redundare. ¶ IdemAtioniⁱ ꝯgruit vt ſucYcedat in onere qͥ ſubſtituit̉ in honore ¶ IdēN argum̄tūᵇ trahi nequeūt q̄ ꝓpter neceſſitatē aliqn̄ ſūt ꝯceſſa ¶ Id̓n¶ Emoˢ p̄t plus iurꝭ tranſ

ferre in alium qͣꝫ ſibi competere dinoſcat̉. ¶ IdemN totoᵈ partem non ēdubiū ꝯtineri ¶ IdēN generali. conceſſione non veniūt ea quequis n̄ eſſet veriſimilit̓in ſpecie conceſſurus ¶ Ide-

et hoc bn̄ preiudicat vt ibi. Ad hanc ſolutionē ꝯͣdicit. xxv. q.ij. ita nos. vbi delictū qd̓ eſt in faciēdo p̄iudicat eccleſie. So.dici p̄t ẜm io. qͥ hoc ibi no. ⁊ in dicto. c. ſi ep̄m. ꝙ hec regl̓a intelligit̉ de detrimēto facultatū. illud aūt de detrimēto honoris. vel potius ibi nocet delinquētibꝰ qͣꝫ eccleſie. Adhuc ꝯͣ ſolutionē de cenſi. cumolim. vbi delictū qd̓eſt in faciendo noceteccleſie. de in int̓. reſti. auditis. vbi delictum qd̓ eſt in omittendo non p̄iudicateccleſie. Satis congrue poſſꝫ diſtinguiinter iudicialia ⁊ extraiudicialia vt in tudicialibꝰ iudicioruꝫfauore ſiue ſit in faciendo ſiue in omittēdo p̄iudicet eccleſie. ⁊ in decre. auditis bn̄p̄iudicauit eccleſie delictum qd̓ fuit in omittēdo. ſed fuit reſtituta. ⁊ ſic non eſt ꝯtra. In decr. cum venerabilis. dici potuitexͣiudiciale. vel ibi ſolus ꝓcurator deliqͥt in faciēdo .ſ. inſtrumentū falſando. Item ꝯͣ. liiij. di. ſi ſeruꝰ. vbi punit̉ ep̄s. qui ꝓvno ſeruo duos dare debet. ſed illud facere debet de ꝓprioſi habet non de bonis eccleſie ꝓpter hanc regulā. Item ꝯͣ deor. cog. cum dilectꝰ. vbi dolus ⁊ violētia abbatis eccleſie nocere videt̉. Sed ibi ſoluitur ꝑ ber. in. iij. glo .ſ. ꝙ ibi delictumfuerat cōmiſſum ꝑ p̄latū ⁊ collegiū cōicato ꝯſilio. Et eodemmodo ſoluit̉. C. de ſacroſan. ec. l. iubemus nullam. ibi ꝓpterdelictum ꝑſone ꝯfiſcat̉ nauis eccleſie. Et no. ꝙ dicit hec regula delictū qꝛ ẜm ꝓpriā huiꝰ vocabuli ſignificationē videt̉ loqui d̓ eo ꝙ ꝯſiſtit in omittēdo ẜm ea q̄ no. ber. sͣ. e. pctm̄. tn̄ illi ſignificatiōi nō ſꝑ ſtat̉ vt ibi dixi. Itē hoc qd̓ dicit ꝑſone intelligere poſſumꝰ de p̄lato. ⁊ ē vulgare dn̄oꝝ meoꝝ anglicorum d̓ reſcrip. ex ꝑte .ſ. ꝑſone ⁊ d̓ ap. bone mēorie. vel indiſtīcte de qͣlibet ꝑſona intelligat̉. cuiꝰ delictuꝫ eccleſie n̄ nocebitſaltē cū effectu. qꝛ daret̉ reſtitutio vſqꝫ ad qͣdriēniū tm̄. niſi excā plus tꝑis daret̉. vt. sͣ. e. li. d̓ reſti. in int̓. c. i.Ationi ꝯgruit. Pone ca. in filio pr̄oni herede. q̄ ſuccerdit in honore iuriſpatronatꝰ. ſic ī onere defenſandi eocleſiā ſuccedere dꝫ .xvi. q. vij. filijs ac nepotibꝰ. Iteꝫpone in p̄lato qͥ ſuccedit ī honore. ſic ⁊ ī onere ſoluēdi p̄decetſoris debita ꝓ eccleſie vtilitate ꝯͣcta. sͣ. de ſolu. c. i. idē in iudice. ff. de iudi. l. mortuo iudice. ꝙ eū iudicare oportuerat. ideꝫeum qͥ ei ſubſtitutꝰ ē ſeqͥ oportet. ad idē. sͣ. de of. dele. qm̄ abbas. ⁊ ꝯcordat ad hāc regulā. c. di. ratiōis. ⁊ sͣ. e. qͥ ſentit onꝰEt qd̓ ibi dixi h̓ adde. ⁊ ꝑ illā regulā p̄t etiā h̓ reſolui. vt .