De fortitudinefo. lxv.magis infirma. ſcꝫ ex ꝑte corporis. Dicitur enī Mathei. xxvi. Spūs quidē promptꝰ eſt: caro aūt īfirma.¶ Itē tēperantia eſt. Quidā honor deo aſſimilans.Quidā valor mētē magnificās¶ Eſt enī tempe Quidā dolor hoſtē mortificāsrantia honor quidā deo aſſimulās Deus enī eſt ſpūsvt dr̄ Iob. .iiii. tēperantia vero ē quaſi nutrix ſpūalisque ablactat filios dei ⁊ facit de carnalibꝰ ſpūales. ⁊ſic aſſimilat deo: vt dr̄ Sapientie. vi. Incorruptio facit proximum deo.Eſt enim temperātia valor quidā mentē magnificāsNā ſicut valor magnificat aurū: ſic tēperātia magnū⁊ imp̄ciabilē facit hoīem tēperatū ⁊ caſtū. qꝛ dr̄ eccleſiaſtici. xxvi. Nō eſt digna pōderatio aīe continentisEſt igit̉ temperātia dolor quidā hoſtem mortificansdyabolꝰ enī libēter quieſcit ⁊ dormit ī locis humētibꝰid eſt in voluptuoſis hoībꝰ. vt dr̄ Iob. xl. Tēperantiavero ponit ip̄m in arido pnīe: vbi non inuenit requiē⁊ ſic īterficit vel fugat hoſtē. qꝛ dr̄ Mat. xii. Cū īmundus ſpūs exierit ab homīe ambulat ꝑ loca arida querens requiē: ⁊ nō inuenit. Loca arida ſūt hoīes ſobriiin quibꝰ requiē nō īuenit: qꝛ in talibꝰ nō ſternit lectūvoluptuoſum pctī.¶ De fortitudine. xxx. ca.Fortitudo eſt firmitas animicontra moleſtias ſeculi. Gloſa ſuper Math. ix.De fortitudine nota ſpecialiter tria .ſ. typū valde pulchrum/ partū valde dignum/ fructum valde bonum.¶ Primo igit̉ ꝟtꝰ fortitudīs hꝫ typū multiplicē ⁊ ſimilitudinē elegātē. Cōpa Fornaci que ꝓbat aurū.rat̉ aūt ſpēal̓r tribꝰ. ſcꝫRadici q̄ portat lignū. etLorice que vetat ictum.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten