tis verbisʳ neqꝫ pn̄tę aduerſario īmo plerūqꝫ eo ignorātecōſtituit̉. Cuicūqꝫᵍ .n. ꝑmiſeris rēꝰ tuā agere aut defendere is tuꝰ ꝓcur. intelligit̉. Tutores ⁊ curatores quēadmodum conſtituuntur. primo libroˣ expoſitum eſt.¶ De ſatiſdationibusAtiſdationū modusNaliꝰ antiqͥtati placuit.aliuꝫ nouitas ꝑ vſumamplexa eſt. Olim em̄ ſi in rēagebat̉ ſatiſdare poſſeſſor cōpellebat̉ vt ſi victus eſſet necipſaꝫ ꝯſtitueret̉. nec eius litiseſtimationē ptās eſſet petitori aūt cūᵐ eo agēdi aūt cū fideiuſſoribꝰ eius q̄ ſatiſdatio appellat̉ iudicatuꝫ ſolui. Undeautem ſic appellatur facile eſtintelligere. namqꝫ ſtipulabatur quis vt ſolueret̉ ſibi quodfuerit iudicatuꝫ multomagisis qͥ in rem actione ꝯueniebat̉ſatiſdare cogebat̉. ſi alieno nomine iudiciū accipiebat. Ip̄eaūt qui rem agebat. ſi ſuo nomine petebat ſatiſdare nō cogebatur. procurator vero ſi

ī rē agebat ſatiſdare videbat̉rē ratā dn̄ꝫ habituꝝ ꝑiculuꝫem̄ erat. ne iteꝝ dn̄s d̓ ead̓ reexꝑiat̉. ¶ Tutores ⁊ curatores eodē mō quo ⁊ ꝓcuratores ſatiſdare dr̄e ꝟba edictiꝰfaciebant. ſꝫ aliqn̄ his agentibus ſatiſdatio remittebat̉.hec ita erant ſi in reꝫ agebat̉Si vero in perſonaꝫ ab actoris quidem parte. eadem obtinebant que diximus in action qua in rē agitur. Ab eiuſvero parte cū quo agit̉. ſi quidem alieno nomine aliqͥs int̓ueniret oīmodo ſatiſdaret.Quia nemo defenſor in aliena re ſine ſatiſdatione ydoneus eſſe creditur. ꝙ ſi proprionomine aliquis iudiciuꝫ accipiebat in ꝑſonā iudicatū ſolui ſatiſdare non cogebatur.Sed hec hodie aliter obſeruantur. ſiue enim quis inrem actione conuenitur. ſiueperſonali ſuo nomine nullamſatiſdationēᵗ ꝓ litis eſtimatione dare ꝯpellitur. ſꝫ ꝓ ſua tātum perſona ꝙ in iudicio permaneat vſqꝫ adᵇ terminum

e ¶ Qui .ſ. pupilli.d ¶ Cuius .i. alicuiuſ. q. d. noīe eoꝝ qͦ ſūt in tutcla captiuoꝝ⁊ reipublice cā abſentiū. Accur.e ¶ Impedimēto. ſed quid ſi nullū ſit impedimētū. Rn̄. idēvt. ff. de ꝓcura. l. is. §. vſus.r ¶ Uerbis. īmo qͦbuſſibet aptis tn̄ adhͦ ſiue gn̄aliter ſiueſpāl̓r ī caſibꝰ tn̄ ſpeciale mādatū ex git̉vt interdicto de li.ho. exhi. vt. ff. de ꝓcura. l. pō. Itē ſi mādo alicui ꝙ inueniatmaritū filie mee. vtff. de ritu. nup. l. generali. Itē in cauſaſuſpecti tutoris. vtff. d̓ ꝓcu. n̄ ſolū. §. fi.Itē qn̄ duos gn̄al̓rfacio ꝓcu. naꝫ neut̓ab altero exiget niſihēat ſpēale mādatūvt. ff. de ꝓcu. l. itaqꝫ⁊. l. qͥ duos. Iteꝫ ininteg. reſti. pe. vt. ff.de mi. l. illud. §. ſi talis.ff Eo .ſ. aduerſariog ¶ Cuicunqꝫ .ſ. abili nō militi. vt. ff. d̓ ꝓcu. filius. §. vetera.Itē nō femina. vt. ffde ꝓcu. feīs. Itē nōhn̄s īminens impedimentū qͣre nō poſſit cogi. vt. ff. d̓ ꝓcu.l. neqꝫ feīa. Itē n̄ minor. xxv an. vt. ff. deꝓcu. ſi minor. Itemnō furioſus vel mutus. vt. ff. de ꝓcu. l.ij. §. furioſꝰ. ⁊. l. mutus. j. rn̄. Itē nō accuſatus de crimine capitali. vt. ff. de ꝓcu. l. reꝝ.h ¶ Rem tuā. ergo ⁊ vnā ⁊ plures. ergo nūcius ⁊ ꝓcurator qd̓ veꝝ eſt. vt. ff. de ꝓcu. l. j. §. j.i ¶ Defendere .ſ. mādato interueniēte al̓s ſimpl̓r poſitū h̓ ꝟbū defenſor ſine mādato. ſꝫ ꝓcu. cū mādato ē. vt. ff. de ꝓcu.ſi ꝓcurator. §. ꝑ ꝯͣriū. ⁊ facit ad hūc. §. ff. fa. her. l. plane. ī fi.k ¶ Libro. vt. sͣ. e. qͥ da. tu. te. poſ. ꝑ to. ⁊ de le. ag. ⁊ ꝑ aliosſe. ti. vſqꝫ ad ti. de ſatiſda. tu. ⁊ cu.l ¶ De ſatiſdationibus facta mentōe ꝓcuratoꝝ a qͥbꝰ ſatiſdatio exigit̉ cōpetent̓ de ſatiſdatōe ſubiūgit.Atiſdationū poſſeſſor. ſuo noīe cōuentus.ACum eo. reo victo.Intelligere. cū nom̄ ſit ꝯn̄s rei. vt. sͣ. d̓ dona. §. ēb ¶ Periculū. ff. de iur̄tur. l. nā poſtea.p ¶ Edicti .ſ. p̄toris. qd̓ edicta tn̄ nō habemus.q His .ſ. tutoribꝰ ⁊ curatoribꝰ. Sꝫ qn̄ hͦ Rn̄. forte tūc qn̄erant datiui vel teſtamentarij .ſ. ꝑ inquiſitionē. naꝫ tunc noncauebat̉ de rato.r ¶ Satiſdatio .ſ. de facto. Accur.s ¶ Hec itaqꝫ erant. hic nō dꝫ eſſe. §. ẜm Io. qꝛ ⁊ qd̓ ſequit̉eſt de antiquitate.t ¶ Agebatur. vt ſuo nomine agens non caueat rem ratā eſſe dominum habiturum. vt. sͣ. e. §. ipſe autem. ⁊. §. procu-

