veſter miſericors eſt.¶ Secūdo debet nos mouere exēplum quod ab ip̄oproponitur de ſamaritano.¶ Tercio dꝫ nos mouere ſuppliciū īferni/ qd̓ euadit̉Qꝛ iudiciū ſine mīa fiet illi qui nō fecerit mīam.¶ Quarto mouet nos p̄miū qd̓ in celo acqͥritur. Un̄in Matheo. v. Beati miſericordes. qm̄. ⁊cͣ.¶ De manſuetudine. xlvi. ca.Octauus fructꝰ eſt fructꝰ mā-ſuetudinis: de quo ſupra dictū ē ī tractatu de beatitudinibꝰ/ in capitulo de mititate. iō de ip̄a parū eſt hicdicendum. Et breuiter eſt notandū ꝙ manſueti.Clarius informatur. ¶ Primo igit̉ māſueti cla-Rarius īpugnātur.rius īformant̉. Exēplum deAltius eleuantur.diſcipulis. Vnde iacobus inAmplius venerātur canonica ſua. In manſuetudine: ſuſcipite infitum verbum.¶ Scd̓o māſueti rarius īpugnātur. Sicut enim vi-demus cōiter ꝙ nō īpugnātur niſi caſtra alta ⁊ altieleuata: ſic etiā videmus ꝙ leo ⁊ canis non inuadunthoīem/ ſi inueniāt ip̄m iacētem vel ſedentē ſupra terram. Un̄ pſal. Māſueti hereditabūt terrā: ⁊ delecta-buntur in multitudine pacis:¶ Tercio altius eleuantur. ſic patet de chriſto quivenit ad nos māſuctus Math. xxi. ſicut patet de beata virgine ⁊ multis alijs. Un̄ ꝑſal. Exurget in iudiciodeus: vt ſaluet oēs manſuetos terre.¶ Quarto māſueti amplius honorantur. Exēplumhabemus a chriſto de recumbere in nouiſſimo loco.Un̄ pſal. Suſcipiet dn̄s manſuetos.¶ De fide. xlvii. capitulum.