intenderit nihil eū periclitariplacet. ſꝫ in eodē iudicio cōgnita veritate errorē ſuū corrigere ei ꝑmittit̉. veluti ſi is q̄hominē ſtichum petere deberet herontē petierit. aut ſi qͥsex teſtamēto dari ſibi oportere intenderitᶜ. qd̓ ex ſtipulatudebet̉. Sunt preterea quedāactiōes quibꝰ nō inſolidū qd̓debetur nobis ꝑſequimur. ſꝫmō ſolidū ꝑſequimur nō minus vt ecce ſi in peculium filijſeruiue agamus. Nam ſi nōminꝰ in peculijs ſit qͣꝫ ꝑſequimur inſolidū dn̄s paterue cōdemnat̉. Si vero minus inueniat̉ eatenꝰ cōdemnat iudexquatenꝰ in peculio ſit. Quē-

admodū āt peculiū intelligidebeat ſuo ordīe ꝓponemꝰItēᵍ ſi d̓ dote iudicio mulieragat placet eatenꝰ maritū cōdēnari debere. quatenꝰ facere poſſit id ē quatenꝰ facultates eiꝰ patiūt̉. Itaqꝫ ſi dotisquātitati cōcurrāt facultateseiꝰ inſolidū dānat̉. ſi minꝰ. intantū quātū facere p̄t. Propter retentionem quoqꝫ dotis repetitio minuitur. Namob impenſasⁱ in res dotalesfactas. marito retentio conceſſa eſt. ¶ Quia ipſo iure neceſſarijs ſumptibus dosˣ minuitur. ſicut ex latioribus digeſtorum libris cognoſcere licet. ¶ Sedⁿ ⁊ ſi quis

hodie poſt datū libellū. qꝛ ſic dicit auctē. ꝙ h̓ꝫ neceſſe in primo libello cōſiſtere. vt in aucͣ. de liti. §. omnē. col. viij. Itꝭ qꝛnō vr̄ in iudiciū veniſſe qd̓ poſt li. ꝯtꝭ. ꝯtingit. vt. ff. d̓ iudi. i.nō pōt. ⁊. ff. de excep. rei iudi. cū q̄rit̉. et. l. egi. nec ob. qd̓ hicdr ⁊ qd̓ dicit eodē iudicio. nā ſic dic .i. corā eodē iudice ⁊ abeodeꝫ actore ⁊ reo.nā ⁊ ꝓpter hāc cāmſcꝫ ꝓpter idēptitatēꝑſonaꝝ eiiā vbi ꝓrſuſ aliud petit̉. tn̄ dicit̉ iudiciū idē. vt. jͣ.ꝓxi. §. Itē nō ob. ff.de noxa. in delictis.§. ſi detracta. qꝛ ibiex eadē cā ⁊ eademactōe ⁊ ad ideꝫ agebat̉. licet. eſſꝫ variatio in quodā bn̄ficōqd̓ dn̄s habꝫ ꝑ. l. vtdn̄s poſſit ꝓ noxadare. vt. jͣ. de noxa.ac. §. ſūma. ⁊. ff. d̓ reiudi. miles. §. j. Itēalia rō nō eſt bona.qꝛ nō ẜm cōſciētiaꝫſꝫ ẜm allegata dꝫ iudex iudicare ⁊ ꝓnūciare. vt. ff. de of. p̄.illicitas. §. ꝟitas. niſi abeat ꝯſcientiā vtiudex in. d. l. ff. fi. re.ſi irruptiōe. §. ad officiū. ⁊ hoc in ſingularibꝰ iudicijs. Sꝫ quid in vniuerſalibꝰRn̄. pōt in eis adijci qn̄cūqꝫ an̄ ſnīaꝫ. vt. ff. d̓ peti. here. l. iiij.