5Um qui certus. ē certiorari vlteriuſn̄ oporletet. ¶ IdemOn licꝫ actoriᵇ qd̓ reoIn Vlicitū nō exiſtit Id̓.

Utareᶜ ꝯſiliū quis nōpoteſt in alteriuſ detrimentum. ¶ IdemEneriº per ſpeciem deg rogatur. ¶ Idem.

locum hec regula in penis. vt. jͣ. e. in penis. vt ibi dicamUm qui certus. Pͣo. ca. xi. di. c. vl. ꝟ. ſepe dilectiocnem tuā ⁊cͣ. sͣ. de ap. ſi duobus. In archiep̄o qͥ ſciēsillū excōicauit qͥ appellauerat ad papam. ff. de act.emp. ⁊ vendi. l. i. in fi. In eo qui ſciebat rem quā habebat ſeruitutē debere qꝛ nōagꝫ ex empto quātomīoris vt ibi. ⁊ facitsͣ. e. ſcienti. ⁊ qd̓ ibidixi ⁊ no. ff. eo. ti. nemo videtur. ⁊ qd̓ ibidixit qͥ certus ē. ſubaudi vel eſſe dꝫ. namnon eſt neceſſariū ſinguloꝝ auribꝰ intimari qd̓ eſt publice ꝓmulgatū. xvi. di. ꝙ dicit. de poſtu. p̄la. c. i. ff. de inſti. ſed ⁊ ſi pupillus. licꝫ aūt canonicus qͥ certus ē de mortē ep̄i. de ipſiꝰ morte nō debeat vlterius certiorari. vt. sͣ. de elec. cū int̓ vniuerſas. tn̄ citari dꝫ adelectionē faciendā. vt no. ber. in di. decr. cum int̓. qd̓ veꝝ puto. nam qͥ certus ē vt hō certiorat̉ vt iudex. ij. q. i. multi. ⁊ int̓dum certus adhuc certiorat̉ ad cautelā. vt in p̄di. c. xi. di. c.vl. ⁊ ꝯciliū indiſtincte dicit abſenteſ vocādos qͥ ſunt ī loco ⁊cͣde elc. qꝛ ꝓpt̓. p̄terea licet ſciat eccleſiā vacare. diem tn̄ aſſigͣtū ad celebrandā electionē ignorat ⁊ iō vocādus ē ⁊ dies notificandus. ar. ff. de adul. l. denūciaſſe. Concordat ad hāc regulam .sͣ. de reſcrip. ab excōicato. ibi qui defacto ſuo certus⁊cͣ. de loc. ⁊ ꝯdu. potuit. ibi dies ſtatuta interpellat ſine aliahoīs reqͥſitiōe. vt. sͣ. e. li. de ele. cupiētes. circa pͥn. ibi vel ꝑobtentā de ipſoꝝ electiōe noticiā ⁊cͣ. ⁊ eſt hec regula in argumentū ad. q. qua querit̉ an qui ingreſſus religionē in fine anni exiuit. ſi iterū eandem religionē ingrediat̉. an debeat habere annū. ⁊ ſatis videt̉ ꝙ nō ꝑ hanc regulā. niſi ꝯditio ꝑſone vl̓religionis mutata eſſet. ⁊ hoc tenꝫ bar. brix. in. q. ſuis in. q. q̄incipit aliquis intrauit monaſteriū.On licet actori. Hec regl̓a ſumpta ē ex. l. ff. e. ti. l. nōIn Idebet actori. Po. ca. iiij. q. iiij. c. ij. ibi accuſatores etCaccuſati equa audiant̉ ratione. sͣ. de mu. pe. prudētiāvbi remotio ap. ꝓdeſt reo vt actori. ad hoc. C. de ꝓx. ſacr.ſacri. l. in ſacris. li. x. ⁊ facit ad hāc regulā. sͣ. e. in iudicijs. etqd̓ ibi dixi. Formata aūt fuit hec regula ꝑ hūc modū. quia fauorabiliores ſunt rei qͣꝫ actores. vn̄ ſi quid actori licet multomagis reo qͥ fauorabilior eſt. vt. sͣ. e. ti. cū ſunt. ſed ea rationequa parilitas eſt feruanda in iudicijs. vt in predi. l. in ſacris.et. sͣ. e. in iudicijs. intelligatur idem iuris. ⁊ econuerſo vt nōliceat reo. quod non licet actori. Nota tamen