AlphabetumxIII

nr̄am porrigimꝰ qꝛ oēs or̄oes nr̄e ordinari debēt ad gr̄am ⁊ gl̓iam cōſequēdā q̄ ſolus deushꝫ dare iuxta illud p̄s. gr̄am ⁊ gl̓iaꝫ dabit dominꝰ. ſꝫ ſcd̓o mō or̄oeꝫ porrigimꝰ ſāctis angel̓⁊ hoībus. nō vt deꝰ ꝑ eos nr̄as petitiōes cogͦſcat qꝛ ẜm ſco. doc. ſubti. in ſuo. iiij. di. q. vl.ip̄i cognoſcūt or̄oes nr̄as ⁊ pia oꝑa a deo qͦ hͦreuelat iſti ſcō quē honoras. ⁊ tunc ꝑ mētaledeſideriū orat etiā deū ꝓ te ſuis meritis vt deus reſpiciat ſua ſeruitia q̄ fecit ī hac vita ⁊ oīamerita ita ꝙ illa merita ꝑ que talis ē adeptꝰgaudia eterna tibi etiā valeāt ad gaudiū eternū. Cuiꝰ exēplū p̄noīatus doctor aſſignat ſi ēvnꝰ potens in diuitijs. honoribus. pl̓es hn̄sſeruitores quoꝝ vnus plura fecit ſibi ſeruitiaqͣꝫ alius que tn̄ dn̄s ſufficienter remunerauitſi ille inuocat̉ ab aliqͦ vt ꝓ eo ad deū intercedat. talis pōt petere vt reſpiciat ſua merita ⁊ſeruitia intantū ꝙ etiā illi valeant gr̄am obtinere. ita etiā hic. ¶ Ad auctoritatē aūt beatiaug. dd̓m ꝙ mortui .ſ. exn̄tes in purgatorioea q̄ hic in mūdo agunt̉. ꝯſiderata eoꝝ naturali cognitione nō cognoſcūt. ⁊ p̄cipue interiores motꝰ cordis naͣ naturali cognitiōe intuitiua ea cognoſcere nō pn̄t. qꝛ impedit̉ ꝓpterīmoderatā ſubſtātiā. nec notitia reuelationisſpēal̓. qꝛ nō hn̄t illā notitiā in verbo quā ꝯcomitat̉ regulariter talis reuelatio. ſꝫ beati ī patria qui vident verbū diuinū. oīa q̄ decꝫ eoscognoſcere de nobis. ⁊ qͣ circa nos agunt̉ etiam qͣꝫtū ad interiores motꝰ cordis vident invecbo ⁊ maxime eoꝝ excellentiā decꝫ vt cogͦſcāt petitiōes ad eos ſignis voce vl̓ corde porrectos. ¶ Tertio debemꝰ petere gl̓iam eternā. nā illud debemꝰ petere qd̓ appetitus hūanus recta rōne regulatꝰ hꝫ naturalit̓ concupiſcere. ſꝫ appetitus naturalis ⁊ regulatꝰ appetitbonū vt dic̄ ph̓s .i. ethi. omnia bonū adoptant. nec dubiū quin appetant ſūmū bonū qͦoē deſideriū ꝯplet ⁊ quietat̉. ita vt illo obtēto nihil aliud oīno deſideret hō ſic̄ on̄di pōtꝑ exēplū. nā oculus nō quietat̉ nec ꝯtentat̉ īiſto vel illo colore. ſed ſi eēt obiectū includēsoēm colorē in illo ſolo potentia viſiua quietari poſſet ſic ē de deo qui ē obiectū beatificūin qͦ ē rō oīs boni. quare ſine eo vt aſſerit magnus plato. teſte. augu. d̓ ciui. dei. li. viij. necvlla natura ſubſiſtit. nec vlla ſcīa inſtruit necvſus rei aliquis impedit. Un̄ li. iij. de ꝯſola.boeti. ſic ait. omniū hoīm cura mortaliū quā

