De regulis iuris

Ui: ꝯtra iura mercat̉bonā fidem p̄ſumiturnon habere. ¶ IdemOna fidesᵇ non patit̉vt ſemel exactū iteruꝫexigatur. ¶ IdemUmᶜ qͥd vna via ꝓhibetur alicui ad id alia

non dꝫ admitti ¶ Id̓Ontractusᵈ ex ꝯuentione legē acciꝑe dinoſcuntur. ¶ Idem.Amnumᶜ qd̓ quis ſuaDculpa ſentit. ſibi debetn̄ alij imputari ¶ Id̓.¶¶ Nfamibꝰᶠ porte n̄ pateāt

non veniunt. vt in predi. l. obligatione. ⁊. l. ſe. ⁊ probatur op.Ccōia vtriuſqꝫ iudi. l. poſſeſſionū. vbi habes ꝙ poſſeſſionesin qͥbus ſunt aſcripticij. ita debent diuidi ꝙ penes vnūquēqꝫintegra familia remaneat. vt pr̄ a liberis. ꝯiūx a viro. frater aſorore non ſeꝑentur. ⁊ no. ex hac regula verbum generale reſtringi. ad idem. sͣ. e.li. d̓ reſcrip. c. ij. ⁊. c.ſi eo tempore. de preben. cum cui. ⁊. c. qͣꝫuis cum ſi. Item facit hec regula ad. q.de eo qui generalit̓tenetur contra omēſaliquem iuuare nunquid contra ſe vel filios. ⁊ no. d̓ hoc. xxij.q. v. de forma. in. i.glo. ⁊ de iureiur. petitio. in vlti. glo.Ui contra iura mercatur. Po. ca. in eo qui recipit ecq cleſiam de manu laici. xvi. q. ij. ſi quis deincepſ. in eoqui emit ſpūalia. de ſymo. non ſatis. ad idem. C. deagri. ⁊ cenſi. l. quēadmodū. li. xi. vbi qui emit aſcripticiū ſinegleba contra legum interdicta mercatur. ⁊ malefidei poſſeſſor dicit̉. ⁊ ideo quia talis non preſumit̉ habere bonam fideꝫideo non preſcribit vt in p̄dictis iuribus. ꝯͣ. sͣ. de do. apoſtolice. ſed ſolue vt in glo. ſed videt̉. Item ꝯͣ. sͣ. de iurępa. cura.ſolue vt ibi. ⁊ ſic patet ꝙ iuris ignorantia non excuſat in preſcriptionibꝰ ſicut nec in vſucapionibꝰ. ff. de vſuca. l. nunqͣꝫ.Ona fides non patit̉. Hec regula ſumpta fuit ex. l. ff.oe. ti. bona fides. eccleſia non debet ſuū repetere cumaugmento. ſed ſi ſemel exactum iterum exigeret augmentum reciꝑet. xij. q. ij. frat̓nitas. ad idem de pe. c. ſuaꝫ. ff.de ta. exhi. l. iij. §. ꝯdemnatio. ⁊ habet locum hec regula etiāin penis que ſemel exacte ab eodem iterum exigi non debentad hoc. xiij. q. ij. c. vlti. de iudi. at ſi clerici. C. d̓ pe. l. oīs ab eodem iō dixi. qꝛ ſi plures in ſolidū tenent̉ ad penam foluta pena per vnuꝫ non liberat̉ alter. xij. q. ij. cum deuotiſſimuꝫ. ff.ad. l. aquil̓. item mela. §. ſed ſi plures. An aūt res ⁊ pena ſiml̓peti poſſint. dic vt no. xxv. q. ij. ſi eccleſie. hāc āt regl̓aꝫ dicoveram in his quorum cauſa vnica exactione finit̉. vnde ſi. x.debeo: ipſoꝝ ſolutione tollitur omnis obligatio. vn̄ non patitur bona fides vt illa iterum exigant̉ vt indebita repetunt̉. ꝙdic vt no. i. q. iiij. in fi. de ſolu. c. vlti. ſi autem vnica exactiōenon finit̉ obligatio pone caſum in exactione