ꝙ reus maioreſhabet dilationes qͣꝫ actor. vt. ff. de fer. l. vl. ⁊ reus habet deliberatorias ⁊ non actor. vt in auc̄. C. de lit̓. ꝯteſt. auc̄. offeratur canonizata. iij. q. iij. Item ſi reus plures habet ordinarios actor eligit vnum ſaluo eo ꝙ de ſcholaribus dicitur in cōſtitutione frederici. C. ne fi. pro patre. auc̄. habita. ⁊ ſic actorrecuſet ordinarium quod non poteſt reus ẜm legem. de hocC. de iudi. apertiſſimi. ⁊. C. de iuriſdi. om. iudi. l. nemo. ſꝫ ẜmcanones bene recuſatur ordinarius. xi. q. i. peruenit. de fo.competen. ſi quis contra clericum. ẜm formam decre. de ap.cum ſpeciali. adhuc remanet differentia quo ad hec. quia inpremiſſo caſu actor vnum eligendo. reliquū ſola voluntaterecuſat. quod non poteſt reus. imo neceſſe habet cauſam allegare. ⁊ coram arbitris probare. vt in predic. decre. cum ſpeciali. ⁊ a principio habet propōi exceptio de ſuſpecto. d̓ hocplene. iij. q. iij. offeratur. de re iudi. inter monaſterium. ex ſuperuenienti autem cauſa recuſat per actorem ⁊ reum. de of.delega. cauſamqꝫ. ⁊. c. inſinuante. cum ſi. Item reus de maiori excōmunicatione excipit contra actorem. ſed non actor cōtra reum. de iudi. intelleximus. de excep. cum interpriorem.Item magis punitur contumacia actoris qͣꝫ rei. quod probatur. sͣ. de do. ⁊ contuma. cauſam que. ⁊ sͣ. eo. lib̓. eo. titu. actor qui. ⁊ idem in ſimilibus. Et nota ꝙ ſi reus ſe vult onerare ſuperſtua probatione. mos ei gerendus eſt. vt. ff. de ꝓba.

l. circa. ⁊ facit hec regula.Utare ꝯſiliū. hec regula ſumpta ē ex. l. ff. e. t. l. nemopōt mutare. Po. ca. in electiōe. viij. q. ij. dilectiſſimisͣ. de ele. publicato. ⁊. c. ab eo. li. vi. In eo qͣ ſeruitutem ceſſitque mutare non poteſt. licet nōdum ſocij ceſſerint. ff. d̓ ſerui.ruſt. predi. l. per fundum. ad idem. C. denego. geſt. l. vlti. ff.quoruꝫ legatoꝝ. l. i..§. prodeſt. Illa igit̉regula. sͣ. e. quod ſemel. intelligit̉ ẜꝫ iſtāſcilicet quādo ex mutatione voluntatis l̓placiti alter impedimentū vel detrimentuꝫ afferunt vt ibi dixi. ⁊ fallit in caſibus ibi no. Item fallit in ſuo herede abſtinente vel repudiante qui reum adhuc in eodem ſtatu manēte adire poteſt vel tempus ad deliberandū petere. C. de repu. he.l. vlti. ff. de iur. deli. ſi quis ſeruus. ⁊ facit hec regula ad ea q̄no. sͣ. de elec. in cauſis.gEneri. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. e. ti. l. i. toto iur̄.Pone ca. xciij. di. c. vl. in diacono qui eſt minor pb̓roniſi in illo ſpeciali. c. in quo obtinet vices ep̄i. Item. sͣ. de of.leg. ſtuduiſti. vbi de cauſa cognoſcit delegatꝰ ſpecialis nō legatus generalis. ff. de pe. ſanctio legum. qui nouiſſime certāpenam irrogatis qui legis preceptis non obtēperant ad easſpecies pertinere