⁊. l. ſi quo tꝑe. ⁊ ſic intelligit̉. C. d̓ ap. l. fi. §. fi.a ¶ Cōſtōe .ſ. greca quā nō habemus.b ¶ Si quis intenderit .ſ. ſibi deberi.c ¶ Iudicio .i. apud eundē iudicē. ⁊ dicit̉ idē iudiciū ꝓpterideptitatē ꝑſonaꝝ ⁊ iudicis tn̄ ꝟe aliud eſt. Sꝫ nūqͥd nouedilatōes dabāt̉. Rn̄. ſi pōt eſſe inſtructꝰ ex petitione primaetiā ad ſcd̓am nō dabunt̉ cū neceſſarie nō volūtarie ſūt dande dilationes. vt. C. de dila. l. j. nā ſi primo egit actōe vi bo.rap. ⁊ pꝰ ea mutet̉ ⁊ agat̉ actōe furti. ſatis pōt reꝰ eſſe inſtructꝰ. ſi aūt ſunt diuerſe petitōes. vt in hͦ. §. dicit̉ noue dilatōeſdande ſunt. vt. C. de d̓ la. l. j. Itē nūqͥd iteꝝ de calūnia iurabit̉. Rn̄. ſic. qꝛ pōt ⁊ in hac cā calūniari. vt. ff. de dā. infec. l.qͥ bo. fi. §. antepe.d ¶ Corrigere. no. ꝙ ꝑmittit̉ alicui errorē ſuū corrigere. Sꝫnūqd in veteri hꝫ neceſſe ꝑſiſtere. Rn̄. nō ẜm hāc. l. Sꝫ hodie ꝯͣ. vt in aucͣ. de liti. §. oēm. col. viij. ⁊ ita intētabitꝭ veterē⁊ nouā. niſi reo abſoluto in veteri obijciat̉ exceptio rei iudicate in noua. vt qꝛ ſit eadē cā agēdi ⁊ eedē ꝑſone ⁊ eadē resſꝫ alia ſit actio. vt. ff. de iureiu. l. duobꝰ. §. exceptio. ⁊. ff. deexcep. rei iu. l. ſi iur̄. §. eandē. ⁊. l. cū querit̉ vel vbi actio pͥmaita ſe habeat ad ſcd̓am vt electōe tollat̉ qd̓ in caſibꝰ cōtingit. vt. C. de fur. l. j. ⁊. C. ſi ſeruꝰ emi. ſe. mā. l. j. ⁊. C. d̓ codicil.l. fi. ⁊. C. de pac. inter emp. ⁊ ven. l. cōmiſſorie. ⁊. ff. de tribu.l. qd̓ in heredē. §. eligere. ⁊. ff. de leg. ij. l. cum filiꝰ. §. varijs.e ¶ Intēderit .ſ. ſibi deberi.f ¶ Actōeſ. īnuit hic quādā diuiſionē actōnū .ſ. ꝙ alic ſūt ꝑſecutorie inſolidū. alie nō. ⁊ hāc ꝓſequit̉ in fi. huiꝰ ti. Et nō eſtiſta diuiſio de. xij. diuiſionibꝰ. Nā prima eſt ꝙ alic ſūt in reꝫalie in ꝑſonā. vt. sͣ. e. §. om̄i. Scd̓a eſt. ꝙ alie ſunt ciuiles. aliep̄torie. vt. sͣ. e. §. ſed iſte ſunt actōes. Tertia fuit. sͣ. e. §. ſeq̄nsQuarta. sͣ. e. §. omnes aūt actōes. Quinta. sͣ. e. §. actionuꝫ q̄dā ſunt. Sexta ꝙ alie ſūt tꝑales. alie ꝑpetue. Septīa ꝙ alicſunt trāſitorie ad heredes. alie nō. vt. jͣ. de ꝑpe. ⁊ tē. ac. §. nōoēs. Octaua ꝙ alia ſūt famoſe. alie nō. vt. jͣ. de pe. te. lit. §. p.

