De appellationibus

XXVI

Eſt tn̄ appellatio ignorātiˡappellatiōiſ necnō delatiōis.eoꝝ ⁊ termini p̄fixiōisᵉ ſi ſubſecute fuerit intimatio legitīeⁱfacienda. ¶ Idemq ¶ Uāuis rigor iurꝭᵏ expoſcat euꝫ qͥ appellatdebere petere apl̓os congruoloco ⁊ tꝑeⁱ ſepiꝰ ⁊ inſtāter. nostn̄ antiquā ⁊ cōem obſeruantiamᵏ litigantiū ſeqͥ ⁊ eqͥtateꝫ rigori preferriˡ volētes decernimusᵏ ſufficere. ꝙ ꝑ appellantem ſimul vno contextuⁿ apoſtoliº inſtant̓ ⁊ ſepius poſtulentur. ¶ Ueꝝ ſi iudex a quo appellai certūᵖ terminuꝫ ad reci

piendos apl̓os appellāti afſignet. ⁊ appellās ī aſſignato ſibi termino nō comꝑeat coraꝫeo necq petat apl̓os ſibi trahiappellationi ſue renūciaſſe videtur ¶ Similit̓ ſi iudex apellanti rn̄derit infra iuris terminū apl̓os ſe daturū. appellationi ſue renūciaſſe appellāſintelligit̉ niſi infraᵍ dictuꝫ terminūᵗ congruo loco ⁊ tempore inſtanter ⁊ ſepius. ſaltemvno contextu petat apoſtolosab eodem iudice ſibi dari. velſi recipere recuſat oblatosQuod ſi iudex in termino addandum apoſtolos prefixoꝑ

