De ſig. re. per fideicō. re.

is a quo relictum d̓r poſtqͣꝫ negauerat ꝯfiteat̉ quidē aliquida ſe relictū eſſe ſꝫ ad legis ſubtilitatem decurrat: oīno ſoluere cogendus eſt.De ſiugulis rebꝰ ꝑ fideicō. re.Oteſtᵈ aūt qͥs etiā ſingulares res ꝑ fideicē̄miſſuꝫ relinquere. ve-luti fundum. hominēveſtē. argentum pecuniā numeratam vel etiam ipſum heredeꝫ rogare vt alicui reſtituat vel legatariūᵉ qͣꝫuis a legatario legari nō poſſit ¶ Pōtaūt non ſolum ꝓprias res teſtator ꝑ fideicōmiſſum relinq̄re. ſed heredis aut legatarijaut fideicōmiſſarij aut cuiuſſibet alteriusᵍ. Itaqꝫ et legatarius et fideicomiſſarius nonſoluꝫ de ea re rogari poteſt vteam alicui reſtituat que eī relicta ſit. ſed etiā de alia: ſiue ip̄ius ſiue aliena ſit. Hoc ſoluꝫnon obſeruanduꝫ eſt: ne plusquiſqͣꝫ roget̉ alicui reſtituereqͣꝫ ip̄e ex teſtō ceꝑit. Nam qd̓ampliꝰ eſt inutiliter relinquit̉Cum aūt aliena res ꝑ fideicōmiſſum relinquitur neceſſe eſtei qui rogatus ē: aut ipſā redi

mere et preſtare. aut eſtimatōneꝫ eius ſoluere. ¶ Libertasquoqꝫ ẜuo ꝑ fideicomiſſū dari p̄t: vt hēres eū roget manumittere vl̓ legatarius vl̓ fideicōmiſſarius. Nec intereſt vtꝝde ſuo ꝓprio ẜuo teſtator roget an de eo qͥ ipſius heredisaūt legatarij vel etiā extraneiſit. Itaqꝫ ⁊ alienꝰ ſeruus redimi et manumitti debꝫ. ꝙ ſi dominus euꝫ non vēdat: ſi mōnihil ex iudicio eius qui reliquit libertatē recepitˢ: nō ſtatim extinguit̉ fideicōmiſſarialibertas ſed differt̉ᵖ qꝛ poſſittꝑe ꝓcedente vbicunqꝫ occaſio ẜui redimēdi fuerit preſtari libertas ¶ Qui aūt ex fideicōmiſſi cauſa manumittiturnon teſtatoris fit libertus etiam ſi teſtatoris ſeruus ſit ſedeius qui manumittitⁿ. Att isqui directo teſtamento liber eſſe iubetur ipſius teſtatoris libertus fit qui etiam orcinusappellatur. nec alius vllus exdirecto teſtamento libertatemhabere poteſt quam qui vtroqꝫ tempore teſtatoris fuerit:et quo faceret teſtamentum etquo moreretur. Directa autē

a ¶ Subtilitatē. que eſt vt ex quo eſt voluntas nō ſolēnis.non valeant ea que facta ſunt. vt. C. de fideicō. l. veritas. ⁊C. de teſtamentis. non dubiū. §. illud Accurſius.b ¶ Soluere cogēdus. ſed quo coartat̉ ex non ſolēni volūtate. ſic ergo ſoluunt̉ inutiliter relicta. ſicut vt vtiliter. qd̓eſſe nō debet. vt. C.de fideicō. l. ſi veritas. q̄ eſt ꝯͣ. So. quidam dicūt ꝙ vbi ſolenniter teſtari voluit et non fecit habet locum lex ꝯtraria al̓. ſi noluit teſtari ſolenniter habeatlocum qd̓ hic d̓r. vtar. ff. d̓ codicillis. l.i. ſed hec falſa eſt. qꝛ⁊ hic de teſtatore loquitur qͥ ſolenniterfacit. vt ibi. ſi teſtātor fidei heredis.Alij vt. b. dicebanteſſe diſtinguenduman dicat heres noneſt verum tibi legatuꝫ eſſe in quo caſucogitur ꝓbare eſſeverum ⁊ ſolenne vtin contrario. eo ſaluo vt ſi d̓feratur ſacramentuꝫ iuret. vtsͣ. ꝓxi. §. an̄ dicat n̄poteſt petere qꝛ eſtminꝰ ſolēne in quocaſu cōgeret̉ vt hicſed hoc nō valet. qꝛẜm hoc expediret einegare. quod eſſe n̄debet. vt. ff. de tri.illud. §. pe. dic ergoẜm Io. an̄ ab initioconfiteatur relictuꝫet tunc non teneturex non ſolenni volūtate. vt in. l. illa contraria. aut negauit.ſed poſtea fuit ꝑ ſacramentū vel ꝑ ꝓbationes ꝯuictꝰ. vl̓ delato iuramēto ꝯfiteat̉ relictū. tunc iurare cōpellit̉. vt ita rōne ſui mendacij teneat̉. vt hic ⁊ ar. in aucͣ. de trien. ⁊ ſe. §. ſtudium. ⁊. §. ad hocc ¶ De ſingul̓ rebꝰ ꝑ fideicōmiſſum relictis. De fideicō. generalibus. sͣ. ti. i. dixit. niūc de ſpecialibus dicit. Accurſiusd ¶ p POteſt. ſingulares. non ſolum generaliter. vt. sͣ. ti. i.Accurſius.e ¶ Uel legatarium .ſ. rogare vt aliquid alicui reſtituat.f ¶ Non poſſit. antiquo iure inſpecto. ſꝫ nouo iure aliter ē.nam poteſt aqualibet qͥ ꝯmodū quocūqꝫ modo hꝫ legari etfideicōmitti. vt. C. cōi. de le. l. i. §. fi. ⁊ hoc ſtatim ſubijcit.g ¶ Alterius. refert tn̄ an leget rem extranei an heredis. primo caſu diſtinguitur an ſciuerit alienam vel̓ credidit ſuamſecundo non. vt. sͣ. de le. §. ꝙ autē. ⁊. ff. de le. ij. l. vnum ex familia. §. ſi rem. Accurſiush ¶ Ipſius. ſcꝫ legatarij.i ¶ Inutiliter. facit. ff. de le. i. plane. ij. §. fi. ⁊. l. videnduꝫ. etff. de le. iij. l. i. §. ſciendum. ⁊. l. iij. §. iul̓. ⁊. l. legatarius. Sedꝯtra in dicta. l. plane. §. ſi cui. ſed ibi ſtetit ꝑ legatariū quominus meliorē acceꝑit. vl̓ melior videt̉ eſſe quem elegerit.licet deteriorem elegerit. vt ar. jͣ. de act̓. §. p̄terea. Item ar.

