Poſt ReminiſcereFeria quarta

Glorie adeptionem. Debemꝰ igit̉ primo adeo rege nr̄o petere culpe remiſſioneꝫ. nā vtvidemus hn̄tes hoſpitalia ꝯbuſta ⁊ deuaſtata mittere ſolētⁱ ad curiā ꝓ lr̄is indulgentiarūvt reꝑent̓. ſic pctōres in quibꝰ hoſpitale deiꝑ pctā deſtructū ē. dn̄t cor cōtritū ⁊ hūiliatūad curiā celeſtē mittere. vt valeāt lr̄as indulgentiaꝝ impetrare. Modꝰ aūt qͦ hoſpitale deideſtruat tangit iob. ij. Repente ventꝰ .i. temptatio inflāmās ad pctm̄ irruit a regione deſerti .i. inferni a qua venit diabolꝰ. que regioeſt deſerti ꝓpter totius boni penuriā ⁊ ꝯcuſſitquatuor angulos .i. virtutes cardinales ⁊ domus oecidit ⁊ interēpti ſūt. vij. filij iob. i. vijdona ſpiritꝰ ſancti. ⁊ tres filie .i. tres ꝟtutestheoloīce. Pctōr ergo ī qͦ templū dei deſtructū eſt dꝫ petere lr̄am indulgentiaꝝ ⁊ remiſſionē culpaꝝ. ſic̄ petebat manaſſes. ij. Darali.xxxiij. di. peccaui dn̄e p̄cor vt trāſferas iniqͥtatē ſerui tui ⁊ iniquitatē meā ego cognoſco.peto dn̄e rogās remitte mihi. ¶ Sꝫ querit̉an iſta petitio ſiue or̄o ſufficiat mentalis. veloporteat etiā vocaliter petere ⁊ orare. Rn̄detur ꝙ petens aut orās facit hoc ꝓ cōitate. vtꝑſona publica ſicut ſūt miniſtri eccl̓ie. tūc vocaliter ⁊ aꝑte dꝫ orare. vt etiā a circūſtātibusaudiat̉. ⁊ hoc ꝓpter duo. Prīo vt etiā eosad deuotiōem ⁊ or̄oem ꝓuocet. Scd̓o ⁊ vtab eis tediū tollat. vn̄ aug. ix. ꝯfeſ. ꝓpter hocpſalmodia inuenta eſt vt tollat tediū a circūſtantibus. Et rich. viri actiui pn̄t orare ſolamentē. ſed ꝓpter ruſticos inſtitutū ē frequenter orare vocaliter ⁊ ꝓpter ſimplices. qꝛ ſoluꝫamaritudinē cordis ⁊ mentis deus reſpicit.⁊ nō oris verba. ¶ Si aūt petens vel oranseſt ꝑſona priuata ⁊ ſingularis. tunc nō ſolumore ſed etiā mente orare pōt. vn̄ damaſ. nonſolū mentē. ſed ⁊ lingua ⁊ mente ⁊ hoſt. potiꝰcorde qͣꝫ ore canendū eſt. vn̄ ⁊ .i. re. i. legit̉ ꝙhelchana filius roboā habuit duas vxoresnomē vni anna ⁊ nomē ſcd̓e fenēna. fueruntqꝫ fenēne filij. anne aūt nō erāt liberi. qꝛ dn̄scōcluſerat vuluā .i. vteꝝ eiꝰ. ꝓpter qd̓ emulaeius affligebat ⁊ exprobrauit eā. cū aūt ex hͦāna eēt amaro aīo. orauit dn̄m flens largiter⁊ vouit votū. d. Dn̄e exercituū ſi reſpiciensvideris afflictionē famule tue. ⁊ recordatusmei fueris nec oblitꝰ. ancille tue ſexū virilemdederis. dabo eū dn̄o. Porro anna loq̄bat̉in corde ſuo. ⁊ vox penitꝰ nō audiebat̉. Et fa-

