De appellationibus

XXVII

turo grauamīe appellat̉ ꝓſeqͥet finiriᵏ tenet̉ appellans. qd̓ ſiiuſto impedimēto ceſſante n̄ fecerit debebit eiꝰ appellatio deſerta cenſeriᵐ. IdēUādiuⁱ appellatiōisſecutio ꝑ cō ꝓmiſſūᶜvl̓ aliasᵖ d̓ ꝑtiū exp̄ſſoq ꝯſenſudiffert̉ tꝑs ad ꝓſeq̄ndū eādē

ab hoīer vl̓ a iure p̄fixū currer̄nolumꝰ appellātiᵗ niſi forteᶻ iudex vidēs ex dilatiōe ꝑiculuꝫīmine̓ p̄ciꝑetⁱ ī illa ꝓcēdi. Id̓Ppellāti. ab int̓locuItoriaᵇ vl̓ a grauamineiudicꝭ en̄ lꝫ cās aliaſ ꝓſeqͥqͣꝫ ī appellatiōe ſua noīatiꝰdūtaxat exp̄ſſasᶜ nec ꝓceſſusⁱ

decre. ex ratione vt patet ex antiqͣ aucͣ. ⁊ ibi ſcripſi. Lex iudicibus. nō ob. quia licet appellare ⁊ apl̓os petere ſint diuerſaet habeant diuerſa tꝑa. quia tn̄ fiūt coram eodē ⁊ ſecūdū acceſſorium primi ⁊ in ſola verbali petitiōe ꝯſiſtens voluit iusvnū tꝑs cum alio ꝯfundi. ſed appellatio ⁊ ꝓſecutio fiūt corādiuerſis que ꝓſecutio in multa difficultate ꝯſiſtit quare iusnoluit vnū tꝑs in aliud imputari ī tꝑe reſtitutionis ſupplicationis ⁊ executionisnon eſt dare diuerſatꝑa que pn̄t ꝯfundi.ſed vnū ſolum ī dec̄.non ſolum. a bn̄ficiodeliberādi qd̓ habetvictus per decenniūꝓcedit qd̓ reuocāt̉ante appellationē etpoſt ſnīam īnouata lex. i. C. de temp. ap. varios habet intellectus. vt ibi no.i ¶ A futuro. quia in iudicio nō appellat̉. niſi a gͣuamine illato. ideo non in iudiciali ſed exͣiudiciali ꝓcedit hec diſtictio. ſiergo appellat canonicus ne fiat electio eo excluſo. vel ne fiatde titio. vel ne fiat niſi denoīato per maiorē partem capituli.vel appellat poſſeſſor ne in poſſeſſionē inquieret̉. extunc ⁊ nōprius. cum ꝯͣ appellatiōes factum fuerat. illas ꝓſequi tenet̉.ſic loquit̉ de ele. cum nobis. ⁊. c. auditis. ⁊. e. ti. ꝯſtitutꝰ. ⁊. c.k Finiri. in hoc ꝯuenit tꝑs reſtitutiōis in integrū bone.sͣ. e. ꝯ. de reſti. in inte. c. vno. ⁊ tꝑs approbat ī hoc qd̓ nō. Inno. sͣ. e. ratione. ⁊ Ber. sͣ. e. cum ſit. ⁊. c. oblate.l ¶ Impedimento. de hoc qd̓ ꝓuenit qn̄qꝫ ex parte iudicis.qnqꝫ ex parte appellantis. qn̄qꝫ ex parte appellati. ſatis. sͣ. c.ratione. ⁊ in ſpe. e. ti. §. nunc breuiter. Io. an.m ¶ Deſerta. idem̄ verbū. jͣ. e. c. iij. ⁊. C. e. l. qm̄. Io. an.Uamdiu. ſumi potuit ex aucͣ. ſi tn̄. C. d̓ temp. appel.