b ¶ Ig̓rāti. ſciēs enī certificate n̄ dꝫ. d̓ re iud. eū q̄ certus li..vi. p̄ſumit̉ aūt ignorātia. de reg. iur̄. p̄ſumit̉. lib̓. vi. cū ꝯcor.c ¶ Delatiōis. vbi delatū eſt tunc negociū principale ꝑ hoc ēcoram iudice appellatiōis. sͣ. e. cū appellatiōibꝰ. li. vi. ⁊ ideointimandū eſt appellato. ⁊ facit h̓ lr̄a ad ibi no. ꝙ deferre appellationi ⁊ terminūilli prefigere ſunt diuerſa.d ¶ Eoꝝ .ſ. iudicum.c ¶ Prefixionis. aditer enī arripiendumvel ad ſe pn̄tandumpotuerūt terminumaſſigͣre. e. ti. cū ſit ro.q̄ termini aſſigͣtio qꝛmultū oꝑat̉. vt. e. ti.ſepc. ideo ꝑti h̓ ignoranti debet intimariSed nunqͥd hec delatio ⁊ termī prefixioſeꝑatim ꝑ illos iudiceſfieri poterit videtur qd̓ ꝑ hāc lr̄aꝫ. ſꝫforſan eſt mens lr̄e ꝙiudiceſ illi poſtea cōueniēt ⁊ deferēt velterminū ſtatuent qd̓itimari dꝫ appellatof ¶ Legitīe. ꝑ modūqͥ habet̉. sͣ. e. ꝯͣ. d̓ el̓.cauſam. vt ibi patet in fi. Nec puto hāc intimationē ſolū faciendam qn̄ ſic ſeꝑatim appellat̉. ſed etiā fiet qn̄ ſimul a iudicibus appellat̉ vel qn̄ vnus ſolus eſſet iudex a qͦ appellat̉ ꝓpiratiōes quas .sͣ. notaui ⁊ aduerte qꝛ decre. illa cauſam. nil dicit de intimatiōe delatiōis vel termini. ſed ſoliꝰ appellatiōiset eſt ratio qꝛ cauſe bn̄ficiales de qͥbꝰ ibi d̓r qͦ ad pͥncipale deferunt̉ ꝑ appellatiōes ⁊ hn̄t terminū ſtatutū a iure ad ſe pn̄tādum. ⁊ hͦ ꝑs cui notificat̉ appellatio ignorare non debet. alieꝟo nō. ⁊ ideo ſi deferat̉ vel terminꝰ ſtatuat̉ ab hoīe. notificētur hec appellato qͥ potuit ignorare.Uamuis. Caſus. Sufficit apl̓os peti vno ꝯtextu ſepius ⁊ inſtant̓. ad qͦs recipiēdos ſi iudex certū terminū ſtatuat. appellās illos nō petēs in termino. appellatiōi renunciat. Idē cum iudex ſtatuat terminū iuri: incertum infraquem appellās illos debite nō petiuit vel oblatos reciꝑe renuit. Ponit vltimo tres caſus qͥbus appellās nō hn̄s apl̓osappellationē ꝓſeqͥ pōt. ⁊ ſunt qͣttuor ꝑtes. ſecūda ibi. verumtertia ibi. ſimilit̓. quarta ibi. qd̓ ſi. ⁊ determīat primū dictumqd̓ no. sͣ. e. ti. ab eo. li. vi. in. iij. glo. vbi patꝫ ꝙ mihi placebatiſte rigor de qͦ loquit̉ prin. ⁊ idem ibi Archi.h ¶ Iuris. ij. q. vi. poſt appellationē. ⁊. §. vl. ad fi. c. e. ti. iudii ¶ Cemꝑe .ſ. xxx. dierū q̄ currūt a tꝑe ſentētie vl̓ ab cibus.eo tꝑe qͥ incipit currere decendiū appellatiōis interponēde.ſic intellige qd̓ no. sͣ. e. ab eo in glo. ij. ⁊ eſt ſi. qd̓ no. ff. de execu. tu. l. qͥnqͣginta. olim dabant̉ qͥnqꝫ dies. ij. q. vi. ab eo. ⁊ eſtiſte terminꝰ etiā iudicis ad tradendū vt ꝓbāt iura p̄dicta.k ¶ Obſeruantiā. ſi. sͣ. e. ꝯͣ. de eta. ⁊ qͣli. generalē intantū autēvigebat hec obſeruātia ꝙ dicebat Guil. ꝙ nunqͣꝫ viderat hocopponi vt io. in decre. ab eo.l ¶ Preferrꝭ. ſi. de re. ꝑmu. c. vno. li. vi. qͥbus aūt caſibus preferatur eqͥtaꝫ rigori ⁊ ecōtra ſatis ſcripſi de tranſac. c. fi.m ¶ Decernmus. ꝑ viā declaratiōis debuiſſet enī dici ꝯͣriuꝫvt. s. patet. ⁊ ō vtitur iſto verbo ſi de reg. ꝯſtitutionē. lib̓. vi.n ¶ Contextu lex dicit de teſtamēto in ſcriptiſ ꝙ vno ꝯtextufieri debet. ⁊ teclarat vno ꝯtextu fieri cum nullus alienꝰ actus miſcet̉. ff. e teſta. heredes palam. ad fi. ſic etiam electiovno ꝯtextu fici debet. sͣ. de elec. quia ꝓpter. ſec hic non imponitur neceſſias hoc faciendi vno ꝯtextu. ſed d̓r ꝙ ſi ſic fiat

