Feria ſecundapoſt Letare

catis. De quibꝰ ad ro. ij. ẜm duriciam tuam⁊ impenitens cor theſaurizas tibi iram in diereuelationis iuſti iudicij dei. Et eccl̓. iij. Cordurum male habebit in nouiſſimo. qꝛ damnabunt̉ in ꝓfundo inferni ſic pharao induratꝰmalicia nolens dimittere filios iſrahel. qui inꝓfundo maris rubri ſubmerſus eſt. exo. xiiij.E ¶ Dico ſcd̓o ꝙ ꝯmota anima ꝑ gratiam p̄uenientem ad ꝯtritionem intrat xp̄s ꝑ gatiaꝫcooꝑantem et eijcit peccata de tēplo cordisquaſi vendentia. et dyabolum quaſi ementeꝫquia peccata vendunt in templo cordis aīamꝓ modica delectatione. yſa. lij. gratis venūdati eſtis. et bene dic̄ gratis. qꝛ ꝓ nihilo ⁊ breuiſſima delectatione vendit anima ad eternā miſeriam. qͥd igit peius et damnabilius anime.qͣꝫ pcm̄ mortale in ſe ⁊ in corde ꝑ delectatiōeꝫſeruare. et non ꝑ ꝯtritionem gratia cooꝑanteexpellere. qd̓ priuat et excludit deum. in quoomne bonum ꝯſiſtit. in quo eſt tanta vita aīeet donat ⁊ aꝓpriat eam dyabolo principi omnis mali et miſerie. rectori inferni et perpetuecruciationis. vn̄ iohan. in apo. in inſula pathmos relegatus volens ꝯgnoſcere ſtatum peccatoris. vt hr̄ apoca. vi. oſtenſum fuit ei in figura equus pallidus. ⁊ qui ſedebat ſuꝑ eumnomen ei erat mors. cui infernus ſequebaturꝑ equum pallidū ẜm haymonem deſignaturpeccator. qui habet opera mortis. dum habetpct̄a mortalia. pallor em̄ fit ex receſſu ſanguīsin quo vita ꝯſiſtit tendēs ad interiora. Siceti ā peccator eſt pallidus et diſcoloratus. qꝛſine gratia et caritate in qua conſiſtit vita anime et totalis decor. Per mortem dyabolusdeſignatur qui mors dicit̉. quia ꝑ eum morsincepit et omne malum et ad mortem eternātrahere non deſiſtit. hic ſedit ſuꝑ peccatoremet quieſcit in corde eius. ꝑ dominiū quem ſequit infernus et pena eterna ꝓ modica leticiahabita in peccato. hoc conſiderans ip̄e miſericors d̓us. Primo pulſat ad cor hominis pergratiam p̄uenientem expectans ſi quis ianuāſibi aꝑiat ꝑ ꝯtritionem. qua aꝑta intrat ꝑ gratiam cooꝑando. peccata expellendo. et animāiuſtificando. ioh̓. i. Iuſtificati gratis gr̄a ip̄ius ꝑ reuelatiōem que eſt in xp̄o ih̓u. ¶ Sedquerit̉ vtꝝ ad iuſtificatōem impij requiraturgr̄e infuſio. et vid̓r ꝙ non quia quicqͥd poteſtdeus mediante cauſa ſcd̓a. pōt facere ſine eaergo ſi deus pōt iuſtificare impium mediante

gr̄a poteſt etiā ſine gr̄a. Contra non expelliturtenebra corꝑalis niſi per lumē corꝑale. gͦ nectenebra peccati expellit̉. niſi ꝑ gr̄am q̄ lumeneſt ſpūale. Dico ẜm richar. iiij. ſuꝑ magiſtrūdi. xvij. ar. iiij. q. ij. ꝙ ſicut quādo ex vno elemento fit aliud ꝯcurrunt quatuor .ſ. vniꝰ forme corruptio ⁊ alterius generatio ⁊ diſpoſitōad generationem alterius. ſic cū de imꝑio fitiuſtus requiruntur quatuor .ſ. impietats deſtructio que eſt culpe remiſſio ⁊ gratie infuſioet diſpoſitio ad deſtructionem impietatis q̄ ēculpe deteſtatio et diſpoſitio ad ſuſceptōnemgr̄e. que eſt. li. ar. ad deū cōuerſio. Et ſic patꝫꝙ gr̄e infuſio requirit̉ ad impij iuſtificatōemAd argu. in opoſitū dicenduꝫ ꝙ illa ꝓpoſitiointelligenda eſt de ſcd̓a cauſa efficiente. gratia aūt eſt iuſtificationis cauſa ſcd̓a formalisnon efficiens. Et id̓o ſicut deus nō pōt facerealiquod album eſſe ſine albedine. ſic nec iuſtūſine gratia. ¶ Dico tercio. ꝙ qn̄ xp̄us animāſubintrat ⁊ eam emundauit ꝑ gratiam cooperantē. tunc eam illuminat et informat̉ ꝑ gratiam ꝑficientem. Illuſtrat em̄ tenebra illiusintellectus poſſibilis. ⁊ ertores on̄dit. Animaem̄ noſtra ſibip̄i in puris naturalibꝰ derelictain diuinoꝝ rebus habet ꝯgnitionē obſcuraꝫet quaſi cecam et ſicut cecus iudicat de coloribus. ſic naturalis intellectus de rebus diuīset hoc ꝓuenit ex tribus. Primo ex virtutis intellectiue debilitate. eſt em̄ ita debilis ad diuina ſic̄ oculus noctue ad lucem ſolis. ij. meth̓.Scd̓o ex luminis naturalis obſcuritate. Lumen em̄ naturale .ſ. intellectus agens ad diuina illuſtrare eſt inſufficiens. qꝛ ſolū habet ſenſata abſtrahere fantaſmata. et ea irradiare. diuina autem ſentire nō poſſunt nec fantaſmatanec ſpecies ab eis abſtrahi. Tercio ex obiectitranſcendentis intellectū nr̄m in ꝓportionabilitatē. ip̄a em̄ diuina tranſcendūt oīa ſenſibibilia ⁊ imaginabilia nec miruꝫ cū multa naturalia ita ſenſus noſtros tranſcendant. ꝙ ſinecorruptione ea ſentire non valeamꝰ ſicut ſoloculum. ẜ xp̄s intrās cor ⁊ animam noſtramcollirio gratie ꝑficiens oculū mētis. ſcꝫ intellectū clarificat ⁊ illumīat ad vidēdū diuina.cū ꝯfortat ad cognoſcendum. ⁊ obiecta ꝓportionat ad ītelligēdū. Ipſe em̄ eſt lux vera ⁊cͣ.ioh̓. i. vn̄. b. augu. ī purꝭ naturalibꝰ d̓relictꝰ.qꝛ diuīa ītel ligē nō pot̓at. fatet̉ ſe fuiſſe cecū.