rator.v ¶ Oīmodo .ſ. cū mādato vel ſine mādato. qꝛ nemo. No.antiquā regulā q̄ etiā hodie bona ē. vt hic ⁊ jͣ. e. §. ſi ꝟo reꝰ.⁊. ff. de ꝓcu. l. nō videt̉x ¶ Cogebatur. in hoc ſolo caſu differebat ab actōne in remlꝫ ꝑ multa ꝟba hucuſqꝫ inter eas notauerit differentiā.y ¶ Satiſdatiōeꝫ .i.nullā ꝓmiſſionē ꝑ fideiuſſores facere. nāſatiſdatio ꝑ fideiuſſores fit. vt. ff. qͥ ſatꝭda. cog. l. j. nā nec d̓defendēdo nec d̓ dolo qd̓ abſit nec iudicatū ſoluere ꝓmittit q̄ tria ꝯtinēt̉ ſubhac clauſula .ſ. iudicatū ſolui nec vllaꝫ aliā niſi vnā quā ſubijcit. Sꝫ eꝯͣ. nunqͥdactor aliquam facit ſatiſdationem. Dic ꝙ ſic ꝙ duas. primoꝙ litē ꝯteſtabit̉ vſqꝫ ad duos mēſes cōnūerādos a die libelli porrecti. vt in aucͣ. de executor. ⁊ his. §. j. quem in aucͣ. C.de li. ꝯteſta. l. libellū. aliā ꝙ ꝑſiſtet vſqꝫ ad fi. ⁊ ſi victꝰ fueritiniuſte ſe nouiſſe litē decimā ꝑtē litis noīe expenſaruꝫ dabitreo. vt in aucͣ. de liti. §. ad cōcludendas. que eſt in. C. de ep̄i.⁊ cleri. aucͣ. generaliter. quandoqꝫ tn̄ he due ex cōſuetudinea ¶ Permaneat. hec ſatiſdatio appellat̉ iudi on ſeruāt̉cio ſiſti. vt h̓ patꝫ. ⁊. ff. qͥ ſatiſda. cog. l. ij. §. pretor ait. in fi. Etcaue tibi in notanda differentia hoꝝ capituloꝝ. hic em̄ pͥmūloquit̉ qn̄ immobilia nō poſſidet. vt h̓. ⁊. ff. q̄ ſatiſda. co. l. ſciendum eſt.b ¶ Ad terminuꝫ. qd̓ eſt tp̄s diffinitiue ſententie. Sed nunqͥd fideiuſſor tamdiu tenet̉ .ſ. quādiu durat lis. Rn̄. diſtingue aut fideiuſſit in certū tp̄s tūc tamdiu tenet̉ ⁊ n̄ vltra. vtC. de fideiuſſo. l. penul. aut nō. nec in cā publica nec in ſcriptis. ⁊ tūe nō tenet̉ vltra duos mēſes. vt. d. l. C. de fideiuſ. dr.Et ē rō. qꝛ actor videt̉ ſibi remittere cū ꝓmiſerit litē ſe ꝯteſtatuꝝ vſqꝫ ad duos mēſes. vt in aucͣ. de execu. coll̓. vij. §. j.ſi aūt in cā publica vel in ſcriptis. tūc ꝑpetuo vel qd̓ ē verivſqꝫ ad triennium tenetur cum tautum duret inſtantia cauſe. vt. C. de iudi. l. ꝓperandum. in pͥn. Sꝫ nūqͥd ſub pena fieth̓ ſatiſdatio. rū. nō niſi ꝯueīat̉ int̓ ꝑtes ſed int̓eſſe tm̄ venit vt