valet ⁊ non curo an hec petitio fiat vno ꝯtextu cum appellanis interpoſitiōe nec ne fa. qd̓ no. ff. e. l. i. in glo. fi. ⁊ in ſpecu.de ap. §. ſequitur. in fi.o ¶ Apoſtoli. quos. interdum epiſtolas interduꝫ dimiſſoriasvocamus. ij. q. vi. ab eo ⁊ in. c. poſt appellationē. Quid ſintapoſtoli ⁊ vnde dicantur. de qͣdruplicieoꝝ ſpecie ⁊ eoꝝ formis vide in ſpe. e. ti.iiij. parte. §. ſequiturp Certum. ſiue ꝑdenoīationē diei. puta die iouis ꝓximovel ꝑ numerū. putahodie ab octo dies l̓octaua die menſis.q ¶ Nec petat. ſolaergo comparatio nōſufficeret nō ſic in caſu decre. ſi a iudice.e. ti. li. vi. eſt enim caſus ille ab iſto diuerſus apoſtoli enī dantur vt inſtruatur iudex ad quem. e. ti. vtsͣ. lib̓. vi. ſed reuocatio gͣuamīs fit vt iuriſdictioneꝫ reſumatiudex a quo. non eſtergo mirum ſi pluscirca primū qͣꝫ circa ſecundū artatur appellanſ ⁊ iudex a quoplus circa ſecundū qͣꝫ circa primū. Io. an.r ¶ Uidetur. etiam ſi iret vel mitteret pro illa ꝓſequenda. sͣ.e. ab. c. li. vi. ſed quid dices ſi in iſto caſu vel ſequenti comꝑaruit appellans in termino certo vt hic vel infra incertum vt.jͣ. proxi. rn̄. iudex aſſignat nouū terminū ad illos recipiēdosin quo non comparet appellans. nunqͥd renūciaſſe videtur.forte fuit de mente huius iuris ꝙ vltra ſecundā vicem nō teneatur appellans corā ipſo pro hac cauſa comparere tutiuseſt ꝙ exquo ſecūdus terminuſ eſt infra tempuſ iuris infra qd̓ad hunc actum iudex eſt coram illo in termino ꝓrogato compareat non tamen puto ꝙ teneat̉ plus petere. ſic ꝓcedat qd̓dixi de vice ſecūda. ſed ſatis eſt ꝙ exhibeat ſe paratum recipere. ſicut in predi. decre. ſi a iudice ⁊ licet vt dixi hoc ſit tutius. non tamen eſtimo eum qui bis comparuit negligentē velrenunciantē dici poſſe. alias ſequeret̉ ꝙ ſingulis diebus determino. xxx. dierum poſt appellationem extantibus ad cōparendum poſſet vrgeri.g ¶ Infra dictuꝫ. no. quia. sͣ. proxi. rn̄. dixit in aſſignato termino. hic dicit infra dictum terminū. vbi ergo eſt certus terminus. debet ī termino comparere. ne tunc ſufficeret id anteterminū facere. vbi ꝟo ſub hac incertitudine. ſcilicꝫ infra terminū iuris. ſatis eſt infra illum terminū petere iterato ⁊ no.ꝙ licet terminus ſit incertus cum reſpondit ſe daturuꝫ infraterminū iuris puto tamen ꝙ ſi rn̄deret ſe daturū in terminoiuris vel vltima vel penultima die termini iuris ꝙ terminuscertus eſſet. nec tunc ſufficeret ante terminū comparere. ⁊ ꝑid videtur hic expreſſum. ꝙ citatus vel iuſſus vt compareatvel aliquid agat infra certum terminū vt qͦtidie fit. ſatiſ eſt ꝙinfra terminū qn̄cunqꝫ dum tamen loco ⁊ tempore congruocompareat vel id agat. exempla patent de do. ⁊ contuma. cūdilecti. de ꝯſue. c. fi. ⁊ de preben. ſi pluribus. li. vi. e. li. de ele.c. i. ⁊. c. cupientes. §. ꝙ ſi per viginti.t ¶ Terminū. qui etiam ipſum iudicem artat vt dixt in. i. rn̄.Ioan. an.v ¶ cblatos. ſepius vidi dubitare cuius expenſis apoſtoliſint tradendi. Cōmuniꝰ ſeruatur ꝙ expenẜ appellantis ſꝫ heclittera facit in ꝯtrarium. dum dicit oblatoſ. ſicut ergo libellū