De verbo. obli. LXIIIII
rumˣ eſſe nec impediri creditum petere.erborum obligatione.Erbiſᵇ obligatō cōvtrahit̉ ex īterrogatōe ⁊ reſpōſiōe. cūqͥd dariᵉ fieriue nobis ſtipulamurᵉ. Exᶠ qua dueꝓficiſcūt̉ actōnes tā ꝯdictiocerti ſi certa ſit ſtipulatio. qͣꝫexʰ ſtipulatū ſiⁱ īcerta ſit. q̄ᵏ hocnoīe inde vtit̉ ꝙ ſtipulū apudveteſfirmūᵐ appellabat̉ fortea ſtipite deſcēdēs. ¶ Inⁿ hacre oliꝫ verba talia tradita fuerūt. ſpōdes ſpōdeo. ꝓmittꝭ ꝓmitto. fideipromittꝭ fideipromitto. fideiubeſ fideiubeo. dabis dabo. facies faciāº. Utꝝaūt latina aut greca vl̓ qualibet alia linguaᵖ ſtipulatio ꝯcipiat̉ nihil intereſt ſcꝫ ſi vterqꝫſtipulātiūⁿʳ ītellectū hꝰ linguehabeat. nec neceſſe eſt eadem
lingua vtrūqꝫ vti. ſꝫ ſufficit cōgruēter ad īterrogata rn̄dereqͥnetiā duo greci latīa linguaobligatiōeꝫ ꝯtrahere poſſūt.¶ Sꝫ hec ſolēnia verba olimqͥdē ī vſu fuer̄t poſtea āt leonina ꝯſtitutioˢ lata ē q̄ ſolēnitate verboꝝ ſublata ſenſum ⁊ꝯſonātē ītellectū ab vtraqꝫ ꝑ.te ſolū deſiderat. lꝫ qͥbuſcūqꝫverbis exp̄ſſuꝫ ē. ¶ Oīsᵉ ſtipulatio aut pure aut in dieꝫ autſub ꝯditōe fit. pure veluti qͥnqꝫ aureos dare ſpondeo idqꝫꝯfeſtim peti pōt. ¶ Inᵉ diemcum adiecto die quo pecuniaſoluat̉ ſtipulatio fit veluti decē aureos primisᶻ kal̓. marcijdare ſpōdes. ¶ Id āt qd̓ indiē ſtipulamur. ſtatī qͥdem debet̉. ſꝫ peti priuſqͣꝫᵉ dies venerit nō pōt. at nec eo quidemip̄o die in quē ſtipulatio factaeſtᶜ peti pōt. ſꝫ totus is dies
qui dolo. ⁊. l. qui excō. licet bul. aliter diſtinxerit. vt. no. d. l.ſi creditor.x ¶ Securū. repete placuit. Accur. floren.a De verboꝝ obligatōe Rubrica.Erbis ex int̓rogatōe .ſ. p̄cedēte ⁊ rn̄ſione ſeq̄nte.vt h̓. ⁊. Cde vſur̄.l.j. al̓s n̄valeret.c Dari .ſ. certuꝫ ꝙappareat qͥd qͣle velquantū ſit in obligatione. vt. ff. e. ſtipulationū. ⁊. l. ſe.d ¶ Fierive. vl̓ etiānon fieri. vt. ff. c. vbiaūt. §. qui id qd̓. ⁊. jͣ.e. §. fi.e ¶ Stipulamur. Eſtaut ſtipulatio ꝟboꝝꝯceptio qua aliquiddare vel facere ꝓmittimꝰ ⁊c̄. vt. ff. e. l. v. §. ſtipulatio.f ¶ Ex qua .ſ. obli. ꝟboꝝ.g ¶ Cōdictio .ſ. certi generalis de qua dic. vt. sͣ. ti. j. diximꝰ.circa pͥn. Itē ⁊ triticaria locū hꝫ vbi petit̉ certū vl̓ incertuꝫniſi petat̉ pecunia nūerata. vt. ff. de triticaria. l. j.h ¶ Ex ſtipulatū. ſi aūt incertū qͥd mihi debeat̉. nō ſtipulatōe ſꝫ ex alio ꝯͣctu agit̉ ꝯditōe incerti. nā dico ꝙ eſt ꝓpriumnomē actōis. vt. ff. d̓ ꝯdi. indebi. l. ſꝫ ⁊ ſi me. §. j. vbi d̓ hͦ no.i ¶ Si incerta. niſi in caſu. vt. C. de rei vxor. ac. in prin. Sedqͥd ſi ꝓmitto aliqͥd in genere. Rn̄. nō valet qd̓ agit̉. nā dando muſcā liberarer. oꝑtet em̄ ꝙ aliqͣ certitudo ſit ibi. vt hōvel equꝰ qͥ certis finibꝰ ꝯtineat̉. al̓s nō valet. vt. ff. e. l. ita ſtipulatꝰ in prin. ⁊. ff. d̓ iur̄ do. cū poſt. §. gener a ſacro.k ¶ Que .ſ. ſtipulatio.l ¶ Utit̉. alludit vocabulo. ſic. sͣ. de teſta. in pͥn. ⁊. ff. de acqͥ.poſ. l. j. nā noīa ꝯſonātia dn̄t eē rebꝰ. vt. sͣ. d̓ dona. §. ē ⁊ alid̓m ¶ Firmū. nā ⁊ baculū vl̓ ſtipē palee dabat vnꝰ alteri ꝓ inueſtitura. vt hodie fit in marchia. ſꝫ in lombardia bibūt. alibi ꝑ mantellū īueſtiūt. ſic. ff. de pac. l. j. §. j.n ¶ In hac re .i. ſtipulatōe ꝯtrahēda.o Uaciā. q̄ oīa dici debebāt ī ſtipulatōe. vl̓ aliqͣ de his ſicsͣ. de ſing. re. ꝑ fideicō. relic. §. fi. Sꝫ hodie vl̓ vnū ex his veletiā aliud dūmodo aptū ſit. vt. jͣ. c. §. ſꝫ hec. qͥ ꝯtinuari dꝫ cūiſto. §. vl̓ olim ꝑ idē fiebat rn̄ſum hodie etiā ꝑ aliud.p ¶ Lingua. vt aſyria. latina greca. vl̓ alia. vt. ff. e. l. j. §. fi.q ¶ Stipulātiū. ꝓprie ⁊ impropͥe d̓r. ſic in aucͣ. d̓ eqͣ. do. §.jͣ. col. vij. ſic ⁊ impropͥe etiā ꝓmittēs ſtipulari. vt h̓. ⁊. ff. d̓ cōdi. inde. l. ſi nō ſortē. §. ſi decē. Accur.r ¶ Sꝫ hec. q̄ diximꝰ. sͣ. e. §. in hac. Accur.s ¶ Cōſtitutio. vt. C. de ꝯtrahē. ⁊ cōmit. ſti. l. oēs.