ſumpta de cor. aucͣ. de ap. §. i. coll̓. viij. que tn̄ in tribus hic ſuppletur vt. jͣ. dicā. ⁊ ꝙ dices qͣꝫdiu exponēſi. qͣntūcūqꝫ diu. vn̄ dic̄ aucͣ. etiā ſi decies mille āni fluxerint.o ¶ Cōpromiſſum. non ſic in eligētibꝰ ꝙ cōpromittunt qͥbusbene currunt electionū tꝑa. de ele. ſi cōpro. niſſariꝰ .i. rn̄. lib̓.vi. ⁊ ratio diuerſitatis ibi no. in glo. fi. ſi ergo cōpromiſſariuſnon ꝓnūciat. reuertit̉ appellans ad iudicē. ⁊ idem puto ſi ꝓnunciat. ſed appellans vult penā ſoluere ⁊ appellationē ꝓſequi. nec iſta lr̄a ꝯͣdicit īmo fauet. cuꝫ dicit tꝑs interim nō currere. Item etiā ante ꝓnūciationē compromiſſo durāte poterat appellās ad iudicē redire ſoluēdo penā. vt no. de of. del̓.ſignificantibꝰ. in. iij. glo.p ¶ Uel alias. hoc ſupplet hec decre. qd̓ nō dicebat aucͣ. pone mortalitas vel alia peſtis cepit eſſe in loco appellatiōis ꝓſequende. ita ꝙ ꝯuenerūt appellans ⁊ appellatꝰ differre adcertū tꝑs. ita ꝙ tꝑa nō currerēt vel aliquid tale.q ¶ Expreſſo. nō ſufficeret ergo tacitus puta ꝙ ſimul appellans ⁊ appellatꝰ ad domiciliū redeūt vel longam ꝑegrinationem ſimul arripiūt vel aliqͥd tale. imputet enī ſibi appellansqui ſic itinerat. Item ꝑ ꝓcuratorē ꝓſequi poterat.r ¶ Ab hoīe. hoc eſt ẜm quo ſuppletur aucͣ. que loquebat̉ ſolum de temꝑe iuris.s ¶ Currere. non intelligas ꝙ cōpromiſſo deſerto vel tꝑe dequo ꝯuenit finito habeat appellans integrū tꝑs. ſed ſolū habebit qͣntum tꝑe cōpromiſſi ſuperat dormit enī tūc illiꝰ temporis curſus. fa. sͣ. e. ꝯͣ. de reſti. in inte. c. vno. qd̓ plene no. deverbo. ſig. dilecto. ff. ex qui. cau. ma. ſed ⁊ ſi ꝑ p̄torē. §. qͥtiēs.t ¶ Appellanti. nec appellato.y ¶ Niſi forte tertiū in quo ſuppletur auc̄.x ¶ Imminere. sͣ. e. oblate. ad fi. que ponit exemplū de cauſaelectiōis vel mr̄imonio ſpirituali. idem̄ ibi dixi de mr̄imonio

