De vita et hone. cleri.
XXVIII
latiōis poſtmodū a diffinitiuaʸ emiſſe audiēdus vlteriusſuper eaq niſi tūc rite ꝓpoſitaex eo priꝰˣ repulſa fuiſſet. qꝛ ꝓponebat̉ īepteª. A. v. ī ꝯͣ. vie.De vita ⁊ honeſtate clericorū.Ioceſanisᵗ locoꝝ did Iſtricte p̄cipimꝰ vt clericosª carnificumˣ ſeumacellarioꝝⁱ aut tabernariorumᶻ offm̄ publice. ⁊ ꝑſonal̓rexercētes noīatī ⁊ t̓tioᶜ moneant vt ſic ab hmōi officijs īfraꝯueniētē t̓minū monētiū ip̄orū arbitrio moderād̓º deſiſtāt
⁊ ꝙ ip̄a nullo. vnqͣꝫ tꝑe reaſſumāt. Qui ſi taliterᶠ moniti abhis n̄ deſtiterit aūt ip̄a vt premiſſūᵍ ē exercēdo reſūpſerītqn̄cūqꝫⁱ ꝯiugati ētᵏ n̄ ꝯiugativero ī rebꝰˡ ⁊ ſi oīo īcedāt. vtlaici ī ꝑſoīs pͥuilegiū cl̓icale qͣdiuᵏ p̄miſſis īſtiterīt eoip̄oᵏ amittāt. Aduerſꝰ vero alioscl̓icos negociatōibꝰ l̓ ꝯmerciis ſcl̓aribꝰ l̓ officijs n̄ ꝯueīentibꝰ cl̓icali ꝓpoſito publice inſiſtētes l̓ armā portātes ſic caōica ẜuar̄ ſtudeāt īſtitutaᵏ ꝙ ⁊ illi ab exceſſibꝰ ꝯpeſcāt̉ hꝰ ⁊ ip̄id̓ dānabili circa hͦ negigētia
m ¶ Peremptorie. ⁊ ſic parat p̄iudicium negocio principalial̓s non liceret repeti vt in predi. decre.n ¶ Scd̓o. ſi gͦ ſel̓ tm̄ appellaſſet ⁊ ſuccubuiſſet nō hr̄et locuꝫqd̓ hic d̓r. ſi vero ſcd̓o appel lat. ſꝫ appellationē nō ꝓſequit̉.hic videret̉ dec. locū hr̄e. ar. sͣ. c. ꝓxi. videret̉ ꝯͣ ꝑ id qd̓. jͣ. dicā qd̓ credo vbi renūciat ſponte qͣſi licꝫtarde vtat̉ iuris conſilio expectādo euentum negocij pͥncipal̓⁊ ſic nō poſſetenꝰ reſiſtat. vt. jͣ. dicam.o ¶ Succūbit. ſi ſuccubit in ſcd̓a appellatione. gͦ tres habetſententias ꝯͣ ſe. et ſica tertia non licuit aplare. e. ti. directe. ⁊. c.ſua nobis. C. ne li. invna cā. l. vna. sͣ. eo.cō. de re iudi. c. i.p ¶ Diffinitiua ꝓlata ſiue ꝑ primum adquē debuit cā remitti ex quo fuit ꝓnuntiatum male appellatum per quotcunqꝫmanus de exce. dilecte. ſiue per vltimū qui forſan ex vi delationis in principali ꝓceſſit. ſiue ꝑ aliū ad quē forte pꝰ cām remiſſā ad primū fuit in alio articulo bn̄ appellatū ita ꝙ expedito appellationis articulo diffinit poſtea principaleq ¶ Suꝑ ea. ꝑēptoria ſic tertio repulſa. ⁊ ē mirabile ꝙ nō appellās audit̉ vt in p̄. dec. fi. ſꝫ ſcd̓o appellās ⁊ ſuccūbēs n̄ vthic cū ſcd̓a repulſio appellatiōis nō dr̄et plꝰ poſſe qͣꝫ appellationis omiſſio. Nā ⁊ ī appellatiōe a diffinitiua eqꝑamus iſtanō appellare. vel ſcd̓o appellare ⁊ ſuccūbere ſꝫ lꝫ iſta eqͥꝑent̉ī diffinitiua. ī interlocutoria nō. lata enī tali interlocutoria ẜꝫl eges nō debuit. ẜm canōes potuit appellatiōem differre adeuētū negocij pͥmi. pͥmū pꝫ. C. d̓ ep̄i. au. l. ij. de iudi. aꝑtiſſimiC. e. ti. eoſ. §. ſuꝑ his. ⁊ qͦꝝ appell̓o nō recidi. l. pe. ſcd̓ꝫ pꝫ ī p̄.dec̄. vl. ſi gͦ diſtulit iuris ꝯſilio. ⁊ pꝰ ea victꝰ appellauit ꝯͣ talēinter locutoriā auditor. ſꝫ ſi poſſetenꝰ īterlocu toriā īpugnauit .