non videt̉ quibus ſpecialit̓ ipſa legis penaaddita eſt. ꝯcor. ff. de le. iij. l. vxorē. §. codicillis. sͣ. de reſcri.paſtoralis. §. i. ⁊ de hoc. e. ti. c. i. ⁊ .xxv. q. ij. in ſum. Pec regula habet locum in reſcrip. ſiue primū ſit generale ⁊ ſcd̓m ſpeciale. vt in predi. c. paſtoralis. ſiue primū ſpeciale ⁊ ſcd̓m generale. vt. c. ti. abbatem. ſiue eodem tꝑe datū ſit generale etſpeciale. ad hoc. sͣ. e. li. de reſcrip. c. pe. reſcriptum autem ſpeciale non tollit priuilegiū generale. vt. e. ti. cuꝫ ordinem qd̓ ēcontra niſi de ipſo priuilegio fiat mentio in reſcripto vt ibi.voluerunt quidam huius regule dictum extendere ad priuilegia vt ſcd̓m ſpeciale deroget primo generali. ſed hoc eſt falſum. quia ſemper valet primū ſiue ſit generale ſiue ſpeciale.ſi in ſecūdo non tollatur expreſſe. sͣ. de reſcrip. veniens sͣ. e.decet cū ſuis ſi. ratio diuerſitatis eſt. qꝛ ꝑ pͥ ū priuilegiū etiam generale ꝯſequitur quis ſtatim plenū ius. ſed per primuꝫreſcriptum generale non ꝯſequit̉ quis plenam iuriſdictioneꝫin ſpeciebus. de reſcrip. paſtoral̓. ⁊. c. ad hec. ideo ſtatim tollitur facilius. ꝯͣ. sͣ. d̓ of. dele. ex parte. vbi ſcd̓ꝫ ſpeciale nō derogat primo generali. ſed ibi ſi bene intueamur vtꝝqꝫ fueratſpeciale. ⁊ dic vt ibi. No. igitur gof. sͣ. de of. leg. c. ij. ꝙ hec regula fallit in tribus caſibus. In priuileg. vt de reſcrip. cū ordinem. ⁊ cum genus ad vnicam rem refert̉. vt in hac decret̓.ex parte. ⁊ cum ſpeciales littere non exhibent̉ re integra. sͣ. d̓fi. preſ. ex tuarum. Nota ex hac regula ꝙ non tm̄ valet genuſquo ad ſpeciem qͣntum ipſa ſpecies. ad idem. sͣ. de ap. c. ij. e.lib̓. de procur. qui ad agendū. c. lib̓. ff. ſi quis cautio. ſed ⁊ ſi.§. queſitum. cū ſi. de hoc. xxiij. di. qͣꝫqͣꝫ. de of. or. ſi ſacerdos.Item nota ꝙ licet per ſpeciem generi deroget̉ vt hic. ⁊ sͣ. e.li. de preben. dudum. tamen ſpecies ſub genere bene continetur. xiij. q. ij. non eſtimemus. ⁊ predicta decre. dudum. ⁊ optime. ff. de leg. iij. hoc legatum. vbi generale verbum que vxoris cauſa parata ſunt ſingulas continet ſpecies. ⁊. ff. que infraudem credi. l. vlti. §. i. ⁊. ff. eo. ti. l. ſemper. in generalibusſpecialia inſunt. ꝯͣ. ff. de dona. l. filiuſfamilias. vbi dicitur ꝙſi filio conceſſum eſt donare non poteſt mortis cauſa donaroniſi id ſpecialiter fuerit permiſſum. ⁊ ſic generali verbo donatio ſpecialis donatio mortis cauſa non continetur. que ſpecies eſt. vt inſti. de donatio. in princi. ⁊ eſt ſpeciale. ꝙ ibi non tātum valet genus quo ad ſpeciem. qͣntum ſpecies. vt. sͣ. dixi.et poteſt eſſe ratio. quia de his non videtur actum vel cogitatum. C. que res pig. obli. poſ. l. i. vel quia qn̄qꝫ genus vt ꝓprium attribuitur ſpeciei. ff. de adop. l. j.