nouēʳ annos ⁊ āpliꝰ ſoluere p̄termiſit ¶ Nos itaqꝫ ſuꝑ premiſſis ⁊ qͣꝫpluribꝰ alijs eiꝰ nefandis exceſſibꝰ cū fratribꝰ noſtris ⁊ ſctō ꝯcilio deliberatiōep̄habita diligenti cuꝫ ieſu xp̄ivicesᵈ lꝫ īmeriti teneamꝰ in terris nobiſqꝫ in beati petri ꝑſona ſit dictūᵉ. Qd̓cunqꝫ ligauerꝭ ſuꝑ terrā ligatū erit ⁊ in celis memoratū prīcipem qui ſeimperio et regnis omniqꝫ honore et dignitate reddidit taꝫindignum. quiqꝫ ꝓpter ſuasiniquitates adeo ne regnet vl̓imperet eſt abiectus. ſuis ligatum peccatꝭ ⁊ abiectū oīqꝫ honore ac dignitate priuatum adn̄o on̄dimus denūciamus ⁊nihilominꝰ ſnīando priuamoēs qui ei iuramēto fidelitatꝭ

tenentur aſtrictia iuramentohmōi perpetuo abſoluentesaucͣtate apl̓ica firmiter inhibēdo ne quiſqͣꝫ de cetero ſibi tanqͣꝫ imperatori vel regi pareatet intendat. decernendo quoſlibet qui ei deinceps vl̓ vt imperatori vel regi conſiliuꝫ velauxiliū preſtiterint ſeu fauorēipſo facto excōicationis ſentētie ſubiacereᵍ. ¶ Illi aūt adquos in eodē īperio īperatorꝭſpectat electio eligant libereſucceſſorē. ¶ De prefato ſilicie regno ꝓuidere curabimuscum eorundē fratruꝫ noſtroꝝꝯſilio ſicut viderimꝰ expedire¶ Idem preceptori hoſpitalis ſancti Io. hieroſol̓. in hiſpania et commēdatori ac frairibus domꝰ de curuaria ho-

vendi. ad noſtraꝫ. ad fi.a ¶ Nouem annos. ſufficit ꝙ emphiteota eccl̓e ceſſet ꝑ bienniuꝫ a pēſionē. de loca. c. potuit. vbi de hoc. Io. an. Priuati per triennium. C. de iure emphi. l. ij.b ¶ Uices de tranſ. quāto. vt ec. benefi. vt noſtrum.c ¶ Dictum. matth̓.xvi. ⁊. xxiiij. q. i. qd̓cunqꝫ. vbi de hoc.d ¶ Ligaueris. claue non errante. sͣ. c.ꝓxi.e ¶ Priuamꝰ. ꝓpcrimina. ergo dep̄onit papa imꝑatoreꝫvt hic. Ideꝫ cum eſtinutilis. xv. q. vi. alios dat coadiutoresipſis male adminiſtrantibus. sͣ. c. li. d̓ſup. ne. pre. grandi.ꝑ negligentiā ip̄orūiuriſditionem aſſumit. sͣ. de fo. cōpe.lꝫ cōpellit ipſos iuſticiam facere. xxiij.q. v. adminiſtratores. et ius canonicūetiā debitꝭ caſibusobſeruare. sͣ. e. li. d̓fo. ꝯpe. c. ij. de iureiu. lꝫ. jͣ. de ſen. ex. decernimus. vnuꝫ enīoꝑtet eſſe principatum ad quē omnesrecurrant. vij. q. i. in apibus. qui fi. ſint le. per venerabiē. etde hoc vide qd̓ no. Inno. ⁊ hoſti. de fo. ꝯpe. lꝫ ex ſuſcepto.f ¶ Abſoluētes. xv. q. vi. iuratos. sͣ. de here. c. vl.g ¶ Subiacere. abſolutionem ſibi non reſeruat. et ſic alijsvidetur ꝑmittere. de ſen. ex. nuper.h ¶ Illi autem. ſcꝫ archiepiſcopus maguntinꝰ. coloniē. teuerenſis et quatuor laici. ſcꝫ comes rheni dux ſaxonie marchio brandeburgenẜ. ⁊ rex boemie olim dux. Et dicunt qͥdam ꝙ rex boemīe de neceſſitate vocandus nō eſt niſi cumalij diſcordant. nec iſtud ius habuit ab antiquo ſed hodie d̓facto tenet. ⁊ hoc per ho. de ele. venerabilē. Canon dicit ꝙexercitus imperatorē facit. xciij. di. legimus. ff. de orig. iu.l. ij. §. poſtea. ⁊. §. deinde cū eſſet. ⁊. §. deinde qꝛ difficile. ⁊. §nouiſſime. ⁊ inſti. de iur̄. na. §. ſed qd̓. C. de ve. iu. enucl. l. i..§. hoc etiā nihilominus. Sed nunꝗͣd papa poſſet principeſelectione priuare ⁊ ꝑ ſe eligere imperio vacāte. dixit h̓ ber.ꝙ nō dummō ipſi velint eligere. Secus videt̉ ſi nollēt eligere vel concordare non poſſent. hoc probat decr. sͣ. e. de ele.venerabilē. ⁊ hoc maxime in laicis locum habeat. ad hoc. sͣde iurepa. cū dilectus. ⁊ qd̓ ibi no.i ¶ Aligant. non ſtatuitur a iure certum tempus principibꝰad imperatorem eligendum. hinc eſt ꝙ papa nō poteſt eligere niſi prius illos admoueat. sͣ. de ele. venerabilem. quodnō eſt in eccleſijs in quibus ſiue ſint cathedrales ſiue īferiores ſtatuta ſunt tempora. sͣ. de ele. ne pro defectu. de cōceſ.preben. c. ij. vnde temporis lapſus ſufficit. qꝛ dies ſtatuta.⁊cͣ. sͣ. de. loca. c. potuit. Io. an.ꝑbate ſane. Diuidit̉ hec decre. in ſex ꝑtes. In quaIrum prima ponitur actoꝝ petitio et eius cauſa. Inlecūda que incipit ibi. allegabatur. ponitur triplexdefenſio reorum. In tercia que incipit ibi ꝓ parte. poniturduplex actorum replicatio. In quarta que incipit ibi. ſꝫ adhoc ponitur reorum duplicatio. In quinta ibi prefatus. ponitur cauſe diffinitio ꝑ cardinalem facta. In ſexta ibi. nos

igitur. ponit̉ pape confirmatio. Et hoc dicit decre. in ſumma. Qui petit rem certa cauſa expreſſa. ſi illam cauſam nonprobat ſuccumbit. lꝫ aliaꝫ probet. maxime poſtmodū emergentem.l ¶ Conuentu. quod facere debet. qd̓ dic. vt. sͣ. de reſcripedoceri.m ¶ Dominij. vel qͣſi videt̉ ꝙ taliſ libeſlus admittendus n̄ſit. cum hec ſint aduerſa. ex iure enimdominij dicit ſe dominū ex iure qͣſi dominij dicit aliū eſſedn̄m ⁊ ſic dic̄ ſe dominū ⁊ non dn̄m. etſic quaſi ꝯͣrius deberet repelli. de ap.ſollicitudinē. cū ſuis ꝯcor. nec dꝫ iudi.ciū eſſe in pendentivl̓ dubiū. ff. de iud̓.non quēadmodum.Circa huius libelliformā no. ꝙ petitioiſta. peto talem remiure dn̄ij habꝫ locūcum quis emit remab eo. qui illius reidn̄s eſt et ei rem tradidit. et ſic dn̄ium.ff. de acquirē. re do. l. traditio. recte gͦ ſe dn̄m dicens dn̄iuꝫſiue cauſam ſue petitionis ponit. petitio autem rei iure quaſi dn̄ij locū habet cū quis bona fide rem emit a non dn̄o. etrem ſibi traditā bona fide recepit credens vendentē venditionis ⁊ traditōis tꝑe dn̄m eſſe. ff. de publi. l. ſed et ſi res. §vlt. ⁊ ſufficit emptori habuiſſe bonā fidē lꝫ vēditor malaꝫ fidem habuerit. ⁊ callido ꝯſilio vendiderit. vt. e. l. pretor aitSi talis emptor anteqͣꝫ vſucapiat a poſſeſſione cadit. petitrem a poſſeſſore iure quaſi dominij ⁊ appellatur actio publiciana. Si auteꝫ poſt vſucapionem a poſſeſſione cadat. tūcnon competit publiciana ſed datur ciuilis actio. ſcilicet reivendicatio ẜm quoſdam vtilis ẜm alios directa. ff. de publi. l. i. Dicta eſt autem publicana a publicio actore qui eaminuenit. vt inſti. de ac. §. alie. Ad hoc autem vt actor obtineat. oportet eum probare titulum et rem ſibi fuiſſe traditamet bonam fidem habuiſſe tempore emptionis ⁊ traditionisquod preſumitur niſi contrarium probetur. ⁊ ꝙ credat modo venditorem vel donantem tempore cōtractus dominūnon fuiſſe. alias publiciana non competeret. et formatur libellus. Peto taiem rem mihi reſtitui iure dominij vel quāſi. hoc eſt dicere quaſi dominij ac ſi vſucepiſſem quod nonvſucepi. et de ſola conſuetudine admittitur talis libellusſub diſiunctione. vnde dicere deberet. peto talem rem iurequaſi dominij. quia modo certus eſt reus. In ſupradictoautem libello quamcunqꝫ partem diſiuncte probauerit actor obtinebit ẜm formam petitionis. et ſi deficiat in vna etabſoluatur reus poſtea poterit intentari alteraꝫ partem diſiuncte. non ob. exceptione rei iudi. quia hec eſt mō alia cauſa. qͣꝫ prima. sͣ. de cauſa poſſeſ. c. vl. et de hoc inſtitꝭ. de ec..§. alie. ſicut cum in iudicio peto rationem tutele et proſequor al eram ſpeciem tantum. licet fiat abſolutio in illa ſpecie vel ſimpliciter. nihilominuſ alias ſpecies poſtea ꝓſcquipotero ſi excipias de re iudi. te replicatione doli repellas.C. de iudi. lꝫ. Sed ei quod dictū eſt ꝙ mala fides tradentis