ꝯtra. ff. d̓ le. ij. imꝑator. §. i. ibi enīuero ⁊cͣ. Sed hoc qd̓ hicd̓r intellige qn̄ in quātitate legatur alicui et in quantitateonerat̉. ibi aūt qn̄ quantitas dat̉ in ſpecie grauat̉. quo caſutm̄ videt̉ eſtimaſſe ſpēm ſuam legatarius accipiendo quantitatē vt ex eadē lege colligit̉. Itē ꝯtra. ff. ad. l. fal. ſꝫ et ſi nōẜuus: in prin. ſed etibi eodē modo. Rn̄qꝛ quātitas erat legata. ⁊ onuſ erat poſitū in faciendo. Scū quantitas legat̉.et in quātitate grauatur ſicut hic loqͥtur nunqͥd quartaꝫiure. fal. pōt oneratus retinere. ſiue ſitlegatarius. ſiue fid̓icom. qui ſit grauat̉Quidam dicūt ꝙ ſicvt. ff. ad. l. fal. penales. §. fi. Nos ꝯͣ. vt īe. t. lex fal. ſi cer. §.nunqͣꝫ. ⁊ de vul. ſubcoheredi. §. cum filie. Accurſius.k ¶ Cum aūt. libertas. extranei lꝫ etiācrediderit ſuum. vtff. de fideicō. li. paulus rn̄. ij. ⁊. l. alienoin prin. ſed in pecuniario legato diſtinguitur ſciuerit vl̓ ignorauerit rem alienam. vt. sͣ. de le. §. ꝙautem. ⁊. §. non ſolum.l ¶ Non vendat. vel etiā ſi vendat vltra iuſtum p̄cium vendere vult. nam tūc perinde eſt ac ſi non vendat. vt. ff. de leiij. non dubium. §. fi. Accurſius.m ¶ Sed modo. interpoſitio eſt.n ¶ Nihil. ſi enim aliꝗd etiam modi cum relinquītur alicuvt vendat et ille legatum accepit cōpellitur vendere. vt hicet. C. defideicom. here. deberi. ⁊. l. ſi rem donatam. ⁊. C. adl. fal. ſi ea cuius ſeruum.o ¶ Recepit. ſcꝫ dominus iſtius.p ¶ Differt̉. qd̓ differt̉ non aufertur. ſic. ff. de iud̓. cū furioſus ar. ꝯͣ. C. de inoffi. teſ. ſancimꝰ. §. fi. ⁊. ff. de vſufru. ſi vſufru. Itē noͣ ꝙ inſpicit̉ quod euenire pōt ſic. ff. d̓ iuriſd. om.iud̓. ſi idem. §. fi. ⁊. ff. de adimē. le. l. ſeruo.q ¶ Manumittit .i. heredes vel legatarij. vel fideicom.r ¶ Orcinus. ſic dictus ab orco .i. manumiſſus ab eo ꝙ tendit ad orcum .i. infernum. vel ab orco quod eſt rectum. vnde orcinus. id eſt directe manumiſſus. vel ab orce qd̓ eſt capio. nam et inde archiortus. quia multa capiunt in teſtamēto in quo multa fiunts ¶ Ex ſuo. non expectata manumiſſione ab alio facienda.