Poſt inuocauitFeria quinta.

iuxta illud yſa. lv. Miſericordia dauid fidelis. ita etiā filius eius ẜm carnem hāc clementiā ⁊ miſericordiā cōtrahendo hereditauit.¶ Sed queritur an filius dei plus ſit miſericors qͣꝫ iuſtus vel econuerſo. Dico ꝙ cū filiꝰdei ſit iuſtus ⁊ miſericors. iō ip̄a iuſticia ⁊ miſericordia ⁊ quicquid eſt in deo eſt ipſe deusvt dicit mgr̄ .i. ſen. di. viij. Sequit̉ ꝙ deꝰ eſtſic miſericors ſicut ⁊ iuſtus. ⁊ ecōuerſo tn̄ miſericordię effectus plus in nobis relucent qͣꝫiuſticie. Et iō qꝛ deus parcit peccātibꝰ ⁊ ſubito nō punit. ⁊ miſericordia eius a progenie īprogenies Iō dr̄ eē nobis magis miſericorsqͣꝫ iuſtus. ⁊ qꝛ tempus pn̄s eſt miſericordie ⁊poſtmodum erit tempus iuſticie. iō tunc plꝰpatebit iuſtitia qͣꝫ miſericordia. quia reddetvnicuiqꝫ iuxta opera ſua.¶ Tertia pars in quaoſtenditur cōmendatio xp̄i qua illā gentilemmulierem ꝓpt̓ fidē ⁊ bonā ꝯfidentiā cōmēdauit di. O mulier magna eſt fides tua. Et merito dr̄ magna. quia filiā eius a demonio liberauit ⁊ ei gr̄am ⁊ miſericordiā impetrauit.Moraliter eſt notandū ꝙ inter omnia maxīeegro tantibus neceſſaria eſt fides ⁊ cōfidētiaboni medici. Nā vt dicit ſeneca in quadā declamatione. nihil magis ꝓdeſt egris qͣꝫ cōfidere in eū a quo cupit curari. qd̓ pꝫ ꝑ tale exēplum. Quidā ſemel abdicauit filiū ſuuꝫ ſedabdicatus ſtuduit artē medicine. contigit patrē grauiter infirmari. redijt filius iam expertus medicus ⁊ curat patrem. ac reconciliaturaccidit aūt vt nouerca eiuſdem filij eadem infirmitate. qua ⁊ pr̄ laboraret iubet pr̄ filio vtnouercā curet. ſicut pr̄em iā curauit filius noluit. ⁊ iō iteꝝ abdicatꝰ a patre corā iudice accuſat̉. qꝛ nō vult nouercā curare. filius rn̄ditnō poſſe. dato ꝙ eadem infirmitate laboraretqꝛ nō eiuſdē affectionis ⁊ ꝯfidentie ad filiumfuit ſicut pr̄ Sic licet multe ſint infirmitateshominū ⁊ ꝑturbationes cordiū. q̄ mouēt huiuſmodi anxiatos ꝓ ſalutē ⁊ vita eterna proclamare ad medicū animaꝝ .ſ. xp̄m. tn̄ vnum⁊ nō alteꝝ exaudit ⁊ curat iuxta eiꝰ deſideriuꝫqꝛ hic fidelis hꝫ affectionem ⁊ fidem alter infidelis. nec cōfidentiā nec affectioneꝫ. Et iōhabentem ꝯfidentiā exaudit alteꝝ vero non.Un̄. C. d̓ veteri iure enucleando. l. i. Omnēſpem nr̄am ad ſolā referre debemꝰ ſūme ꝓui-

dentiā trinitatis a qua mūdi elemēta ⁊ eoruꝫdiſpoſitio ꝓceſſerūt ſine qua nō eſt armis vl̓ingenio ꝯfidendū. quare apl̓s ad ro. i. dicitꝙ iuſtꝰ .ſ. fidelis viuit ex fide. ⁊ de pe. di. iiij.in domo. Ex fide viuit iuſtꝰ. ⁊ mundat̉ ei cordū ꝑegrinat̉. ⁊ in eo deſiderat qd̓ nōdū hr̄.¶ Dicit igit̉ bn̄ ꝙ fides ſit magna. Eſt em̄magna ⁊ ſtupenda ⁊ a cunctis hoībus bonaconfidentia amplexanda ratione.Firmitatis vigoroſe.Sublimitatis glorioſe.Utilitatis fructuoſe. Eſt nanqꝫ prima fidesmagna. ⁊c̄. Fundat̉ nāqꝫ fides noſtra vigoroſe ſupra firmā petrā ⁊ ꝑfectā .ſ. ſanctā trinitatem q̄ eſt ẜm mgr̄m ſen. in. i. di. i. vnꝰ ⁊ ſolusdeus verus .ſ. pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūs ſanctus. vniꝰeiuſdemqꝫ ſubſtātie vel eſſentie q̄ eſt ſūmumbonū qd̓ purgatiſſimis mentibꝰ cernit̉. Un̄de ſū. tri. ⁊ fi. ca. c. firmiter dr̄. Firmiter credimus ⁊ ſimpliciter cōfitemur. ꝙ vnꝰ ſolus vērus eſt deꝰ. eternꝰ īmenſus ⁊ īmutabil̓ omp̄sincōp̄henſibilis. ⁊ ineffabilis. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus. Tres quidem ꝑſone. ſꝫ vna eſſentia⁊ ſubſtātia ſeu natura. ſimplex aīo. Domusem̄ vix ruinā patit̉ q̄ firmo ac ſolido fundamento ſituat̉. Quō igit̉ ſancta eccl̓ia poſſetcadere quā ſuū fundamentū nunqͣꝫ deſinit tenere ⁊ defendere. Sꝫ ſanctā eccl̓iam paganꝰvel iudeꝰ iaculo infidelitatis cōcutit. d. quōdeꝰ xp̄ianoꝝ pōt eſſe vnꝰ ⁊ trinus. Defenditxp̄ianus hͦ. nō ſolū on̄dendo auctoritate ſanctoꝝ: verū etiā auctoritate ⁊ rōne paganorūPrimo auctoritate ſacre ſcripture. deut̓. vion̄dit̉ vnitas dei. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuꝰ vnꝰeſt. Et eccl̓. i. dic̄ ieſus filiꝰ ſydrach. vnus eſtaltiſſimꝰ creator oīm omp̄s. rex potens ⁊ metuendus nimis. hͦ idem ꝓbat̉ auctoritate paganoꝝ ⁊ ph̓oꝝ. dicit nāqꝫ ph̓s. xij. meth. deꝰeſt vnus et̓nus. nobilis in fine nobilitatis. ⁊Doe. iij. de cōſo. nā vnus eſt deus. ¶ Nā etſocrates ex hac cā dr̄ eē interēptus qꝛ vnumdeū apd̓ idolatras ꝯfeſſus eſt. dixitqꝫ ꝙ prius canem qͣꝫ deos pl̓es coleret. eo ꝙ cais eſſꝫfacta dei ſꝫ idola vana fact̉a hoīs ꝓpt̓ qd̓ abidolatrꝭ accuſatꝰ carceribꝰ mācipatꝰ veneno ēint̓emptus. nā hec eſt cōis xp̄ianoꝝ ⁊ paganorū auc̄tas ꝯſentienſ ī vnū deū iteꝫ ꝓbat̉ hͦ rōeareſt .i. celi. Sic̄ vnicuſ eſt mūdus igit̉ vnusē motor ſeu prīceps qͦ mouꝫ mūdū qꝛ ſi een̄tduo motores. vnus eēt ſuꝑfluꝰ. vel ſi nō eēt