carnali ẜm Goſ. Poſti. ⁊ Egi. alle. vt li. non ꝯte. quoniā. idemdicit ibi Gof. ī alijs que celeritatem deſiderant. ff. de dam. infec. l. i. ff. de ſer. l. i. ⁊. ij.y ¶ Preciperet. poſt illud ergo p̄ceptum incipient currere tēpora. hoc intendit.aPpellāti. ſeIſumat habēſduo dicta q̄varias opiniōes determināt vt. jͣ. dicet̉.b Ab interlocutoria. ꝑ hoc ⁊ ꝑ verbūnoīatim qd̓. jͣ. ſequit̉reprobat̉ opi. Innocen. quam no. de noope. nū. c. pe. vbi tenet ꝙ ſatis eſt appellantem ab int̓locutoria exprimere illam iniuſtam etiam ſi nonadijciat in quo vel quare. ⁊ licet ibi hoc approbet prius tam̄ibi dixerat ꝙ minus eſt generale hoc verbū ſicut. ⁊ ſi diceretſe grauatū ⁊ non exprimeret in quo. Dicit autem opinionemſuam amplius ꝓcedere qn̄ appellans diceret ſententiā iniuſtam. quia ex inſtrumētis teſtibꝰ vel alijs ꝓductis aliter velꝯtrariū ꝓnunciari debuerat. inducit decre. eo. ti. ex parte .i.ho. ibi ꝯtradicens ꝙ appellans habet exprimere cauſam qͣre ſit iuſta. ⁊ maxime ꝑ decre. cordi. e. ti. li. vi. ⁊ h̓ placꝫ Euil.in ſpe. de ap. §. qualiter. in pͥn. ⁊ hic approbat̉ ⁊ merito. quianon eſſet alias differētia in exp̄ſſione inter appellanteꝫ diffinitiua ⁊ ab interlocutoria. cuiꝰ ꝯͣriū vult decre. vt debitus. sͣe. ⁊ pre. decre. cordi. ⁊ fa. qd̓ ibi no. in. v. gl. An ꝟo ſnīa ſuperꝑemptoria ſit diffinitiua vel interlocutoria dicā. jͣ. c. fi. in pͥn.c ¶ Iudicis. fa. ꝓ Inno. qͥ intellexit decre. cordi. qn̄ exͣ iudicium appellatur tm̄ a iudice. vide qd̓ ibi no. ī. iiij. glo. ⁊ hoc dicit appellatio ꝯtra partem iuſtificat̉ ex futuro grauamīe. vtsͣ. c. ij. alias etiam notorias licet enim notoriū releuare ponitex onere ꝓbandi. non tamen releuat ab onere ꝓponendi. vtſcripſi. sͣ. vt li. non ꝯte. c. ij. ſuꝑ. i. gl.d ¶ Nominatim. ꝯcor. de ſen. excō. ꝯſtitutionem. li. vi. in appellatōibꝰ ī qͥbꝰ artat decre. vt circa. de ele. lib̓. vi. fortior fitexpreſſio. vt ibi. ⁊. e. ti. ꝯſtitutio. ⁊ in cle. de ele ꝯſtitutionem.ij. rn̄ſo.e ¶ Expreſſas. approbat qd̓ no. ber. e. ti. cū cauſam in vl. gl.et reprobat quod no. Io. ij. q. vi. non ita. ⁊ ipſe Uin. ⁊ Gof. īdecre. vt debitus. vt ibi ſcripſi ſuper verbo ꝓbabili ⁊ iura q̄pro eo faciunt loquunt̉ cum appellat̉ a diffinitiua. ff. e. ſcio. īfi. ⁊ no. per hoc plene quod adijcitur cauſis. ⁊ per iſtud ſingulare verbum appellanti contra ſtilum curie. que habꝫ ex pluribus cauſis expreſſis in appellatione nō exprimere niſi vnāin reſcripto cōmiſſionis. ſuper quo vide quod ſcripſi in pre.decre. cum cauſam. ſuper vlti. 3lo. ⁊ quod no. in ſpe. d̓ ap. §.de officio. in penulti. colū.f ¶ Nec ꝓceſſus. que approbat quod no. Inno. in pre. decr.pe. de no. op. nūc reprobans quod ibi no. Hoſt. ⁊ quod no.glo. in decre. ij. vt li. non conteſta. in glo. quare dicit ꝙ etiamtenebat Io. ⁊ Uin. ibi tamen Hoſti. ꝯ. ⁊ no. ꝙ dicit proceſſuſquia diffinitiua a qua fuit appellatum bene poteſt iuſtificariet impugnari ex nouis cauſis vel nouiter ꝓbandis. ⁊ ſic loquūtur iura que inducebat Hoſtien̄. de fi. inſtru. cum Iohā.de teſti. fraternitatis. ſaluo quod habes in cle. de teſti. c. ij.g ¶ Iudicis. a cuius grauamīe vel interlocutoria fuit appellatum de quo premiſit.h ¶ Ex nouis. vnde quod dicebat glo. pre. decre. ij. ⁊ lit̓. nonꝯteſta. ꝙ ex grauamīe receptionis teſtium facte li. non ꝯteſt.iuſtificabat̉ precedēs appellatio. reprobabam olim inducēsīdecre. dilecto. sͣ. e. ti. per quam patet ꝙ etiam precedens