝰ ſolū pctm̄ exoſum hꝫet omnē creaturā amat ⁊ diligit. Iuxta illd̓ſapīe. xi. Diligis omnia q̄ feciſti. ⁊ nihil eotum que feciſti odiſti. Deuſ enī peccatū nō