De donis ſpūſſctī fo. lxxijhoc timore ꝟecūdie nichil rectū eſſe poteſt nichil honeſtum. vt dicit Tullius. De hoc timore ꝟecūdo dicitBernardus mirabilia ſuꝑ cātica. Timor inqͥt ꝟecū-dus ⁊ caſtꝰ eſt oīm etatū ornatiuus ſꝫ in iuuenili etateampliꝰ eniteſcit Quid enī amabilius verecūdo adoleſcente? ꝙͣ pulchra hec eſt ſplēdida gēma moꝝ ī vultuadoleſcētis ꝙͣ vera ⁊ minime dubia bona nuncia ſpeibone indolis iudex ſoror conſcīe / ⁊ nullū eque mani-feſtum ſignum colnmbine ſimplicitatis teſtis innocētie/ lampas pudice mentis/ ſpecialis gloria cōſciētiefame cuſtos vite decus/ ſedes virtutis/ pͥmitie natureſatis īſigne totius honeſtatis. Merito igit̉ iſte timorcaſtus dicitur: quia qui timorē iſtum habet īſtar vir-ginis marie ante partum ſuorum operū ⁊ poſt partūſemper manet incorruptus. ⁊ ſicut mater dei eſt ꝟgo⁊ decor virginum: ſic timor iſte caſtus decor eſt ⁊ vir-go virtutum anime.Item poſt donū timoris dicendū eſſet de dono pieta-tis: ſꝫ qꝛ pietas idē eſt vel quaſi idem cū mīa: ideo in-fra cū dicemus de beatudinibus in materia de miſe-ricordia: de pietate dicemus.Item poſt donum pietatis eſſet dicendum de donoſcientie. ſed quia ſcientia ad prudētiam poteſt reduciideo illa que in materia de ꝟtutibus ſupradicta ſuntde prudetia / applicari poſſunt ad ea que de dono ſciētie ſunt dicenda.Et poſt donum ſcientie eſſet dicendum de fortitudi-ne. ſed quia fortitudo non tantum eſt donum/ ſed virtus: ideo defortitudine ſufficiant que dicta ſunt in capitulo de virtute. ⁊ ſpecialiter in materia de fortitudine et virtute.¶ De dono conſilii. xxxiii. capitulum.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten