donauiſſeʳ: cū illa potius ſua:videt̉ intētio. vt qꝛ p̄fatuꝫ monaſteriū p̄pl̓eti tot et ⁊ tantoꝝbonoꝝ largitōne ditabat. abbas ⁊ ꝯuētꝰ ip̄iꝰ ꝓ ſua ſuoꝝqꝫſalutē monaſteriū ꝯſtruere tenerent̉. p̄ſerti qꝛ mō aſterio qd̓nōdū erat aliqua fieri donatōnō valebat ¶ Premiſſa veroꝯceſſio fcā moaſterio d̓ boneſac̄. ab abbate ⁊ ꝯuētu mōaſterij ppl̓eti nll̓ꝫ ꝓrſus ei videbatur afferre ſuffragiū. ꝓ eo potiſſime ꝙ poſt litē ꝯteſtatā ⁊ ꝓceſſum iudicij ſcā fuerat: ſicutclare patebat ex inſtr̄o prefato. vn̄ cuꝫ ius ſi qd̓ in predictꝭipſi monaſterio de boefac. exꝯceſſiōe hmōi ꝯpetebat. in iudicō mīme deduxiſſꝫ. qꝛ videri nō pōt illd̓ veniſſe qd̓ poſtmodū accidit ꝓnūciari vtiqꝫſuꝑ petitis nō poterat ex eadēPro ꝑteʰ aūt altera dicebat̉ꝙ cum rex ipſe ſua ꝓbitate acſtudio ab infidelibus loca ꝯqͥſiuerit ſupradcā. donatio auivel pr̄is ipſius prius facta deillis cū ad cultū fidei ꝑuenirētregē eundē quo ad hec ſic pereū poſtmodū acqͥſita obligare nō potuit cū ſua ꝓpria fcāeſſent. ⁊ viderent̉ ab alijs bonis hereditarijs ſeparata.¶ Porro preſata cōceſſio fcāmōaſterio d̓ bōafac. a mōaſterio populeti. lꝫ pꝰ acceptū iudiciū cāe qͣꝫ ꝓceſſuꝫ interuenerit ꝓdeſſe tn̄ et valere dēbat.cū ꝓ actore qd̓ de iure ſuo excā idonea qͣꝫuis ſuꝑueniēti appareat: ſatꝭ ſufficere videat̉, ſatiſqꝫ eſſe ſi ꝓut ſeruat̉ in reo interſit ip̄ius tꝑe ſnīe ꝓferende.¶ Sedᵍ ad hoc pars vr̄a rn̄dit ꝙ cū tā ſupredicti aui do-
natio qͣꝫ locoꝝ acquiſitio premiſſoruꝫ fuerint nomine regnifacte. memoratus rex donatōuem ſeruare huiuſmodi tenebatur. ¶ Ceterum predictamonaſterij populeti conceſſiomonaſterio de bonefac̄. auxiliari non poterat in hac ꝑte. qꝛcum quis egit ex aliqua certaet ſpāli cā et poſtea ſiue aliaſiue ſil̓is ei quā expoſuit accidit. videri nō pōt illā in iudicium deueniſſe. cū iudex tūc ꝓſpicere ac attendere dēat diligenter. an ex ea oīno eadem q̄prius expreſſa extitit. vtpoteque tūc etiā ꝯpeteret actorisintētio ſit fundata. ¶ Secꝰ ātcū egit vel petijt ī genere nullius certe vl̓ ſpālis cāe faciensmentiōeꝫ vicꝫ qꝛ general̓r forte ꝓpoſuit aliquē obnoxiūº eſſe ſibi vel ad ſe iure dn̄ij l̓ quaſi rē aliquaꝫ ꝑtinere. tūc enimhic p̄cipue eſt inſpiciendū iudici an̄ ſufficiēter l̓ mīme d̓ iure vl̓ intētiōe ꝯſtet actorꝭ. vn̄ſi de hoc ex cā ēt poſtmodū accidēti liqueat. pōt ⁊ dꝫ iudexetiā ſi appareat minus iuſte aprincipio fore actū. ſuū exind̓aīm īformare. quoniāᵖ ⁊ ſi petitū fuerit indebite nō ob hoctn̄ minus valuit. et tenuit iudiciumq ſubſecutum. Nec illiusacta vl̓ geſta ꝓpterea minꝰ valida extiter̄t. nec etiā iudex ipſe cognita taliter veritate pronunciare in contrarium poſſetcum libera conſcientia ⁊ ſecura. ¶ Non ꝓdeſſet etiā multum reo. ſi tunc forte in ipſumex huiuſmodi ſuperuenienticauſa condemnatio nō ferret̉cū mox alio inſtituto iudicioforet ex illa merito ꝯdēnand