ctū ē pꝰ circulū dieꝝ. ꝯcepit āna ⁊ peꝑit filiū.vocauitqꝫ nomē eius ſamuel. eo ꝙ a dn̄o poſtulaſſet euꝫ. In quibꝰ verbis inſtruimur. ꝙqui ex corde ⁊ mente loquit̉ dn̄o. ꝙ etiā euꝫexaudit. qꝛ vt dicit yſi. li. de ſum. bo. nil valꝫſtrepitus labioꝝ. vbi cor eſt mutū. ¶ Sꝫ diceres o petitionē ſeu or̄oem ſemꝑ eē attentāita ꝙ hoc qd̓ orat̉ vel petit̉ verbaliter ī or̄oneetiā habeat actualiter in mente. Dico ꝙ attētio q̄ or̄oni vocali admiſceri pōt ē triplex vqua attendit̉ ad verba ne quis in eis erret. ſecunda qua attendit̉ ad ſenſuꝫ verboꝝ. tertiaqua ad finē verboꝝ attendit̉ .ſ. ad deū et adtem ꝓ qua orat. q̄ quidē maxīe eſt neceſſarianō tn̄ requirit̉ ex neceſſitate ꝙ petitiōi ſeu orationi ꝑ totū aſſit. qꝛ vis prime intentiōis quaaliquis ad orandū accedit. reddit totā or̄oeꝫmeritoriā ⁊ īpetratiuā. ſi aūt prīa intentio deſit or̄o nō meritoria eſt neqꝫ impetratiua. ẜmgreg. qꝛ ille qui ſic orat nō attendit. nec deusillā or̄oem exaudit. ¶ Scd̓o debemꝰ peteregr̄e impetratiōem. nā ſic̄ videmꝰ ꝙ qui dn̄mſuū offendit. cuiꝰ ex cā ꝑdit gr̄am eiꝰ. vel filiꝰqui pr̄em offendit. ⁊ eiꝰ gr̄am amittit. ſubmitut vel ſubrogat aliquē amicū dn̄i vel pr̄is. vtip̄i gr̄am īpetret ⁊ recōciliet. ſic̄ legit̉. ij. reg.xiiij. de abſalone filio dauid qͦ occidēdo amonē frēm eiꝰ grauiter pr̄em offendit ⁊ ſic̄ tribꝰannis ꝓpter furorem pr̄is latens in geſſur abſcōſus ſubmiſit mulierē cōſilio ioab. vt intercederet ꝓ eo ad pr̄em ⁊ ad gr̄am eiꝰ ē reconciliatus. ſic qͥ deū pctīs mortalibꝰ offendit occidendo aīam ꝓpriā ꝑdit gr̄am eiꝰ. ⁊ niſi recōciliet̉ ꝑ muliere .ſ. virginē gl̓ioſam. vel ſcōsamicos ⁊ milites dei. ſtabit in iudignatiōe etfurore pr̄is celeſtis. dꝫ gͦ pctōr pꝰ tres annosi. ꝯtritiōem. ꝯfeſſione. ⁊ ſatiſfactionē. aliqueſanctū amicū ſibi cui fideliter ſeruiuit inuocare vt intercederet ꝓ eo. iuxta illd̓. iob. v. Adaliquē ſcōꝝ ꝯuertere .ſ. vt tibi gr̄am dn̄i deitui impetret quā pctīs amiſiſti. ¶ Sꝫ dicisfruſtra alicui porrigit̉ or̄o ſiue inuocauo qͥ hͦignorat ⁊ nō audit. ſed ſolus deꝰ eſt qui nr̄asncc̄itates anguſtias cognoſcit. vn̄ aug. in li.de cura ꝓ mortuis agenda dicit. neſciūt mortui etiā ſancti. qͥd agāt viui etiā eoꝝ filij. Reſpōdit tho. doc. ſanctꝰ ꝙ or̄o vel aliud ſuffragiū porrigit̉ alicui dupliciter vno mō quaſi ꝑip̄m īplendū. alio mō vt per ip̄m impetrandūprīo quidē mō ſoli deo or̄oem ſiue īuocatiōeꝫ