multipliciū ſtudioꝝ labor exercet. diuerſoqꝫcalle. ⁊c̄. Cuiꝰ rō ē vt dicit. qꝛ in eo eſt ſtatusomniū bonoꝝ aggregatiōe ꝑfectꝰ. Illiꝰ etiaꝫſūmi boni vt dicit quidā platonicꝰ. tā delicata eſt viſio. tantoqꝫ amore digniſſima. vt qͥcquid hr̄i poſſit. illa ſola nō hīta nō faciūt animā btām ſed miſerā in ſignū huiꝰ ꝓpheta dauid dicit. Unā petij a dn̄o. ⁊c̄. ¶ Un̄ qͥdamdemon interrogatꝰ de quodā obſeſſo de illoſūmo bono in qͦ gl̓ia ꝑadiſi ꝯſiſtit. dixit ſi colūna ferrea ⁊ ignita eēt plena raſorijs acutiſſimis erecta in celū vſqꝫ ad diem iudicij. ſi carnē hr̄em in qua pati poſſeꝫ me ꝑ illā trahi vellem nunc aſcēdendo nūc deſcēdendo ꝙ tuncpoſſem redire ad illā gl̓iam in qua fui. O ſi hͦdemon pati vellet ꝓ illa gl̓ia. qͥd tunc xp̄ianꝰhō cui innatū eſt ꝯcupiſcere illud bonū. Sꝫquerit̉ an omnibꝰ innatū ſit appetere beatitudinē. ⁊ videt̉ ꝙ nō. aug. x. de tri. c. i. Firmiſſime nouimus amari niſi nota nō poſſe. ſed nōom̄s cogͦſcunt beatitudinē qd̓ pꝫ ẜm philoſophū. x. ethi. c. vi. qꝛ quidā poſuerūt eā in diuitijs quidā in honoribꝰ. gͦ. ¶ Con aug. xiijde tri. c. v. om̄s appetunt beatitudineꝫ. rn̄detrich. in. iiij. ſuꝑ mgr̄m di. xlix. dic̄. Qd̓ beatitudo dupl̓r pōt ꝯſiderari .ſ. in gn̓ali inquātūē bonū qḋdā ſufficientiſſimū vel in ſpēali ſcꝫinquātū ꝯſiſtit in clara dei viſionē ⁊ perfectaeiꝰ dilectiōe ⁊ gaudio qd̓ habet de dei bonitate pn̄ti. Primo Fmō eſt oībus nota quilibꝫem̄ ſcit qd̓ eſt bonū ⁊ qd̓ eſt ſufficientiſſimuꝫſcd̓o mō nō eſt omnibus nota. vn̄ eſt ꝙ nonom̄s appetunt. ſꝫ primo mō qꝛ appetitus eiusnatural̓ eſt. vn̄ aug. xiij. de tri. c. viij. dic̄ ꝙ adpetendū beatitudineꝫ natura ꝯpellit. cui ſumme bonus ⁊ immutabil̓r btūs creator hoc indidit. Ad argu. ꝯͣriū dd̓m. ꝙ qͣꝫuis om̄s nouerint beatitudineꝫ in ſuo eſſe generaliſſimonō tn̄ nouerūt om̄s eā in ſuo eſſe ſpeāliſſimoSꝫ dicis meret̉ qͥs appetendo beatitudineꝫineſſe gn̓aliſſimo ⁊ vr̄ ꝙ ſic. qꝛ appetendo beatitudinem deū appetimus. ſꝫ in appetendo deum eſt meritū. igit̉. In oppoſitū. ij. ethi. c. v.Ex his q̄ inſūt nobis a natura non laudamurnec vituꝑamur nec ſumus boni nec mali. ſedvolūtas naturalit̓ appetit beatitudinem vt dictū eſt. igit̉. ⁊c̄. Dico beatitudo vt gn̄alit̓ cōſiderat ẜm hͦ nec meremur nec vituꝑamur ſꝫappetendo beatitudinem. ſcd̓o mō vt cōſiſtitin clara dei viſione ⁊ ꝑfecta eius dilectiōe ſic