ctis poſſent pēis reſtrīgi vl̓ aliqualiter cōdēnari ꝑ ipſuꝫ. abſoluendo quoqꝫ ab oī fidelitate obligatiōe ſeruitio promiſſione ac pacto prouincias oēsciuitates caſtra ⁊ loca ipſiꝰ qꝫvaſallos ⁊ feudatarioſ ⁊ alioſquoſlibꝫ eidē regi quōlibꝫ obligatos. cū includeret̉ in abſolutiōe hmōi terre ⁊ ꝑſone nobis ⁊ ec. ro. ſubiecteᵇ ꝓprie terminos ptātꝭ exceſſit in meſſemnr̄aꝫ īmittēs ꝑperā ſuā falceꝫ¶ Ceteꝝ defectꝰ ſuppletio circa ꝓceſſus adhibita ſupradictos nō tm̄ valet ad iuſtificationē ipſoꝝ ſnīe ſupradicte qͣꝫtūad eoꝝ ſigillationē ⁊ notā. cūnullā ſuꝑ p̄miſſiſptātē hr̄et imꝑator ī regē ſibi alias qͣꝫ vt p̄fertur n̄ ſubditū nō citatū legitime aut remiſſuꝫ ⁊ extra diſtrictū ipſiꝰ ꝯtinue ac notorie ꝯſiſtentē nec p̄dicta ſuppletio circa ſubditū etiā ad ea potuiſſetde rōne referri. ꝑ q̄ de criminep̄ſertim ſic grauiᵈ delato defēſiōis q̄ a iure ꝓuenit nat̉ali facultas adimi valuiſſet. cū illaimꝑatori tollere nō licuerit q̄iurꝭ nat̉alis exiſtūt. Ut igit̉ſicut mēorata ſnīa iurꝭ caret eſfectu. ſic aucͣte ⁊ noīeᶠ rei careat iudicate. vt nec in opinionecōi aut vulgiᵍ labijs nomē haberet ſnīe mereat̉. vt etiā ī magnū iuſticie ac pacꝭ obſequiū
ſcādaloẜ occurrat̉ ꝑicul̓. q̄ cūnr̄a ⁊ eccl̓ie ꝓuinciarū multarū regnoꝝ ⁊ gētiū turbatiōen̄ modica poſſent occaſiōe ipſiꝰ ꝓ tꝑe ſuboriri. ¶ Nos taꝫex ſuꝑioritateᵏ qͣꝫ ad imꝑiū nōeſt dubiū nos hr̄e. qͣꝫ ex ptātein qͣ vacāte imperio imꝑatoriſuccedimꝰⁱ ⁊ nihilominꝰ ex illius plēitudīe ptātꝭ quā chriſtrex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū nobiſlicet īmeritꝭ ī perſona btī petriꝯceſſit ſnīam ⁊ ꝓceſſus oēs p̄dictos ⁊ qͥcqͥd exⁿ eis ſecutū ēvel occaſiōe ipſoꝝ. de fratruꝫnr̄oꝝ ꝯſilio d̓claramꝰ fuiſſe aceſſe oīno irritos ⁊ inanes. nullumqꝫ debere aut debuiſſe ſortiri effectū ſeu nocumentū velnotā afferre cuiqͣꝫ vel quōlibꝫattuliſſe. ipſoſqꝫ nihilominꝰ qͣtenus ꝓceſſerūt defacto ⁊ qͥcqͥd ex eis ſecutū eſt vel ob eosvel ī poſterū ſeqͥ poſſꝫ. ī irritūreuocamꝰº ¶ Cle. v. ī ꝯci. vię.De appellationibꝰ RubricaI a iudicibꝰʰ duobus aūt pluribꝰ fuerit appellandūq. qꝛforte defacili eoꝝ p̄ſentia ſi mul haberi n̄ poſſet. liceat corāᵍ ip̄ẜ vl̓ maioriᵗ parteipſoꝝ appellareᶻ ⁊ apl̓os petere ſeꝑatim. valebitqꝫ appellatio talisˣ ac: ſi ſimul fuiſſꝫ ī eorū pn̄tia ab oībꝰ appellatum.
