Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Justiniani Institutiones. Mit der glossa ordinaria des Accursius
Entstehung
Seite
XXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

⁊ his mōis nōᵉ ſolū ī italia ſꝫetiā ī oī terra q̄ nr̄o īperio gubernat̉ dn̄ium rerū iuſta cāpoſſeſſionis p̄cedēte acqͥrat̉.Sꝫ aliqn̄ etiā ſi maxīe qͣs bona fide rē poſſederit. nō tn̄ illivſucapio vllo tꝑe ꝓcedit. veluti ſi qͣs liberū hoīnē vel reꝫſacrāᵉ vel religioſam vel ẜuūfugitiuū poſſideat. Furtiueⁱquoqꝫ res ⁊ q̄ vi poſſeſſe ſuntnecꝰ ſi p̄dicto lōgo tꝑe bonafide poſſeſſe fuerint. vſucapipn̄tᵗˡ. Nā furtiuarū rerū lexxij. tabularū ⁊ lex atilia inhibēt vſucapionē. vi̓ rerū poſſeſſarum lex iulia ⁊ plaucia.Qd̓ᵐ aūt dictū eſt furtiuaruꝫ⁊ vi poſſeſſaꝝ rerū vſucapionē ꝑ leges ꝓhibitā eſſe nō eoꝑtinet vt nec ip̄e fur qͥ ve ꝑ viꝫpoſſidet vſucapere poſſet.Nāⁿ his alia rōne vſucapionō ꝯpetit. qꝛ .ſ. mala fide poſſidēt. Sꝫᵖ nec vllus aliꝰ qͣꝫuiſab eis bona fide emerit vl̓ exalia cā acceꝑit vſucapiēdi iuſhabet. Undeq ⁊ in rebꝰ mobilibus nō facile ꝓcedit. vt bo-

ne fidei poſſeſſoribꝰ vſucapiocōpetat̉. Nam qui ſciēs alienam reꝫ vēdiderit vel ex aliacā tradiderit. furtū eius committit. Sed tn̄ id aliqn̄ aliterſe habet. Nā ſiˢ heres rē defūcto cōmodatā aut locatamaut apud euꝫ depoſitā exiſtimās hereditariā eſſe bona fide accipiēti vendiderit. autdonauerit aut dotis noīe dederit. quin is q̄ acceꝑit vſucapere poſſit dubiū n̄ ē. Quippe cuꝫ res ea in furti vltiū nōceciderit cū vtiqꝫ heres qͥ bona fide tāqͣꝫ ſuam alienaueritfurtū nō cōmittit. Itēˣ ſi illead quē ancille vſufructꝰ ꝑtinet ꝑtū ſuū eſſe credēs vediderit aut donauerit furtumnō cōmittit. furtum eniꝫ ſineaffectu furandi nonᶻ cōmittitur Alijsʳ quoqꝫ modis accidere poteſt vt quis ſine vitio furti rem alienam ad aliquem tranſferat et efficiat. vta poſſeſſore vſucapiatur.Quodᶻ auteꝫ ad eas res queſolo cōtinentur expedit. ius

accipit̉ improprie ꝓ immobilibꝰ qͣꝫtum ad hunc ti. ſic. ff. deoffi. procon. l. ij.a Non ſolū ex differentia em̄ locoꝝ ⁊cͣ. vt. C. de tem. īter.re. ſuperuacuā.b Dominiū reꝝ. ex hac lr̄a voluit dicere. M. ꝙ p̄ſcrip. x.vel. xx. an. dn̄iuꝫ q̄rat̉. ꝓ eo ē. ff. e. l. eūqui in fi. j. rn̄. B. cōtradicit. ar. ff. de iureiuran. ſi duo. §. j.⁊. C. de preſcri. xxx.an. ſi qͥs emp. in pͥn.⁊ eſt ar. pro. B. ff. d̓pig. act. l. j. §. cū prediū. ⁊. C. d̓ pig. l. vſucapio. ⁊ qd̓ hic dicitur in his modis referas ẜm. B. ad vſuca. tm̄ ꝑ quā ẜꝫ oēsdominiū querit̉. vtC. de pac. l. traditionibꝰ vel qd̓ dicit dominiū ponit̉ ꝓprieqͣꝫtū ad vſuca. īporprie vero qͣꝫtū ad p̄ſcripti. hoc ē ꝓ effectu dn̄ij .ſ. vt poſſidentes habeamꝰ exceptionē. nō poſſidētes habeamꝰ act. vtff. de acquir. re. do.rē in bonis. ⁊. C. dep̄ſcrip. xxx. an. ſi qͥsemp. in prin. ⁊ ē rō q̄re vſuca. magis dominiū querat̉ qꝛ mobiliū reꝝ vilis ē poſſeſſio. vt. ff. de acqͥ.poſ. ſi rem.c Iuſta cā. vel qͣſivt dicemꝰ. jͣ. e. §. error.d Sed nullo. tꝑeetiā. lx. an. vt. C. de preſcrip. lon. tem. que pro lib̓. do. l. fi.e Sacrā. niſi deſinant eſſe ſacre vel religioſe. qd̓ fieri pōt.vt. ff. de reli. cū loca.f Uel ſeruū fugitiuū qͥ facit furtū ſuijpſius. vt. C. d̓ ſeruisfugitiuis. l. j. ſed nūquid. xxx. an. fugitiuꝰ vſucapit̉. Rn̄. nōcū poſſeſſio retineat̉. vt. ff. d̓ acqui. poſſ. l. j. §. ꝑ ſeruū. ⁊. l. rēqͥ in fi. ergo nō currit vſucapio poſſidenti. vt. C. de preſcri.xxx. an. l. male. niſi ex tūc qn̄ ab alio īcipiet poſſideri l̓ ſtēterit diu. qꝛ extunc deſinit poſſideri. vt. ff. d̓ acqui. poſ. l. iij. §ſi ſeruus. ⁊. l. ꝑ eū. §. per ſeruū.g Furtīe res. vi expulſiua n̄ cōpulſiua. vt. C. ꝙ metꝰ cā. l.ſi. vi vl̓ mētu. h Nec ſi p̄dicto .ſ. triennij. l̓. x. l̓. xx. an. ſꝫxxx. l̓. xl. an. pn̄t. vt. C. de preſcrip. xxx. vel. xl. an. omnes. ⁊l. ſicuti. ⁊ de an. ex. l. j. §. ad hoc.i Poſſunt. niſi purgato vitio. vt. jͣ. §. aliquando.k Furtiuaꝝ .ſ. l̓is rō qꝛ lex vult. vt. sͣ. qͥ manu. nō poſ. ī pͥn.Un̄ illud. ſic volo ſic iubeo ſit ꝓ rōe voluntas. ⁊ eſt alia rōqꝛ res vitioſe ſunt. vt. jͣ. e. §. nouiſſime.l Ui poſſeſſarum. ſcilicꝫ ſi expulit ⁊ poſſedit nec ſufficit expuliſſe. vt. ff. e. ſequit̉. § ſi tamen vi.m Quod autē pertinet .ſ. tantū.n Nā his .ſ. poſſeſſoribꝰ violentis ⁊ furioſis.o Alia ratione. nota ꝙ p̄ualet generalis ratio ſpeciali ſic.sͣ. de nup. §. affinitatis. ⁊. §. ſocrum. ar. contra. ff. edē. quędā

