De reſcriptis.

aſſerētibꝰ ꝙ ⁊ culpa eiſdē ī baptiſmo remittit̉ ⁊ virtutesª acīformāsᵇ gr̄a infūdūt̉ quo adhabitūᵉ ⁊ ſi nō ꝓ illo tꝑe quoad vſū. Nos aūt attendentesgeneralē efficaciā mortis xp̄iq̄ ꝑ baptiſma applicat̉ pariteroībusᶻ baptizatis: opinioneꝫſcd̓aꝫ q̄ dicit tā ꝑuulis qͣꝫ adultis ꝯferri in baptiſmo īformātē gr̄am ⁊ virtutes. tanqͣꝫ probabiliorē ⁊ de dictis ſanctoꝝac doctoꝝ modernoꝝ theologie magis cōſonā cōcordē ſacro approbāte ꝯcilio duximꝰ

eligendamˣ. ¶ Clemens.v. in concilio vienen̄.De reſcriptis Rubrica.Bbatesᵍ aut alijreligioſi quibuſſibꝫadmīſtratiōibꝰ p̄ſiSdentesⁱ occaſioneprioratum ſeu aliorum locoꝝſubditorum eiſdē nullū auctoritate litterarū ap .ſ. vl̓ legatorūˡ ipſius quomodolibet valeant conuenireᵐ. niſi vbi et coramᵏ quibus prioratuū et locorum ipſoruꝫ prioribꝰ aūt aliis gubernatoribꝰ hoc liceret.

a ¶ Uirtutes de theologicis nō ē opīo inter modernos ſꝫ demoralibꝰ ſic. vt jͣ. dicā. dicunt̉ āt ꝟtutes quaſi viꝝ tuētes ⁊ ꝑſeuerantes a vicijs. de pe. di. ij. illa aīa. ⁊. c. ſe. Io. an̄.b ¶ Informās gr̄a. hāc multi theologi dicūt eē idem in re ꝙhabitꝰ charitatis. tū qꝛ charitas ⁊ gr̄a hn̄t eaſdē oꝑationes.tū qꝛ dicit Augꝰ. xv.de trini. c. lxxviij. loquens de charitatenullū eſt iſto dono excellentius. Sed om̄idono diſtincto a gr̄aip̄a gr̄a excellētior ētū qꝛ ſi ſic diſtinguerent̉ poſſēt a dei virtute ſeꝑari ⁊ ſic aliqͥſeēt deo gratꝰ ſꝫ n̄ charus ⁊ ecōuerſo. Alijvero dicūt ꝙ gr̄a eſthabitus qͥ fundat̉ ineſſentia aīe. charitasvero eſt alius hītusqͥ fundat̉ ī volūtate.c ¶ Ad habitū. de ſimilibus de bap. maiores. ꝟ. quāuis. ini. glo.d ¶ Oībus etiā ficte recipientibꝰ quo ad characterē ⁊ gr̄amgrātis datā. ſed nō ad gr̄am facientem gratū niſi cū fictio illareceſſerit. de conſe. di. iiij. tunc valere. ⁊. c. penul.e ¶ Sanctoꝝ doctoꝝ modernoꝝ. de ſanctis habemꝰ aug. ꝯͣiulianū. li. i. de baptiſmo ꝑuuloꝝ doctores hēmus mgr̄m. iiijſen. iiij. di. in prin. ⁊ ibi Alex. Alber. ⁊ Thomā aꝑtiꝰ. ⁊ breuit̓oēs theologi moderni in hͦ cōcordant qͦ ad ꝟtutes theologicas .ſ. fidē ſpē ⁊ charitatē ſed d̓ virtutibus moralibus vt iuſticia fortitudine tꝑantia prudētia ⁊ alijs de quibus .xxviij. qi. §. ex his. bn̄ diſcordāt moderni theologi. Thomas enim etſui tenent etiā morales infundi. nā vt dicūt morales acquiſitenō ordināt̉ ex ſe ī vltimū finē. nec inclinant ꝙ hō ſit bn̄ mobil̓a ſpūſancto. gͦ ē fateri illas infuſas. Sed qͥ tenēt ꝯͣrium. rn̄dētad hoc ꝙ morales acquiſite cōiuncte charitati que eſt formāvirtutū vtrūqꝫ ſufficienter ꝑagunt. ⁊ ſic non ē neceſſe ponereeas infuſas. Inducūt etiā iſti illud ph̓i. ꝙ fruſtra fit ꝑ plura.⁊cͣ. vt dixi in prin. c. ſed ꝑ virtutes morales acqͥſitas pōt hōcū theologicis finē ſuū acquirere ſine moralibꝰ infuſis. ꝓprium enī eſt charitati nos deo vltimo fini cōiungere. Eſt enimẜm aug. rectiſſima affectio q̄ nos deo cōiungit. gͦ nō requirit̉infuſis theologicis ꝙ alie virtutes morales infundant̉. Itēſi ꝑuulis infunderent̉. gͦ ⁊ adultis. ſed experimur ꝙ adultusnō ficte baptizatus nō plus ſe ſentit ſobriū prudentē tꝑatuꝫvel iuſtum qͣꝫ prius. ꝙ ſi infunderent̉ ſentire debēt ex qͦ etasnō impedit. cū virtus moralis ſit habitus inclinās ꝑ moduꝫnature. qꝛ ẜm phm̄. ij. ethi. virtꝰ ē q̄ habentē ꝑficit ⁊ opꝰ eiuſbonū reddit. gͦ cū ſacr̄m baptiſmi ſit cōe oīa gratis donans.videtur ꝙ non infundatur adultis nec paruulis.f ¶ Eligendā. ergo illam ſequi tenentur. de hoc. eo. ti. c. vno.li. vt. in. vi. glo.Bbates. Caſus. maior prelatus pro membris ſuisetiam ſi ſunt de menſa reum cōuenire non poteſt perreſcriptum apl̓icum niſi vbi poſſent adminiſtratores membrorum contrafaciens in expenſis ⁊ intereſſe punitur. ⁊ proceſſus eſt irritus. Et ſunt due partes. in prima duplex prohibitio. ī ſecūda ibi ſiquis. duplex pena .ſ. iuris ⁊ hominis cām dedit ꝯſtōni fraus q̄ ſepe cōmittebat̉ ad decr̄. ſtatutū. sͣ. e. li. vi. qꝛ ſi prior alicuiꝰ domꝰ bon̄. dio. ꝯͣ me bon̄. īpetrare volebat. habebat neceſſe īpetrare bononie ſꝫ ſi plusexpediebat vel placebat ei me ꝯuenire ferrarie impetrabat̉ibi reſcriptum ſub nomine maioris. puta camaldulen. ciſter-