a ¶ Fidelitate. h̓ bn̄ facit papa d̓ ſubditis imꝑio. xv. q. vi. alius. ⁊. c. nos ſanctoꝝ. ⁊. e. ti. c. ij. li. vi. ⁊ hͦ rōne crimīſ. d̓ here.c. ſi. de pe. c. fi. ꝓcedit aūt hͦ ex ſuꝑioritate. d̓ qua. jͣ. §. fi.b ¶ Subiecte. ar. ad no. xvi. q. vij. filijs in. i. gl .ſ. ꝙ ꝑ dānatinem vel ꝯfiſcationē iudicis ſecularis nō ꝑdat qͥſ ius pr̄onatꝰc ¶ Ialcē. qd̓ facerenō licuit. de elec. venerabilē. in pͥn. cū ſuis ꝯcor.d ¶ Sic gͣui. leſe maieſtatis.e ¶ Acuerit. fa. adno. ff. de ꝯſti. pͥn. l. i.et. C. ſi ꝯͣ ius vel vti.pu. l. vl. ꝑ Inno. deꝯſti. q̄ in eccleſiarumꝑ Hoſti. in ſum. d̓ reſcrip. §. qͣs vires. ꝟ.pōt aūt. facit etiā adqueſtioneꝫ de iudicehabēte arbitriū. quāno. jͣ. de ꝟ. ſign̄. ſepeſuꝑ ꝟ. defenſiones.f ¶ Noīe. ſic. e. ti. c.fi. ii. vi. ij. q. i. in premiſ. in fi.g ¶ Uulgi. cuiꝰ opi.qn̄qꝫ inſpicit̉. ff. denum. l. i. ff. de fun. inſtruc. l. cū delaniōis.§. aſinā. d̓ pur. vul.ꝑ totū. ⁊ no. d̓ reſcriptis. nōnulli in. iiij.glo. Ouidiꝰ de pontu. Uulgꝰ amicitiasvtilitate probat.h ¶ Suꝑioritate. vtin ꝯſtitutiōe romanisͣ. de iureiuran.i ¶ Succedimꝰ. d̓ foro compe. licet ex ſuſcepto. ⁊ hmōi ptātinō ꝑticipāt legati d̓latere. de hͦ in ſpe. ti.ij. §. nūc oſtēdendumꝟ .xix. Io. an.k ¶ Dn̄antiū. Apoc̄.xix. c. vltra mediumi. ad Timoth̓. vi. ⁊ facit. viij. diſ. q̄ ꝯͣ mores. in fi. de deci. tuaij. Io. an.l ¶ Cōceſſit. Matth̓xvi.m ¶ Ex eis. Concor. de elec. qualiter. in fi. jͣ. de īmuni. eccle.quoniam.n ¶ Conſilio. vide qd̓ no. ē. ti. c. ij. li. vi. in. i. glo.o ¶ Reuocamus. ꝯcor. de re. eccle. non alie. ſi quis. eo. ti. adaudientiam. ⁊ quod ibi no. ⁊ de of. or. c. pe. ⁊. ij. q. i. primatesI a iudicibus. ſe ſumat ⁊ ſunt due partes. ſecūdaIibi eſt tamen. ⁊ ꝙ dicit iudicibꝰ. intelligo ordinarijs vel delegatis. ſiue ſint ad cauſas ſiue ſint executores ad gratias. ⁊ idem etiaꝫ puto de arbitrisluris a quibus appellari poteſt. de of. dele. ab arbitris. li. vi.cum eadem ſit ratio.q ¶ Appellandū. in iudicio vel extra a ſententia vel grauamine. forte dato ergo ꝙ haberi poſſet ipſoꝝ copia. locus eēt reiquod hic dicit̉. ſed ante ꝯſtitutionē iſtam tunc ſoluꝫ ſic diuiſi
defacto appellabamꝰ quando cōmuniter iudices haberi nōpoterant. vnde ſeruabat̉ ꝙ ſingularit̓ reqͥrebant̉ vt ꝯuenirētr ¶ Simul. ſcire debes ꝙ Inno. in decre. cum ſuper. de offi.dele. in glo. magna circa mediū. dicit ꝙ ab vno ex pluribꝰ iudicibus non poteſt appellari. niſi appellet̉ ab omnibus. quiacū non ſit licitum appellare niſi a grauamine. ⁊ vnꝰ ſine alijsgrauare non poſſit.quia ſolus iuriſdictionem non habet. ergo non ab vno ſꝫ abomnibus ſimul appellandū eſt. Sed ſiInnoc̄. intellexit ſimul in loco .ſ. ꝯgregatis tempore quoappellatur. hoc igit̉hic corrigitur. ſed ſiintellexit ſiml̓ reſpectu forme vel int̓poſitionis hoc hic nontangitur. licet enī h̓ſeꝑatim appellet̉ tamen ab omnibus appellatur. hoc tamenſcias ꝙ quotiēs vnꝰex pluribus iudicibus procedere poteſt. ⁊ ab ipſo ſolo ſiprocedit poterit appellari. de primo vide quod no. de ar. c.ij. li. vi.g ¶ Coram ipſis. vide quod no. de elec.vt circa. li. vi. in preſentia enī iudicis appellandum eſt. ij. q.vi. biduum. vbi de hͦet. e. ti. ſuggeſtum.t ¶ Haiori. quādoſunt plures qͣꝫ duo.Nam in duobus nōeſt dare partem maiorem. oportebit ergo tunc ꝙ coraꝫ ambobus fiat appellatio. ſi diuiſim poſſunthaberi. ſed quid ſi ambo etiam diuiſim non poſſunt haberivel quando plures non poteſt haberi pars maior etiam diuiſim. So. exquo non ſtat per appellantem ſibi non nocet. factaigitur proteſtatione appellet coram illis vel illo qͦs vel queꝫhabere poteſt. vel ſi nullum poteſt habere coram publicis ⁊honeſtis perſonis. e. ti. c. fi. de of. or. paſtoralis. ſi haberet copiam iudicis ad quem coram illo appellet. ij. q. vi. biduum.v ¶ Appellare. ſeꝑatim vt ſequitur. eſt enī mens littere. ꝙ qͥlibet iſtorum actuū appellatio ⁊ apoſtoloꝝ petitio ſeparatimfieri poſſit.x ¶ Calis. ſupple ⁊ apoſtolorum petitio.a ¶ Ac ſi ſimul ꝯcor. de re iud. c. pe. li. vi.