p Sed nec vllus. C. ꝙ me. cā. l. ſi vi. vl̓ me contra. So.hic de impulſiua ibi compulſiua. q̄ voluntatē licet coactamhabet in ſe. vt. ff. ꝙ me. ca. ſi mulier. §. pe.q Unde ⁊ in rebꝰ. quia in rebꝰ mobilibꝰ alienis fit furtuꝫcōtractando. vt. jͣ. de ob. que ex delic. naſ. §. j. ⁊ ex eo fit furtiua. ⁊ ſic nō vſuca. vtsͣ. ꝓxi. vnde ſequit̉ꝙ in re. mo. ⁊cͣ.r Cōpetat. ſꝫ vid̓rꝙ culpa auctoris n̄cōmittet̉ .i. nō ſequatur accipiētē. vt. ff.de diuer. ⁊ tempo.pre. l. an vitiū. ⁊. ff.de excep. do. l. apd̓§. ſi cū legitima. rn̄.ſi vitiū eſt rei cōmittat̉. vt h̓. ſi ꝑſone cōmittat̉ ī vniu̓ſū ſuccedentē. vt. C. d̓ aqͥ.poſ. l. fi. ſi in rē ſingularem ſuccedat. nō cōmittat̉. vt. ff. d̓ exceptio. do. l. apud. §.de actoris. ⁊. C. de peri. ⁊ cō. reiuen. l. dolū. niſi quādo vtetur acceſſione temporis eius. vt. ff. d̓ acqui. poſ. l. pom. §. fi.ſꝫ hodie vitiū ꝑſonę nocꝫ ſingl̓ari ſucceſſori ꝑ aucͣ. malefideig Si heres. ſic. ff. e. poteſt. ⁊. l. ſequente.t Accipiēti. an ipſe heres vſuca. ti. ꝓ herede. Rn̄. nō. vt.ff. de diuer. ⁊ tē. pre. l. cū heres. alij ꝯtra. ſi vellet ex ſua ꝑſona ꝯtinuare poſ. vt. C. de p̄. lon. tē. l. j. qd̓ falſuꝫ eſt. quādo ergo locū hꝫ vſuca. pro herede. cū nec in ſuis heredibꝰ locumhabeat. vt. ff. ꝓ hęre. l. ij. §. filiū. ⁊. C. ꝓ herede. l. nihil. Rn̄.quādo defunctꝰ retinebit̉ aliquā rem credens ſuā vel nonvſucapiebat. quia deficiebat ti. ⁊ heres eſt extraneus.y Dotis pro filia. vel alia. nam ⁊ hic iuſtus eſt titulus. vtff. pro dote. l. j.x Item non committit. ⁊ ita vſucapitur. ſed nōne fuit ī iure erratum. vt. sͣ. de rerum di. in pecudum. ergo vſuca. nonprecedit. vt. ff. e. nunqͣꝫ. in prin. ⁊. l. ſi fur. §. j. rn̄. hic errauittradens. ibi accipiens ex illis. l. colligitur. vel non prodeſtvt ibi. ſed nō nocet vt hic.y Furtū em̄. ſꝫ ꝓbo ꝙ ſine affectu furtū nō cōmittit̉. nā ininterdicto vnde vi incidit ſine affectu qd̓ ſimile eſt furto. ergo ⁊ furtū ſit ſine affectu. vt. C. vn̄ vi. querebat̉. ibi ⁊ gn̄ali.⁊ ibi cū talis ⁊cͣ. Rn̄. in interdicto eſt affectus. licet nō ꝯtraꝑſonam certā. ſed hic ſuam eſſe credebat. Non cōmittitur. ſic. jͣ. de ob. que ex delic. naſ. §. placuit.