debiti vxoris advirum. ⁊ econuerſo non habet locum regula. Idem in procuratione quam exigit ep̄s viſitans primo anno. naꝫ ſecūdo anno viſitans iterum ꝓcurationē exigit. ⁊ idem ſi de neceſſitate eccleſie iterum eodem anno viſitaret. ⁊ ſic poteſt intelligide cen. cū venerabilis. vbi de hoc. et. xviij. q. ij. viſitādi. Idēdico ī exactiōe pene. vbi d̓ hoc actuꝫ ē in ꝯͣctu. vt totiēs pena cōmittat̉ ⁊ exigi poſſit quotiēs ꝯͣctū fuerit. nā tūc pena ſemel exacta etiā ab eodē iteꝝ exiget̉. ꝯͣctꝰ .n. ex ꝯuētiōe legē accipiūt. jͣ. e. ꝯͣctꝰ cū ſuis ꝯcor. ſꝫ veritate inſpecta ī his caſibꝰ etſimilibꝰ n̄ eſt idē ſꝫ aliud. lꝫ eiuſdē generis. Et facit hec regl̓aad. q. quā no. io. xij. q. ij. monemꝰ an ſi eccleſia ꝯſecuta ē ſuū apoſſeſſore qd̓ facere p̄t. vt. e. q. ad apl̓icos. an adhuc idē poſſit petere a p̄lato. ⁊ certe n̄. qꝛ bona fides hoc n̄ patit̉ vt h̓. adpenā tn̄ agere bn̄ poſſꝫ ꝯͣ eū. vt. sͣ. dixi. d̓ hoc etiā no. d̓ re. ec.Um qͥd vna via. Po. ca. xxiij. q. v. nō alie. ſi qͥs.chec imago. sͣ. e. li. d̓ ꝯceſ. p̄bē. deteſtāda. C. ſi manci.ita ve. ne. ꝓſti. l. vl. vbi dicit textus. cāmqꝫ ita venit.necͣ corꝑe q̄ſtū faciat nec ī caupona ſub ſpē mīſtrādi ꝓſtitui.ne fraus dicti legi fiat. ꝯcor. sͣ. d̓ ꝓcu. tue. cū ſuiſ ꝯcor. Nō exgo ꝙ cū aliqͥd ꝓhibet̉. ꝓhibēt̉ oīa q̄ ſequūt̉ ex illo. vt. sͣ. e. cūqͥd ⁊ ꝑ q̄ ꝑuēiri poſſit ad illud vt h̓. fallit h̓ int̓dū. qꝛ ẜuꝰ n̄ admittit̉ ad teſtīoniū ferēdū neqꝫ ꝓ dn̄o nec adu̓ſus dn̄ꝫ. ⁊ tn̄ teſtificat̉ d̓fcō ſuo puta dū d̓r ꝑ eū depoſitū l̓ cōmodatū l̓ ſi. iiij.

q. iij. ẜui neqꝫ Itē qͥ n̄ p̄t accuſare denūciat. d̓ iuretur. quēadmodum in fi. Sꝫ aliꝰ eſt defectus denūciatiōis qͣꝫ accuſatiōisvt ibi patet. ſed idem eſt etiā vbi idem eſſet effectus vtriuſqꝫde cogna. ſpi. tua. vbi de hoc. Item pr̄onū nō vocat lib̓tus īius ſine veniā. ſi tn̄ agat alieno noīe bn̄. ff. de in ius vo. l. queſitū. ratio. qꝛ nō ipſeſed ille cuiꝰ noīe agitꝯuenire videt̉. ⁊ fac̄qd̓ dixi. sͣ. e. p̄t. Iteꝫdenegat̉ dilatio vnavia .ſ. ꝑ remedium iuris cōis cui ꝯcedituralia via ꝑ bn̄ficiū .ſ.reſtitutiōiſ in integꝝvt d̓ reſti. in int̓. corāſed dic vt ibi in vlti.glo. Itē p̄latꝰ d̓ mobilibꝰ ꝑ eccleſiā acq̄ſitis teſtari non pōt. ⁊ tn̄ in egritudine moderate p̄t de ipſisaliqͣ arrogare. de teſta. ad hoc. Itē pr̄ nō pōt filiū priuare qͣrta. et tn̄ lib̓tates dādo minuet qͣrtā et ſic alia via pͥuat euꝫ. ff.de inof. teſta. papinianꝰ. §. qm̄ aūt. ꝟ. cū igit̉. et ē ſpeciale lib̓tatum fauore. Satis circa hoc dici poſſꝫ ꝙ cū aliqͥd ꝓhibet̉habito pͥncipalit̓ reſpectu ad ꝓhibitū nō ad viā vel modumquo ꝓhibet̉. exēplifica ꝑ iura in pͥn. inducta. et ꝑ decre. d̓ cōceſ. p̄bē. ꝯſtitutꝰ. tūc ſufficit ꝓhibitū vna via vel modo vt adid in eius fraudē alia via vel modo admitti nō debeat vt hic.