AphabetumXXXIII

et in ẜuitutē ⁊ mortē ꝑpetuaꝫ eis ſubiuget̉.Nā ſicut inter alia bona data homini. libertas quaſi maximū et digniſſimū reputaturſic ſeruitus ꝑ contrariuꝫ viliſſimū eſtimat̉.et morti comꝑat̉. ff. de donatōibꝰ inter viꝝ⁊ vxo. l. cum hoc. §. ſi donator. Ideo iure ciuili ẜui pro nullis hn̄tur. licet iure naturaliomēs hoīes equales ſint. ff. de reg. iur̄. l. cūẜuis. Unde ẜm Iſid̓. li. v. ethimo. c.xxvij.Seruus a ẜuando vocat̉. Et apud antiqͦsqui a morte in bello p̄ẜuabantur ſerui vocabantur a ẜuando ſic dicti. Et ideo inter malorum oīm. omniqꝫ ſupplicio grauior eſt hecpēa liberis. ꝓpterea quidā intantū dolēt cūcapiuntur ab inimicis ꝙ magis volunt mori. qͣꝫ libertatem amittere ⁊ ſeruire. Sicutpatet de carthaginenſibꝰ vbi regina et meliores eiuſdē ciuitatis ip̄am ciuitatem igneſuccēderūt ſponte ſe p̄cipitātes in ignē. neromanis ſubeſſent ⁊ ẜuirēt. ſicut recitat oroſius libro. iiij. Quare Eſopus ait. Nō bn̄ꝓ toto libertas venditur auro. Hoc celeſtebonum p̄terit orbis oꝑes. Fabula. Dū canis ſe cuidam quōdam lupo ꝑ ſiluā ſociarꝫLupus inquit. Amena pelle nites. in te cōpia ⁊ bona vita paret. Rn̄dit canis. Gratiacum dn̄o meo me ditat. ipſa domus noctevigil. fures latratu. munitio tuta. Et lupꝰCupio igitur me viuere tecū. fauente canelupus ſequit̉ canem. ⁊ videt caluicieꝫ collieius. querit. Cur ceciderūt tibi pili. Canisinquit. Ne valeā morſu peccare. die vincūla diurna fero. nocte iubete vagor. Ait lupꝰNō eſt tanti copia vt fieri ẜuꝰ ventris amore velim. Ditior eſt mendicus liber diuiteẜuo. Ad ꝓpoſitū cū hō a natura liber fueritab inceptōe. nec homī dn̄aret̉ vt beſtijs. vtptꝫ di. xxxv. ſexto die. pctm̄ fecit eū ẜuum.Iuxta illud Iohānis. viij. Qui fac̄ pctm̄ẜuus ē pc̄tiꝰ. Aqua ẜuitute dei filiꝰ ꝑ ſuammortē nos liberauit. ⁊ p̄ſtine libertati nos reſtituit. xij. q. ij. cū redemptor Quociēs igitur adhuc peccamꝰ ⁊ ingrati d̓ manumiſſioon qͣ xp̄s nos liberauit ſumus. totiēs iteꝝin ẜuitutē reuocamur. ⁊ tot dn̄is erimꝰ ſubiecti. quot vicia in nobis regnant. ¶ Debemus ergo cauere ne vltra ẜuiamꝰ pctō. qꝛ.In bonis gratuitis nos ſpoliat poſt ſe relinquens egeſtatem.

In bonis naturalibꝰ nos vl̓nerat. minuēsfamam ⁊ honeſtatem.In bonis moralibꝰ nos deordīat imp̄mēsmalum ⁊ in iquitatēDico primo ꝙ pctm̄ bonis gratuitis nosſpoliat ⁊cͣ. Nam ſcd̓m Auguſtinū de laudecaritatis. In caritate pauꝑ quilibet diues ēſine caritate oīs diues pauꝑ eſt. Et ratō eſtquia ſi hō totū mundū poſſideret ⁊ caritatēnon haberet. cū diuite epulone ſepelireturin īſerno. In oppoſitū aūt. ſi quis minimūgradum caritats haberet. ſuppoſito ꝙ eſſetdebilis ⁊ nihil aliud poſſideret. cū Lazaropauꝑe in ſinū Abrahe deportaret̉. vbi ē plenitudo gaudij ⁊ fruitō incōmutabilis boni.In inferno autē nichil. niſi ſtridor dentiuꝫ.pena intolerabilis. ⁊ miſeria ſine fine. Quiꝰfigurā habemus in filio ꝓdigo. qui conſumpta tota ſubſtantia eius. luxurioſe viuendocepit egere. et de ſiliquis porcoꝝ cupiebatventrem ſuum implere. et nemo illi dabat.Iuce. xv. Unde ad ꝓpoſitum adducendo.anūqui ẜm Fulgentium. ip̄m peccatuꝫ ſubimagine mulieris depinxer̄t hͦ mō. Stabatquedam regina ꝯtinue tremēs. ⁊ vocabat̉dea infernalis. ⁊ in circuitu eiuſſtabāt tresymagines. vna dei. alia homīs. tercia dyaboli. Et imago peccati tribꝰ his imaginibꝰtres cartas porrigebat. In quaꝝ prima adymaginē dei ꝯtinebat̉ ſic. deum ſaluatoreꝫmeum ego miſera ꝑdidi. et om̄es angeloseius. Ue ve mihi vt quid nata ſum. In ſecunda ad imaginē demonis habebat. in ꝓfundū inferni detracta ſuꝫ. qꝛ miſericordiadei me abiecit. Sed in tercia ad imagineꝫhoīs ꝯtinebat ſic. Om̄ia mala. oīs horroret oīs tribulatō finis meꝰ eſt ⁊ oīs pēa. Solum cupio vt ſi quis me diligit ſeu dilexerit hoc ſibi innoteſcat ꝙ qͥ ſibi ꝓdeſſe n̄ vl̓tꝓfectū ⁊ liberatōeꝫ ab alijs nō expectet. qꝛ d̓cipiet̉. ſic̄ ⁊ diues in īferno. vt ſtatus eiꝰ ſuis fratribꝰ nūciaret̉. exaudituſ n̄ eſt. Lu. vi.Ex qͥbꝰ dictis oībꝰ apꝑet ꝙ ip̄um pctm̄ eſtadeo malū ⁊ nociuū ꝙ bonis gratuitis nosſpoliat pꝰ ſe relinq̄ns egeſtatē. ¶ Secūdopctm̄ adeo malū eſt ⁊ nociuū ꝙ in bonis naturalibꝰ nos vulnerat. ⁊cͣ. Nā ip̄e hō in honore tāgit̉. qꝛ ī nat̉alibꝰ tm̄ leſꝰ ē ꝙ ꝯꝑatꝰ ēiumētꝭ īſipiētibꝰ ⁊ ſil̓is fc̄tꝰ ē ill̓. pͣs. xlviij.