a ¶ Donauiſſe. benedicebat. quia ex nullo verbo poſito inbonatione facta monaſterio populēti patebat fuiſſe hāc voiuntatem donātis ꝙ locus de roſellis daret̉ monaſterio debonefac̄. et ecce qd̓ ſequitur cum illa ⁊cͣ.b ¶ Non valebat. ad hoc de ec. edi. ad audientiā. ij. vbi dehoc. d̓ deſpō. impu.ad diſſoluenduꝫ. etxxxij. q. ij. quod nōformatū. Io. an.c ¶ Accidit. et ideoalia interpellationeopus eſt. ff. de iudi.non poteſt. ⁊. l. ſolemus. Iudex ergo n̄poſſet ex alia donatione ꝓnunciare exqua actuꝫ nō fuit vtin p̄dic. l. ſolemus.d ¶ Pro ꝑte. veroaltera. ſcꝫ monaſterij de benefa. ⁊ heceſt teltia ꝑs et beneallegaſſent h̓ monachi ſi res donate nōꝑtinuiſſent ad regnum. qꝛ nil diſponore potuiſſet. ſed ꝙad regnū ꝑtinebantlicet illa non poſſideret ius qd̓ in eishabuit dare potuitff. de fun. do. ſi funduꝫ. maxime ſub cōditionē. vt. sͣ. ⁊ ad hͦobligare potuit ſucceſſorē vl̓ male allegabant ex eo ꝙ conditionalis obligatōbene aſtrīgit ſucceſſorem. inſti. de ver.obli. §. ex conditionali. ff. de ꝓba. pactum.e ¶ Seꝑata. bonorum ſeꝑatio nō habet locū niſi in certꝭcaſibus. no. ff. de ſepara. l. i. Io. an.f ¶ In reo. qͥd ſi reꝫpetitam tꝑe litis cōteſ. poſſideat. ſed tēpore ſnīe ſine dolodeſijt poſſidere. abſoluitur. ſi vero tēpore li. ꝯte. nō poſſideat et tempore ſētentie poſſidet ꝯdc̄natur. ff. d̓ rei ven.ſin āt. §. i. ⁊. ff. ad exhi. l. tigni. §. ſi qͥs. sͣde excep. c. penulti.Sicut ergo ex cauſa ſuperuenienti ꝑli. conte. abſoluiturvel condemnat̉ reus. ſic videtur in actore vt ex cauſa poſtlit. conteſ. ſuperuenienti ſibi debeat reus condemnari. ſedhoc non eſt verum. vt. jͣ. patet. et eſt ratio qui agit ex certacauſa. maxime poſt litis conte. mutare illam non poteſt nec
aliā allegare. cum ſuꝑ alia conteſtatio non ſit facta. et ita excauſa illa ex qua actuꝫ eſt debet ferri ſententia ſed reus quiꝯueniebatur. ſi non poſſidebat tempore li. conte. hoc dicere debuit. et fuiſſet abſolutus. ſi id ꝯſtituiſſet imputet ergoſibi quia tacuit. ff. ad exhi. tigni. §. ſi quis. ⁊. §. ceteruꝫ. ⁊ dehoc. sͣ. de exce. c. penulti.g ¶ Sed ad hoc. qͣrta pars ī qua reſpōdetur ad duo ꝓxīedicta.h ¶ Ceterū. reſpondet ad ſcd̓m de quodixerat in ꝟ. porroIo. an.i Spāli. in libelloexpreſſa. vt hic puta ex cā donationisfacte a rege. Io. an.k ¶ Poſtea .i. pꝰ li.ꝯtē. ex p̄dicta cā.l ¶ Alia. puta qꝛ petebat̉ res ex cauſadonatōis mō petit̉ex cā vēditōis fortefacte poſt litꝭ cōte.m ¶ Sil̓is. vt cū peteret̉ ex cā donationis facte a rege. mōfit fides d̓ donatiōefacta ab alio. putamonaſterio popl̓etivt hic allegabaturergo ſil̓is cā. ſꝫ ab alia ꝑſona ⁊ alijs loco ⁊ tꝑe. et his q̄ comitantur cauſam.n ¶ Tunc .ſ. tꝑe litꝭꝯtē. Io. an.o ¶ Obnoxiū. talisgeneral̓ libellꝰ ī ꝑſonalibꝰ actōibꝰ n̄ dꝫadmitti. sͣ. de li. ob.c. vlt. tn̄ vꝫ ſi recipiat̄ et ſibi īputet reꝰqͥ cāꝫ n̄ fecit expͥmi īlibello. C. de anna.ex. ſi ex multꝭ. ī realibus cōit̓ admittit̉. ffd̓ excep. rei in. ſi mr̄.§. eadeꝫ. ⁊. l. ſed aneade̓. §. actiones. etde hͦ plene. sͣ. de li.ob. c. ij. ⁊. ff. de edē.l. i. Io. an.p ¶ Qm̄. et ſic ꝓximū dictū tribꝰ rōnibus ꝓbat. Io. an.q ¶ Iudicium. ac ſiiuſte petijſſet dumiurꝭ ordo ẜuet̉ in iudicio qͣ ẜuari dꝫ. etſnīa tꝫ ꝯͣ euꝫ et ꝓ eolꝫ ferat̉ ꝯͣ ius litigatorꝭ niſi fuerit appellatū. ij. q. vi. §. diffitīa. ⁊ sͣ. e. t. cū īt̓ vosr ¶ Nec ēt. ſcd̓a rō. s ¶ Cōſcīa. ſi enī general̓r dixerit cūobnoxiū. ⁊ illū iudex tꝑe ſnīe obnoxiū reꝑit ſi eū abſolueritꝯtra ſcientiaꝫ iudicaret. ⁊ in hͦ caſu ex abſolutoria ſententia