ſpeciale tn̄ eſt in lib̓tate. vt. sͣ. dixi. Si aūt ꝓhibitio pͥncipalit̓ſe habet ad viam vel modū non ad rem. tūc ſecus vnde alteri eccleſie alligatꝰ ep̄s nō eligit̉ ſed poſtulat̉. Item qui iurauit nō accuſare bene denūciat quia ſibi non ē ꝓhibitū deferre crimen. ſed per modum accuſatiōis deferre prohibitum ē.Idem in caſu de iudi. examinata. vbi petendo rem vna actione repellor. ⁊ per aliam admittor. ⁊ hoc eſt videre in omnibꝰactionibus. nam deponens agens cōmodati repellitur agēsdepoſiti admittitur ⁊ ſic de ſingulis.Ontractus. dicunt vulgares pactum rumpit leges.et hoc dicit hec regula que ſumpta fuit ex. l. ff. eo. ti.l. contractus. Quidam ponunt caſum per canonem. xviij. q.ij. eleutherius. vbi conuentio inter epiſcopum dioce. ⁊ fundatricem inita de oblationibus obuenientibus in feſto ipſiꝰ eceleſie ſeruanda eſt. depoſitarius de iure cōmuni tenetur ſolūde dolo ⁊ lata culpa que comparatur dolo ſi tamen interue.nit conuentio. vt teneatur de leui ⁊ de leuiſſima culpa. ⁊ decaſu fortuito illa ſeruatur de depo. c. ij. ad idem. ff. depo. l. i..§. ſi conueniat. ⁊ ibi ſunt hec verba concor. de cōmo. c. vno.sͣ. eo. lib̓. de pac. c. i. Et ꝙ dicit regula hic conuentione intelligas honeſta ⁊ non contra bonos mores. vnde ſi conueneritne dolus preſtetur non valet conuentio. vt in predi. l. contractus. ff. eo. ti. in impoſſibili idem. quod dic vt dixi. sͣ. e. nemoAmnū qd̓ qͥs. Hec regula ſumpta ē ex. l. ff. poteſt.Id Deo. ti. quod quis ex culpa. Pone ca. ꝑ canonē. xxiij.q. iiij. diſplicet. vbi ſi qͥs ad iudicē ductus ſe de equoꝓijciat ⁊ ledat ſibi ſoli imputet. Idem per decre. sͣ. eo. lib̓. depreben. ſi clericus. vbi clericus qui negligit petere prebendāſibi debitam cum vacat ſibi imputare debet. non ſequenti expectanti. ad idem. ff. ꝓ ſocio. l. cum duobus. §. fi. ⁊. l. ſequenti vbi ſocius omniū bonoꝝ damnatus ex contractu ob cōtumaciam ſuam. vel ex maleficio puta furto vel ſymonia quodnon recuperat a ſocio. ꝯcor. l. di. ſepe. ⁊. c. hi qui. de homici.c. vl. ⁊. ff. ad. l. acquil̓. ſi putator. Item procurator penā quāex ſuo delicto preſtitit a dn̄o non recuperat. ff. de procura. q̄proprio. §. idem econtra. ad idem. C. de euic. l. emptor fundi.vbi dicitur ꝙ ſi emptor in iudicio non fuit re euicta d̓ euictione non agit contra venditorem. quia culpa ſua res euicta viNfamibus. Pone caſum perdetur:canonem. lxxxi. di. tantis daniel. de exceſ. prela. interdilectos. Et dicit lex neqꝫ famoſis ⁊ notatis. ⁊ quos