AlphabetumRE

Ꝙ ip̄i bragmani quaſi ph̓i exn̄tes ī deẜtooīa mūdana ꝯtemnebāt. quibꝰ ab Alexandro nūcijs miſſis mādauit vt peterēt ab eoquidqͥd vellēt At illi reſcripſer̄t dicentes.da nobis īmortalitatē quā ſumme deſid̓ramus. At ille reſcribes ait. Ego ſū mortal̓ ⁊quō vobiſ īmortalitatē dare potero. Illi vero dixer̄t ei. tu gͦ cū ſis mortal̓ quare tot mala faciēdo diſcurris Iuſtū ē eē deo ſubditūet mortalia nō paria de deo ſentire. Scd̓oymago abſinthio coronat̉. qꝛ ſic̄ abſinthiuꝫeſt herba amariſſima ita ⁊ mors. Un̄ ph̓usiij. ethi. dic̄. ꝙ morſ eſt finis oīm terribiliūEt in eccl̓iaſtico. O mors qͣꝫ amara eſt memoria tua. homī iniuſto. Itē ſanguīe maculatur. qꝛ pctōꝝ multitudine freq̄nter deformat̉. Contra qd̓ pͣs. petijt. Libera me de ſāguinibꝰ ⁊c̄. ¶ Scd̓o memoria mortis valꝫad hūiliatōem ſuip̄ius. Un̄ antiqui volentes ſe hūiliare poſuer̄t cineres ſuper capitaſua in memoriā morus. qꝛ cinis eſſent futuri. iō hoī dictum ē. Memēto qꝛ cinis es ⁊ īcinerē reuerteris. Ecci. x. quid ſuꝑbis terra⁊ cinis. Un̄ legit̉ d̓ Dyogene ph̓o ꝙ quadā vice ſtetit in canali pleno oſſibꝰ mortuorū et vertebat oſſa hincin̄. que cū Alexāderinſpexiſſet dixit ei. quid facis. Ille rn̄dit. n̄poſſuꝫ inuenire qd̓ volo. putabā enī inuenire drn̄tiam inter oſſa ⁊ cadauera diuitū ⁊ nōbiliū necnō paupeꝝ. ſed nullā reꝑio. qꝛ ſūtoēs vnius forme. et mors eos oēs equauitEt in hiſto. Romāoꝝ legit̉. ꝙ Octauiāofuit facta ſtatua et in fronte ſtatue fuit ſcriptū nomē imꝑatoris ceſar. et poſt ſtatim fulgur ꝑcuſſit ſtatuaꝫ. Et abſtulit ab illo vocabulo c. ita ꝙ qͥ prius dicebat̉ ceſar. futurūerat eſar dicere de eo. Ceſar em̄ deriuat̉ acedo is. ere. eſar ab edo is. ere. ad denotandū ꝙ cito erat edēdꝰ a vermibꝰ. qui gͦ ſanemēus ꝯſideraret. finē ſuum. ꝙ erit terra ⁊eſca vermiū. merito ſe hūiliaret. Tercō memoria mortis valet ad fuga pctī. Ecc̄i. vij.Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū n̄ peccabis. qui em̄ recolit mortē dꝫ cogitare ꝙpctm̄ eſt cā mortis. Gen̄. iij. Quacūqꝫ em̄die comederitis morte moriemī Un̄ augꝰ.Nichil ſic reuocat a peccato qͣꝫ frequēs mortis cogitatio. Nam pauo viſis pēnis ſuperbit ⁊ caudam extendit totam. ſed viſis pedi

bus caudā deponit. Sic hō non cōſiderāsfinem mortis multis peccatis ſe expōit ſinetimore. ſed ꝯſiderato fine erubeſcit ⁊ peccare ceſſat. quare dicit pͣs. Sciant genteſ qm̄homīes ſunt .ſ. mortales. Quarto valet adregendū vitam ſuā. aues ⁊ piſces regūt ſecauda. iumenta et boues cauda ſe defendūta muſcis. ſic hoīes vitā ſuam dirigūt ⁊ temptatōibꝰ reſiſtunt mortis mēoria. Iob. xij.Interroga iumēta et docebunt te. et volatilia celi indicabunt tibi ⁊ piſces maris. Admodū gubernatoris debet ſe regere hō. Nāgubernatorˢ qui bn̄ vult regere nauem. ponit ſe in finē nauis et nauē ante ſe dirigit. ⁊ꝑicula euitat Sic homo pōat ſe meditatōead finem vite ſue. vt poſſit ad bonum exitūnauem. id eſt vitam ſuā dirigere. SenecaConſidera qͣꝫ pulcra ſit res ante mortem vitam cōſūmare. deinde ſecure expectare reliquam partem temꝑis ſui. ¶ Quinto valꝫad penitētiam faciendaꝫ. Cum audiſſet rexEzechias ꝙ mori debebat. fleuit yſa. xxxviijEt rex Rliniue audita ꝯminatione Ione.adhuc quadraginta dies ſunt ⁊cͣ. indutuseſt ſacco Ione. iij. Unde legitur de quodāmilite flagicioſo. qͦ cū ꝯfeſſus nullaꝫ penitētiam a papa Alexandro iniunctā vellet facere. d̓dit ei papa ānulum ſuū ꝙ pro penitētiaportaret tali conditione. ꝙ eum reſpiceretet cogitarꝫ de morte ſua. quod cū pluribusdiebꝰ feciſſet. rediens ad papā dixit. ꝙ ꝑatus eſſet omnē penitentiaꝫ adimplere. Sexto valet ad appetendū vitam eternam. vn̄Paulus cupiebat diſſolui et eſſe cum xp̄oPhilippēẜ .i. Sic etiā multi ſancti ꝓpter vitam eternā conſequēdam tradider̄t ſe ſponte morti. De quibus pſalmiſta. Precioſain cōſpectu dn̄i mors ſanctoꝝ eius. ¶ Secunda mors ſpūalis eſt duplex. ſcꝫ bona etmala. Dona quidē eſt. quādo quis ſiue ꝑbaptiſmū ſiue per penitentiam moritur peccato. vt habet̉ de conſe. di. iiij. c. vt oſtenderet. ⁊. c. ſe. Mala autē mors cū quis morit̉per peccatum xxvi. q. ij. Qui ſine. et hec eſtfugienda. Mors ſpiritualis bona eſt cumquis ꝑ pnīam morit pctō. vn̄ Roͣꝝ. vi. ſcribit̉ Qui em̄ mortui ſumꝰ peccato. quomōadhuc viuemus in illo. Unde narratur ꝙquidā mercator tranſiēs per ſiluam inuenit