ſ. ſuccedat in onere qͥ ſubſtituit̉ in honore. ad hoc. xl. di. non nos.bNargumentū. Hec regula ſumit̉ ex. l. ff. e. ti. q̄ ꝓpt̓neceſſitatē. Po. ca. lv. di. c. i. vbi ex neceſſitate tꝑisꝓpt̓ mīſtroꝝ defectū monachoſ ꝑmiſſum fuit aſſumiad ꝑrochiales eccleſias. ceſſante hac neceſſitate ī argumentūtrahi nō dꝫ vt ibi. Itē ꝑ dec. sͣ. de ele. cū ncūctis. ibi ne qd̓ aqͥbuſdā ꝓ neceſſitate tꝑis ⁊cͣ. Et alienatio ſacroꝝ vaſoꝝ ꝓpt̓neceſſitatē redimēdoꝝ captiuoꝝ ꝯceſſa. ad ꝯſeq̄ntiā trahi nōdebet. C. de ſacroſan. ec. l. antepe. que incipit ſancimus. ⁊ cōcordat ad hāc regulam. sͣ. e. a iur̄. ⁊ sͣ. e. qd̓ alicui. nec ſuꝑfluit hec regula per illas que loquunt̉ in eo qd̓ ꝯcedit̉ ob fauorēvel ob gr̄am. hec in eo qd̓ ꝯcedit̉ ob temporis neceſſitatē. Etdicit etiam in argumentū. q. d. iuriſta vel arguens nō dꝫ arguere de eo ꝙ interdum ex neceſſitate ꝯceſſum eſt qꝛ argumēta de ſimilibꝰ ad penitꝰ ſimilia ꝓcedūt. ſed int̓ tꝑs neceſſitatiſet n̄ neceſſitatis n̄ eſt ſimilitudo. ergo n̄ ꝓcedit argumētatioEt ꝯcordat ad hāc regulā. xxxv. q. i. in. c. i. ꝑ qd̓ etiā exemplificare potes. nā a pͥncipio generis hūani licite ꝯͣxit frat̓ cū ſorore. qꝛ ex neceſſitate id fiebat. hodie aūt creuit hūanū genuset ſublata ē neceſſitas. ⁊ iō nō licite ꝯͣhit̉. jͣ. qͣrtum gradum. deꝯſang. ⁊ af. nō debet. C. de p̓a. qͥ fi. diſ. l. i. ⁊. ij. vbi ꝓpter ne-

ceſſitatē famis licet filiū diſtrahere qd̓ alias nō liceret. Et nōͣex hac regula illud generale. ꝙ ceſſante cā ceſſat effectꝰ. de iureiū. ⁊ ſi chriſtꝰ in fi. de ap. cū ceſſante. de pe. ⁊ re. cū infirmitas. de quo dic vt no. de renū. poſt tranſlationē. lxi. di. §. hisoībꝰ. xix. q. ij. due. ceſſante igit̉ neceſſitate ꝓpt̓ quā diſpenſatum eſt. ceſſat ꝯſtitutio .i. q. vij. ꝙ ꝓ remedio qd̓ verum eſtcirca facienda nō circa iā facta vt ibi no.et de iureiū. ⁊ ſi chriſtus. in fi. ad hoc sͣ.c. factū legitime ī fi.et eſt etiam hoc verūniſi vtilitas ſuccedatloco neceſſitatis ſicut eſt de monachisordinandis. vt ꝓbatur. xvi. q. i. ſunt nōnulli in fi.Emo poteſt plus iuris. Hec regula ſumpta ſuit ex. l.nff. e. ti. l. nemo plus. Pone caſum .i. q. vij. daibertumde dona. inter vi. ⁊ vxo. nuper. vbi ſunt hec verba. ⁊ff. de acqͥ. re. do. l. traditio. ⁊ facit ad regulā. sͣ. de pigno. cumꝯͣ. ⁊ sͣ. e. is qui in ius. ibi dum dixit eodem iure. ⁊ ſic non maiori. ⁊ ꝯcor. qd̓ dicitur. nemo dat qd̓ non habet. de iurepa.