ſ. ſel̓ ⁊ iteꝝ appellādo. ille articulꝰ tā ſolēnit̓ diſcuſſus vlteriꝰ examīari nō dꝫ ex qͦ ī ſcd̓a ſuccubuit. ꝑ qd̓ vr̄ ꝙ etiā iudex cāe pͥncipalis an̄ diffinitiuā nō poſſit illā īterlocutoriamreuocare niſi tūc .ſ. in cā appellatiōis īterpoſite a diffinitiua.r ¶ Prius. in cauſa principali.s ¶ Inepte. ſi. de iudi. examinata. ff. de flumi. l. i §. labeo exemplū petebas hereditatē vel electiōis ꝯfirmationē. excipiebā te illegitimū. ⁊ qꝛ nō ſpecificaui qd̓ debui tertio ſuccubuiqd̓ nō ſpecifico ī appellatiōe diffinitiue. ſuꝑ qͥ vide qd̓ ſcripſi qͥ fi. ſint le. ꝑuenit. ſuꝑ. i. gl. Ad idē faciūt q̄ ſcrip. d̓ ele. dudū. ij. ī pͥn. vl̓ ꝯͣ ꝓuiſū poſſeſſionē petētē excipiebā d̓ crīe nūcaddo īfamiā. de accu. accedēs. vl̓ cū ius cōe fundaret actōeꝫtuā excipiebā d̓ p̄ſcriptōe nūc ex pͥmo titulū. d̓ p̄ſcrip. c. i. li.vi. vl̓ opponebā ꝑemptoriā nō p̓uilegiatā. vt de li. ꝯte. c. i. li.vi. ī vi. dilatorie ad īpediēdū li. ꝯte. ſuccubui pͥmo ſcd̓o ⁊ tertio rediēs ad iudicem pͥncipalis cāe lata diffinitiua a qua appel laui illam exceptionē ī vi ꝑemptorie ꝓponere potero.I dſonaliter ⁊ publice carnificum ⁊ tabernariorum offiIoceſanis. Caſus punit clericos ꝯiugatos ⁊ alios ꝑCciū exercentes. qͥ ꝑ dioceſanos noīatim ⁊ tertio mopiti illud officium nō dimittūt vel dimiſſū reaſſumunt excitatetiam dioceſanos ꝯͣ illos clericos qͥ ſeculares actꝰ exercēt. ⁊tria fac̄. p̄cipit punit ⁊ excitat. ſcd̓a ibi qͥ ſi. tertia ibi. aduerſus. det̓mīat ⁊ declarat. dec̄. pe. ī pͥn. ⁊ vl. e. ti. ⁊ qd̓ no. Guil.lſpe. de cle. ꝯiu. ꝟ. ſꝫ nūquid dicēs. ⁊ noͣ. verbū dioceſanis.nō dicit ordinarijs locoꝝ. ſic̄. sͣ. e. cō. de ſeq̄ſtra. poſ. c. i. ꝑ qd̓
vr̄ ꝙ alij ordīarij lꝫ ī loco iuriſditiōeꝫ habeāt hͦ nō poſſint īqͣꝫtū hec ꝯſtō nouū īducit. ⁊ fa. qd̓ dicā. jͣ. de iurepa. c. i. pꝰ pͥn.v ¶ Clericos. puto ꝙ īcludat ēt exemptos qͥ delīqͦ Io. an.rēt in loco nō exēpto. cū ꝑ id ſubſint dioceſanis. vbi vero deliq̄rēt in loco exēpto. n̄ vr̄ ꝙ ad illos extēdat̉ hec ꝯſtō cū excitet officiū dioceſanorum tm̄ ad hoc d̓ of.or. licet. ⁊. c. pe. maxime qꝛ qn̄ iura iſtavolūt dare iuriſditionē ſuper exemptoshoc exprimūt. vt pꝫsͣ. e. cō. de ſupͣ. ne. p̄.c. i. cum ſuis concor.x Carnificū. carnifex d̓r a carnifico asqꝛ carnes facit ⁊ vendit. facit de ap. ſignificante. vn̄ ⁊ homicide ſolent dici carnifices.y ¶ Macellariorumhi ſic dicūt̉. qꝛ pecora vel quadrupediamactāt a macello. aſqd̓ eſt mactare ⁊ trucidare. ⁊ ꝓpter horrorcꝫ ⁊ vtilitatē iſtorum duorum officiorū .