t Senſuꝫ .ſ. ꝟbis exp̄ſſuꝫ ab vtroqꝫ ⁊ incōtinēti. vt. ff. e. l.j. in pͥn. ⁊. §. qͥ pn̄s. ⁊. §. ſiqͥs ita int̓. lꝫ. ꝟba īutilia fuerīt inſerta. vt. ff. e. q̄ extrinſecꝰ. al̓s ſi diceres ꝟba exp̄ſſa nō exigi. nōdifferret ab his ꝯtractibꝰ qui ꝯſenſu ꝯtrahunt̉. vt. jͣ. d̓ obli.ex conſenſu. j. rn̄.v Quibuſcūqꝫ. abilibꝰ tn̄ ad hͦ. qͥd eniꝫſi dicā a. ⁊ velim e rep̄ſentare ꝓmittis. tudicas. b. ⁊ velis rep̄ſentare ꝓmitto nonvalet. vt. ff. de cōſti.pec. qͥ āt. §. fi. ⁊. l. ſe.⁊. ff. de mu. ⁊ ho. vtgͣdatim. §. ⁊ ſi lege.x Oīs ꝯfeſtiꝫ .i. ſtatim. vt. ff. e. l. cū quiita. §. f. ⁊. hoc niſi ratione loci fit in diemvt. jͣ. c. §. loca. vel rōne rei q̄ adhuc nō eſt in reꝝ natura. vt. jͣ.de excep. §. an̄pe. ⁊. ff. e. interdū. in pͥn. ⁊. ff. de ꝯdi. ⁊ d̓. l. j. §.fi. Sꝫ ad qͥd fit ꝓmiſſio cū nō incōtinēti ſoluit̉. Rn̄. nō ē ſicpraue intelligēdū ꝟbū ꝯfeſtim vt veniat ſtatim cū ſacco paratꝰ. vt. ff. de ſoluti. ꝙ dicimꝰ ſꝫ aliqd̓ ſpatiū. puta decē dierum dandū eſt vt. jͣ. de inuti. ſti. §. pe. ⁊ fi. ⁊. ff. de ꝯſti. pe. promiſſor ſic etiā fere vbiqꝫ ꝯſuetudo interp̄tat̉. vt. jͣ. x. dies fiātp̄cepta a ptātibꝰ. ꝙ eſt bona legū interpres. vt. ff. de le. ⁊ ſe.ꝯſul. l. ſi de interp̄tatōe.y ¶ In diē .ſ. ſit ſtipulatio. ſꝫ nūquid ſtipulatō eſt actꝰ ciuilisAn. ſic vt. jͣ. de act. §. d̓ ꝯſtituta. gͦ nō dꝫ reciꝑe diē nec etiaꝫꝯditōem. vt. ff. de re iudi. actꝰ. Sꝫ dic ꝙ h̓ actꝰ ibi nō cōputat̉ ſic in nouatōe. vt d̓r. ff. de noua. l. nouatio. ⁊ illa regulaactꝰ hꝫ locū in ſuis nūeratis caſibus.z ¶ Primis. ſuꝑflue hͦ d̓r. ff. e. eū qͥ kal̓. in prin.a ¶ In diem. aliud ſi ad diem. nā tūc vſqꝫ ad diem tenetur.⁊ non plus. vt. ff. de act. ⁊ obli. l. obligationū fere. §. j. ⁊ dicꝙ idem eſt dicere die ꝙ in diem. vt dicta. l. in principio ethic.b ¶ Prius. nā ceſſit. ſed nō venit dies. qd̓ dic. vt. ff. de ver.ſig. l. cedere.c ¶ Poteſt. ſic. ff. ſi cer. pe. certi. ꝯdi. in pͥn. ⁊ ſi petit repellit̉exceptōe. vt. jͣ. de excep. §. p̄terea.d ¶ Nec eo qͥdē ip̄o. niſi ab initio ſic dicat. hodie dare ſpondes qͥ caſu pura eſt. vt. ff. c. liber hō. §. x. Sꝫ ſi eſt pura gͦ peti nō pōt an̄ decē dies. ita em̄ determinat̉ ꝟbū ꝯfeſtim. sͣ. e.§. oēs. ⁊ dicta lex. ff. e. liber hō. dicit ꝙ eadē die gͦ male. Sꝫibi exp̄ſſa eſt dies.e ¶ Eſt .ſ. vt ſoluatur.f ¶ Tribui dꝫ. h̓ no. queſtionē de facto. iudex ſtatuit t̓minuꝫ
ii