Alphabetum

MII

tōeꝫ amiſit. amittit deū .ſ. patrē. mariā matrēfratrem angelū. interceſſionē ſanctoꝝ fauorēhoīm. inobedientiā reꝝ. ꝯſumit naturalia. etetiā ꝑdit gratuita. Et ideo bene dicit̉ egere ſicut ptꝫ in illo ꝓdigo. qui dimiſſis patre. mr̄e.fratre. et omnibꝰ amicis abſceſſit in longinqͣꝫregionē. ⁊ ꝯſumpta ſubſtantia luxurioſe viuēdo. n̄ ſolū burſe. ſꝫ ec̄ nature ⁊ gr̄e. ⁊ cepit egere. ⁊ d̓ ſiliqͦs cupiebat ventrē implere ⁊ nemoilli dabat. O quantā miſeriā ⁊ infelicitatē ille ſuſtinuit. qui tantā plenitudinē ⁊ habūdantiam amiſit. ¶ Poterit ille ꝯqueri de ꝑuerſitate mundi ⁊ infelicitate. ſic̄ quidā garcio. qͥdicebat tria fieri in curijs dn̄oꝝ. que meliusoppoſito mō ſe haberēt. Primū ꝙ qui peiusſunt veſtiti. remotius locant̉ ab igne. ꝙ qͥ plꝰeſuriunt debilius ꝓcurant̉. Terciū ꝙ qui poſteriꝰ ponunt̉. citius de mēſa vocant̉. Sic ec̄hic licet famē inſaciabilē miſeriā ītolletabilēpateret̉. nemo tn̄ refocillauit. qꝛ patrē miſericordie ſpreuit. ⁊ alt̓i adheſit. Sic peccator qͥpeccādo ſe a deo ſeꝑat. eius dilectionē amittit⁊ pene ⁊ miſerie eterne ſe ſubijcit. Sicut oſtēdit ſcd̓m fulgentiū. qui ipſuꝫ pct̄m ꝑ veteresdicit ſub imagine mulieris fuiſſe depictū hocmō. regina quedā ꝯtinue tremēs vocata dea īfernalis. in cuius circuitu ſtabant tres imagines. vna dei. alia hoīs. alia dyaboli. et imagopeccati his tribꝰ imaginibus tres cartas porrigebat. In quaꝝ prima ad imaginem dei cōtinebat̉ ſic. deuꝫ ſaluatorem meum miſera ꝑdidi. et oēs angelos eius. ve ve mihi vt quidnata ſum. In ſcd̓a ad imaginem d̓monis habebat̉. In ꝓfundum inferni detracta ſum. qꝛmiſericordia dei abiecit me. Tercia ad imaginem homīs cōtinebat ſic. om̄ia mala. omnisborror. et omnis tribulatio finis meus eſt.et omīs pena. ſolū cupio ut ſi quis me diligithͦ ſibi innoteſcat ꝙ qui ſibiip̄i ꝓdeſſe n̄ vult.ꝓfectum et liberatōem ab alijs nō querat. necexpectet. qꝛ decipiet. Ex quibus omnibꝰ apparet ꝙ ipſum peccatum eſt adeo malum etnociuum ꝙ omnibus bonis nos ſpoliat. et et̓ne egeſtati nos aſſociat.Secunda parſ in quanotatur fructuoſa reuerſio penitentis ad ſtatūgratie. ibi In ſe autem reuerſus. ⁊cͣ. Moraliter peccator longe a deo diuiſus et ſeparatusdebet inſtaxhꝰ ꝓdigi ꝑ ꝯſideratōnem in ſe re

uerti. penſare propriā miſeriā ⁊ inopiā ⁊ deipatris maximā pietatem dolere ⁊ nō quieſcere donec ad eū veniat qui eſt pater miſericordiaꝝ. et deꝰ totiꝰ ꝯſolatōis. vn̄ naturalit̓ quelibet reſ vertit̉ ad locū ſibi ꝓpriū vt poſſit ꝯſeruari in eſſe. iiij. ph̓icoꝝ. Nā piſcis q̄rit aquaꝫauis aerem. talpa terrā. ſalmandra ignē. puerpatrem Sic pcōr ꝓcul in regione calamitatꝭet miſerie a deo elongatus dolore debet ⁊ penitere et feſtinare ad patrē. qui tante pietatiseſt. ꝙ nulliꝰ ſpernit penitētiā. oēs ſuſcipit cōſeruat et d̓fendit. Un̄ de. pe di. iij. §. ecce d̓r.Talis erga hoīes pietas dei eſt. ꝙ nūqͣꝫ ſꝑnitpenitentiā. ſi ei ſincere et ſimpliciter offerat̉.etiam ſi ad ſummum qͥs ꝑueniat maloꝝ et inde velit reuerti ad virtutis viā ſuſcipit libent̓amplectit̉ oīa facit. quatenꝰ reuocet ad priorēſtatū. qd̓qꝫ adhuc p̄ſtanuꝰ eſt ⁊ eminentius.etiā ſi nō potuerit aliqͥs explere omnē ſatiſfaciendi ordinē. qͣntulācumqꝫ ⁊ quamlibet breuitꝑe geſtam nō reſpuit pnīam. ¶ Ad hunc patrē pium et benignū dꝫ pcōr inſtax filij ꝓdigiIn corde recurrere ad eiꝰ benignitatem.In ore ꝓponere ꝓpriam iniquitatem.In oꝑe intendere ſatiſfactōis humilitatem.Primo em̄ debꝫ pctōr in corde recurrere addei benignitatē qꝛ ẜm apl̓m pr̄ mīaꝝ. Un̄ p̄s.Quō miſeret̉ pr̄ filioꝝ miẜtꝰ eſt dn̄s timentibus ſe. qm̄ ip̄e cogͦuit figmentū nr̄m. Nam ſicut naturalit̓ vbi eſt maior exp̄ſſio ſil̓itudinisibi exꝑitur etiā maior ratō amoris et dilectionis ſic̄ ē in ꝑētibus ad filios. ⁊ ecōuerſo interciuem ⁊ ciuē. artiſanū ⁊ artiſanū. cū igit̉ deusſit pr̄ nr̄ creando recreando ⁊ iuſtificando etnobis imp̄ſſerit ſil̓itudinē ⁊ imaginē ſuā maxime dilectōis et amoris eſt ad nos. qͣre xp̄svnigenitꝰ dei filiꝰ. cuius nos ſumꝰ filij adoptiui docuit nos inuocare pr̄em nr̄is in neceſſitatibꝰ di. vt hr̄ math. vi. Dicite pr̄ nr̄ qͥ es īcelis. ¶ Sed cur pat̓ pietatis filios tamdireflagellat. Dico ꝙ pctīs nr̄is ꝯͣpellit. quia ſic̄iudex nō diceret iuſtꝰ qͥ ſemꝑ ꝑceret malefactoribꝰ. ſꝫ iniuſſꝰ. et vt damnoſꝰ reipublice arguendꝰ. Sic deꝰ pr̄ nō eſſet iuſtꝰ. ſi malos nōpuniret ⁊ iuſtos remuneraret Minimū autēincōueniēs ē deo īpoſſibile. ſic et iniuſtū eſſegͦ vera iuſticia exigēte. ⁊ nr̄a iniuſticia ⁊ neqͥcia merēte. cōpellit ad punienduꝫ. quamuisſit cōtra naturā eius et voluntatem. yſaie. i.