ſ. macellarij ⁊ tabernarij ē hoc ſpēaliter de his ꝓuiſum. ⁊ lꝫ multa alia ſint vilia. puta aptare pelles ⁊ coria ⁊ his ſimilia. tn̄ ꝯſtō locū hꝫ ſolū in expreſſis.z ¶ Tabernariorum. taberna dicta ē a tabulis q̄ mercibꝰ ſubſternuntur. ⁊ ꝓprie dicitur domus in qua panis vinū ⁊ carnes cocte vendunt̉. talia loca nedū tenere. ſed nec ingredi debent clerici. e. ti. clerici. xliiij. di. clerici.a ¶ Publice ⁊ perſonalit̓. cōiunctim requirūt̉ hec duo. ſi ergo occulte vel ꝑ alium hoc exercet̓. ceſſat pena licet non culpa. ⁊ ſic ſoluit̉ qd̓ opponi poſſet de dec. fundamēta. de elec.li. vi. §. vt ergo. ⁊. §. ſe. de dec. mulieres. de ſen. ex. de regula.qui per alium. de re. iur̄. li. vi. cum concor.b ¶ Nominatim .i. ꝓprijs noībus expreſſis quaſi nō ſufficiatdioceſano monere in genere clericos dio. ſue. vel clericos talis plebanatꝰ vel talis eccleſie. ſed monere debet exprimēdoillius vel illorum nominat. ⁊ cōcordat. de ſen. ex. conſtitutionem. li. vi. ⁊. jͣ. de ſen. ex. grauis in fi.c ¶ Tertio. de ſen. ex. ſacro. ⁊. c. cōſtitutionē. li. vi. debet ergohabere aliquorum dierum interualla vt ibi dicitur nec videtur hoc ſufficere ꝙ emanaret vnum peremptorium ꝑ hāclitteram.d ¶ Moderandum. de ap. cum ſit romana.e ¶ Nullo. ſi. de coha. cle. ⁊ mulie. ſicut.f ¶ Caliter .ſ. per dioceſanos nominatim ⁊ tertio prefixo termino congruenti.g ¶ Premiſſum .ſ. publice ⁊ perſonaliter.h ¶ Reſumpſerit. lapſo termīo. hoc dico qꝛ ſi habuiſſent terminum menſis ⁊ quinta die dimiſiſſent. xv. reſumpſiſſent. dūmodo. jͣ. terminū poſtea dimiſiſſent nō eēt locus pene.i ¶ Qn̄cūqꝫ. q. etiā poſt tꝑa longiora. ⁊ ē ſi. de or. cog. c. ij.k ¶ Omnino .ſ. quo ad duo priuilegia q̄ poterant habere ꝑdecre. vnicā. de cleri. cōiu. li. vi. ⁊ ſi hic cōiungis totā illam ꝑtem .ſ. priuilegium clericale qͣꝫdiu. ⁊cͣ. multū facit ad id quodno. de cle. cōiu. ioan. in. iiij. q. ſed ſi iſtud oīno intendit perpetuitatē priuationis inducere. vt ſic coniungit̉ hic llud verbūſolum priuilegium clericale eoipſo amittant reſultaret contrarius intellectus. ſil̓is diſputatio de hac dictione oīo. ff. d̓l ¶ In rebꝰ ꝓprijs. ī quibꝰ fideiuſ. l. grece. §. illud. Io. anaīs gauderent immunitate. e. ti. c. vl. de īmu. ec. t. i. li. vi.