ꝙ autem. ꝯͣ. de ele. ſuffraganeis. vbi mandat archiep̄s qui cōſecratus non eſt electum ꝑ ſuffraganeos ꝯſecrari. ⁊. ff. de acquirē. re. do. non eſt nouū. vbi creditor pignus diſtrahit cuiꝰdn̄ium non habet. de conſe. di. iiij. ſolet. vbi etiam baptiſmūdat qui non habet. So. vt no. i. q. i. c. i. quia hoc eſt generaleilla ſunt ſpeciala. ſpecialitatis rationem facile cōſiderare poteris. Et idem no. ber. in predi. decre. nuper. ⁊ de iurepatro.cura. nam ſpeciale in baptiſmo. vt in predic. c. ſolet. ⁊ demandare iuriſditionis eſt ergo archiepiſcopus confirmatus demandare poteſt epiſcopis qui conſecrati erant. vt epiſcopuꝫconſecrent. ⁊ in creditore eſt ſpeciale ſicut ⁊ in tutore ⁊ curatore. C. de admi. tuto. l. vlt̓. ⁊ .. lex que. ⁊ in ꝓcuratore. inſti.de rerum diui. §. nihil. In iudice. inſti. de of. iudi. §. ſi in executore. ff. de euic. ſed pignora. in vſufruc. formali. ff. de vſufru.l. ꝙ noſtrum. in eo qui bona fide emit a male fidei poſſeſſore.quia vſucapit. inſti. de vſuca. §. ꝙ autem. Incenſitoribꝰ ⁊ flumine. ff. de acqͥ. re. be. l. ergo. §. alluuio. In donatione lib̓tatis. inſti. de lib̓. §. vl. io. an.TN toto partem. Pone exempla que dixit. sͣ. c. plusi ſemper ⁊ ꝓſequere vt ibi. Et concor. ff. de excep. reiiudi. l. ſi quis cum totum petijſſet. ſi partem petijt exceptio rei iudi. nocet naͣm pars in toto eſt. concor. xiiij. q. v.penale. xxxij. q. iiij. meretrices. de pe. di. i. §. hoc idem.N generali conceſſionē. Pone caſum. xvi. q. i. frateri noſter. vbi generalis cōmiſſio facta legato per papānon extenditur ad cauſas fidei. Iteꝫ pone per decr.sͣ. eo. lib̓. de pe. ⁊ re. ſi epiſcopus. vbi habes hec verba. Iteꝫper. l. C. que res pi. o. poſ. l. i. vbi in generali obligatiōe pignoris non veniunt vxor ⁊ alumni. ⁊ que quis veriſimiliter neſt credendus ſpecialiter obligaſſe. ⁊ facit op. sͣ. eo. lib̓. de of.vica. cum in generali. ⁊ no. quia non ſolum in obſcuris inſpicimus id quod eſt veriſimile. ſed etiam in generalibus. De pmo. sͣ. eo. inſpicimus. de ſecundo hic ⁊ in concor. ⁊. ff. de peculio. l. qͥ peculij. qui vbi admīſtrationē concedit videtur ꝑmittere generaliter quod ſpecialiter permiſſurus eſt. ⁊. ff. depig. l. generali. ⁊ in pignoris obligatione generali rerum qͥsquis habuit. vel habiturus eſt. ea non continebunt̉ que veriſimile eſt a quem ſpecialiter obligaturum non fuiſſe. puta ſupellex. Item veſtis relinquenda eſt debitori. Si quis queratquomodo ſcietur que ſunt illa que veriſimiliter in ſpecie nondicetur quem conceſſiſſe. Reſponſio poteſt hoc cognoſci eximpoſſibili vel in humana vel dura ſeparatione. vtputa miſteria artis ſue vel q̄ ad affectionē ꝑtinēt generali obligatiōe