AlphabetumXVI

in. iiij. ſuꝑ mgr̄m. di. xv. ar. i. Qd̓ hō quāntumcūqꝫ ſit maximus pcōr. nō debet deſinerebona facere. ſicut elemoſinas dare frequētareecc̄ias. orare ieiunare. ⁊ hmōi qꝛ qn̄ ſic aliqͥdfacit ad deigl̓iam hoc nō pōt eſſe ſine aliquagratia gratis data. que diſponit de ꝯgruo adgratiā gratū facientē. quā dn̄s aliquo mō acceptat. ex hͦmeret d̓ ꝯgruo. Etiā ꝑ talia oꝑaſe diſponit ad gratiā et multiplicat ꝓ eo interceſſores. Quantū ad ꝯtinuatōem ⁊ expoſitionē eſt ſciendū. ꝙ ſic̄ heri oſtendebat̉ dei pietas in reuocādo auertentē. Sic hodie magꝭdeclarat̉ dei benignitas in ſuſcipiendo penitētem. et ſcd̓m hoc tres ſunt partes huius.In prima notat̉ damnoſa ſeꝑatio adoleſcentis in principio. homo quidam ⁊c̄.In ſecūda fructuoſa reuerſio penitentis. ibiIpſe autem intra ſe. ⁊cͣ.In tercio amaroſa receptio indulgentis. ibiCum autem adhuc. ⁊cͣ.Quantū ad primumeſt notandū ꝙ pn̄s textus pōt exponi d̓ populo iudaico qui fuit filius ſenior. et gentili quifuit iunior. filius maior ſiue ſenior ī cultū vnius dei ꝑmanſit. et iunior vſqꝫ ad colēda ydola deū deſeruit. Subſtātia eſt om̄e illud quoviuimꝰ. ſapimus. cogitamus. hāc deꝰ eq̄ om̄ibꝰ dedit. Huiꝰ gͦ ſubſtantie portiōem. iuniorſibi petit dari. cū hō rationalis ſuo ſenſu delectat̉ ⁊ ꝑ libeꝝ arbitriū vult ẜm ſenſualitateꝫ ſeregere. et a domo creatoris exire. Et diuiſit illi ſubſtantiā. Ambroſius videns aūt ꝙ diuinū patrimoniū petētibus dat̉ nec putas culpa pr̄is eē ꝙ adoleſcētiori d̓dit. nulla d̓i regno infirma etas. nec fides grauat̉ ānis ip̄e certe ſe indicauit ydoneū qͥ popoſcit. atqꝫ vtinaꝫnō receſſiſſet a pr̄e impedimentū neſcijſſet etatis. Sequit̉ em̄ nō multū poſt hos dies ꝯgregatis omnibꝰ ⁊cͣ. Criẜ. filiꝰ iunior in regioneꝫlonginquā ꝓfectus eſt. nō localit̓ a deo recedens. qui vbiqꝫ eſt ſcꝫ affectu. Fugit em̄ peccator deū vt a longinquo ſtet ⁊cͣ. ¶ Moralit̓ꝑ iſtos duos filios. ꝑ ſeniorē pōt deſignari iuſtus viuēs in volūtate dei patris. cui de congruo debet̉ hereditas eterna. ꝑ iuniorē pct̄orqui ſeꝑatus eſt a deo. nō eſt dignꝰ pane quoveſcit̉. hic quaſi ſpuriꝰ repellendus eſt ab hereditate et̓na. Nā vt canōes ⁊ leges dictāt. t̓aſunt genera filioꝝ. Quidā em̄ filij dicunt̉ le

gitimi et naturales. vt nati ex legitimo thoroiſti iure ſuccedunt ꝑentibꝰ in hereditate. ⁊ adoēs actus legitimos reputant̉ ydonei. extraqͦ fi. ſunt legit. c. cū int̓. et. c. ex tenore. Alij dicunt̉ legitimi et non naturales vt. adoptiuiſeu arrogati. Iſti ex gratia etiā ſuccedūt ꝑentibuſ. Quidā nec naturales nec legitimi. hoꝝquidam dicunt̉ manzeres. ſcꝫ de ſcorto natiSunt quidā ſpurij qui de cōcubina nati qͥ deadulterio nati ſunt. hij in nullo ſuccedūt. necinſtitui poſſunt a patre. nec ſecundū legeꝫ alidebent. qd̓ inductū ē in deteſtatōem crimīs.Sed ẜm canones ex benignitate ali debent.hos mater tenet̉ alere ante trienniū. et paterpoſt. Et ſunt inhabiles ad om̄es eccl̓iaſticasdignitates. Sic ſpūaliter deꝰ pater habet filium legitimū et naturalem. ſcꝫ ih̓m xp̄m quēſcd̓m apoſtolū. heb. i. conſtituit heredem vniuerſoꝝ ꝑ quem fecit ⁊ ſecula. Habet etiā filiūlegitimum et adoptiuum. ſcꝫ iuſtū fidelē hūcex gratia ⁊ congruo fecit heredem vite eterneThitū. iij. Iuſtificati gr̄a ipſius heredes ſumus ſecundū ſpem vite eterne. ¶ Habet etiam ſpurium ſcꝫ iniuſtum peccatorem. cui iurehereditatio nihil obligat̉ qui tn̄ ex gratia poſtulat aliqua tranſitoria. et dona naturalia donari dicens. pater da mihi portionem ⁊cͣ. cuideus pater ex pietate motus donat aliqua neceſſaria et temporalia. vt virtuo ſe expendat.ip̄e autem peccator filius perditionis.Patrem celeſtem refutat obprobrioſe.Donata deuorat voluptuoſe.Egeſtate peccatoꝝ exulat ignominioſe.Dico primo ꝙ peccator ſpurius dyaboli. patrē celeſtem ⁊cͣ. Nā cuiꝰ adheſionem q̄rere deberet eius ſeꝑatōem expoſtulat. naturalit̓ eī q̄libet res ꝑti huic magis adheret vbi maiorēinfluentiā pietatꝭ ⁊ auxilij ſperat habere. ſicutvidemus in floribꝰ qui ſemper ſe vertunt adpartem ſolis ꝓpter influentiā. Et vulgo dicitūr. vertere debes palliuꝫ qua parte noſcis flare ventum. Hoc etiam exprimitur in puerisqui nullibi melius habent qͣꝫ in domo patriset in ſinu matris. et ſemper ad hunc habentrecurſuꝫ. Unde recitatur. ꝙ rex dauid ſemelamiſit ſalomonem filium ſuum. quem cognoſcens ſapientem. per eius ſapientiam locumeius habitationis et manſionis auſcultabatmittens in orbē terre tria Spleumata ad oēsreges. ſciēs ea neīeꝫ naſi filiū poſſe ſoluere et