cienſem carthuſieū. ⁊ ſil̓is cui ſuberat illa domus ⁊ ſic quaſiactor ⁊ reus eēt diuerſaꝝ dio. fiebat cōmiſſio in loco vicinodio. bon̄. jͣ. dictā. ⁊ conſtat ꝙ hoc multū frequētabat̉ ad excludendā dio. rei. Eodē mō ſi domꝰ erat ferrarie me bon̄. conueniebat ferrarie ipſe maior. quod prior loci non potuiſſet.g Abbates. ſolentiſti vocari pr̄es abbates. sͣ. de reg. c. fi.h Alij. hoc nomennon ſꝑ poſitioneꝫ ſignificat. facit de hocsͣ. e. ti. c. ſedes. in. iij.glo.i Preſidentes. vtmagiſtri hoſpitaliscruciferorum. ⁊ hisſimiles. idem ſi denominent̉ priores vt camaldulen̄. vel miniſtri vt in ordine mīorum vel quodcunqꝫſit nomen preſidentium tali loco vel ordini cui ſubſūt hec mēbra. Et late ītelligaslitterā ſiue ſint p̄latiordinum vt predictiſiue ſint p̄lati monaſteriorum habentium membra. vt nouantulanum. pōpoſianū. fructuarienſem ⁊ his ſimiles. Et licꝫ nōintellexerit vt puto de preſidētibus capitulis ꝓuincialibusmonachoꝝ. de quibus. de ſta. mo. in ſingulis. ⁊. c. ea q̄. illi .n.nō impetrāt ꝓ monaſterijs ꝓuincie. ſi tn̄ daret̉ ꝙ impetrarepoſſent locū hr̄et qd̓ hic d̓r ex idētitate rōnis. ⁊ licet de religioſis loquatur. idem̄ tamē de ſecularibus qͥ ſil̓i mō p̄eſſent.ſed qꝛ id raꝝ hoc frequētatum. iō de religioſis loquitur.k ¶ Occaſione. ſi enim cām propriam vel capitis talis prelatus agere vellet ⁊ pro illa impetrare. tunc nō haberetur conſideratio loci vbi ſitum eſt membrum.l ¶ Legatoꝝ vel delegatorum. sͣ. eo. ſtatutum. §. in nullo. li.vi. De inferioribus ordinarijs nō eſt dubium cū in eis locumnon habeat decre. ſtatutum. ſed id qd̓ habetur de offi. or. cūep̄s. ⁊. c. vt litigātes. li. vi.m ¶ Conuenire. in actore loquitur non in reo. hinc ē ꝙ ſi egobon. pro membro bon̄. volo conuenire ipſius membri maiorem qui eſt dioce. artie non potero impetrare bon̄. ſꝫ aretijvel in loco vicino infra dietam. ẜm formā decre. ſtatutum. §cum autem. Idētitas enī qua hic idem fingitur adminiſtrator membri ⁊ ſuus maior. in reorum fauorem inducta in eoꝝgrauamen retorqueri nō debet. de re. iur̄. qd̓ ob gratiam. li.vi. cum ſuis concor. Priorem autē illius membri bene cōueniam bon̄. vt ibi. §. cuꝫ vero. ⁊ quod prius dixi procedit hocpoſito ꝙ etiam in realibꝰ conſideretur locꝰ domicilij. vt no.in preal. §. cum vero. in glo. olim dicebamus.n ¶ Coram quibus. de loco erat dubium. de perſonis nō. ſꝫforſan hoc intendit ꝙ ſi is qui impetratus a priore loci poterat recuſari etiam recuſari poterit impetratus per maioremordinis. facit quod ſcripſi de of. dele. c. infinuante. Hoc ſciasꝙ licet prior domus propter excōem repelleretur ab agendo. iſte maior non repellitur qui excōmunicatus non eſt. ſolūenim perſonas coram quibꝰ ⁊ loco in quibꝰ fit conuentio determinat hec littera.o ¶ Liceret. agere enim poſſent ⁊ defendere qͣꝫdiu admīſtrationes tenēt qͣꝫuis ſint obediētiarij. de hoc ſatis ⁊ quis cui p̄feratur. no. poſt Inno. ⁊ Hoſti. de iudi. cum deputati. de re.ſpo. olim. id ē de teſti. cum olim. de re. domi. cum venerabilis. vbi no. Inuo. ad fi. ꝙ quando in caſu defenſionis iudexprocedere debet ad miſſionem in poſſeſſionem. hoc nō facietetiam ſi vnus ſit cōtumax. niſi omnes vocent̉ alle. ff. de euic.