Nona ꝙ alie ſūt directe. alie vtſtes. vt. ff. ſi qͣdr. pau. fe. di. l.p. Decima ꝙ alie directe. alic ꝯtrarie. sͣ. de ob. q̄ ex qͣſi cō. §.j. Undecima ꝙ alic ſunt ſingulares. alie vniuerſales. alie generales. vt. ff. ꝓ ſocio arbit̓. Duodecima diuiſio ē ꝙ alie ſūtſimplices. alie duplices. vt fa. herc. cōdi. fi. regū. ⁊ q̇dā interdicta. vt. jͣ. de interdi. §. tertia diuiſio.ē aūt ⁊ hec extrauagās de qua hic d̓r.ff ¶ Proponemus.vt. jͣ. ti. j. §. cū aūt.g ¶ Itē maritū vel eiꝰ heredes .ſ. filios cōes. ſecꝰ in extraneis heredibꝰ. vt. ff. ſo. ma. l. etiā filios mulieris. ⁊. l. maritū. ⁊l. ſe.h ¶ Iacultates. vt tamen ipſe maritꝰ non egeat. vt. ff. de reiudi. inter eos. ⁊. ff. de reg. iur̄. l. in cōdēnatione ꝑſonaꝝ. ⁊ l̓niſi dolo fecerit maritꝰ quo minus poſſit cautione expoſitaab eodem de ſolido ſoluēdo ſi ad meliorē fortunā ꝑueneritvt. C. de rei vxo. §. cū aūt. ⁊. ff. ſolu. ma. l. etiā filios. §. licꝫ. ⁊ff. ꝓ ſocio. l. veꝝ. §. id quod autem.i ¶ Impenſas. Dic ꝙ impenſe alie neceſſarie ſunt vt qͥbꝰ nōfactis res erit ꝑitura vel deterior futura. alie vtiles vt quibus non. factis res erat ꝑitura ſed eis factis res eſt meliorfutura. Alie voluntarie que tantū rē exornāt. vt. ff. de ꝟ. ſi.impenſarum. vt. ff. de impen. in rebꝰ do. fac. l. ij. ⁊. l. quod dicit̉. §. vtiles. ⁊. l. voluntarie. In primis impenſis dic ꝙ minuant dotē ip̄o iure ſi cōſtat in pecunia ⁊ ſpē. vt ē ſi fundꝰ ⁊ pecunia in dotē data qͣꝫtum in fundū impēdit̉ tantum in pecunia ipſa iure deberi deſinit. Si ꝟo ſolus fundus in doteꝫ ſittunc ſi tantū expendit̉ ſil̓ vel ex diuerſis vicibus quanti eſtfundus tunc ipſo iure deſinit eſſe dotalis niſi mulier. jͣ. annūſponte marito impenſaꝫ obtulerit. Si vero nō tm̄. non deſinit eſſe dotalis ſed tamdiu totus vel ꝓ parte retinet̉ qͣꝫdiuimpenſe reſtituant̉. vt. ff. de impen. in rebꝰ do. facit. l. qd̓ dicit̉. ⁊. ff. de iure do. l. ſi is qui. §. pe. ⁊ fi. ⁊ hoc in neceſſarijs īpenſis. Si aūt vtiles ſunt tūc ꝑ actōꝫ neg. ge. vel man. ſi mādato mulieris fecit repetunt̉ volūtarie nō repetunt̉ etiaꝫ ſimandato mulieris facte ſunt ſꝫ abradunt̉ ſine leſione pͥorisſtatus. vt. C. de rei vx. ac. §. ſed nec ob impenſaꝫ. ⁊. ff. de reven. in fundo. Et ẜm hanc diſtinctōeꝫ hunc. §. intelligas. Etqd̓ dicit in lr̄a quaſi nō denotat improprietatē. ſi eſt in penaneceſſaria. vt dictū eſt. ſed ſi vtilis vel voluntaria nullo mōhabet locū hic. §. Accur.k ¶ Dos. in pecunia conſiſtens.l ¶ Libris. vt. ff. de impen. in rebꝰ do. fac. ꝑ to. ti.m ¶ Sed et ſi quis .ſ. filius vel libertus qͥ agunt venia impetrata. al̓s puniunt̉. vt. sͣ. e. §. ⁊ meum. Accur.