De iureiurando.

LXII

ꝙ ad hoc ex malicia non ꝓcedātᵖ. Inno. iiij. ī gn̄a. ꝯcͣ. lug.Omonaᵇ eccl̓ia et infranoin appellatōis cā is qͥappe lantꝭ ꝓcurator vl̓aduocatꝰ in priori iudicio fuerat n̄ r̄cipiat̉ ī teſtēᵇ. Neqꝫ īdiſtincte ip̄i appellāti p̄ſumptioneᵉ ſaciēte ꝓ eo deferat̉ ⁊ iuramentū. ſꝫ tūc cū inſpectꝭ ꝑſonaꝝ ⁊ ip̄ius cāe circūſtantijsid fuerit faciendū. Nicol̓. iij.De iureiurando.Ontingit in nōnulliſc eccl̓ijs de earuꝫ ꝯſuetudine obſeruari. ꝙipſarum p̄lati cū primo ad eccleſias ipſas accedūtᶜ vel cuꝫde recipiendis ibidem nouiscanonicis agitur. nec prelatiadmittunt̉. nec canonici al̓r recipiunt̉ in ipſis niſi iurent ſtatuta ⁊ conſuetudines ipſaꝝ eccleſiaꝝ ſcripta ⁊ nō ſcripta inuiolabiliter obſeruare. ¶ Inter laicos etiā multis ciuitatibusᶠ caſtris ⁊ terris in ſuis poteſtatibꝰᵍ rectoribꝰ vel officialibus aſſumēdis ꝯſuetudinismorbus irrepſit. ꝙ ptātes rec

tores ⁊ officiales hmōi ad poteſtarias rectorias ⁊ officia eadem. niſi priꝰ ſeruaturos ſe ſtatuta ipſoruꝫ locorum clauſaiurauerint nullatenus admittantur. ¶ Quia vero in ſtatutis ⁊ conſuetudinibus ſupradictis interdū aliqua reperiūtur illicita. ſeu impoſſibilia vl̓obuiantia eccleſiaſtice libertatiʳ. ne ſub tali generalitate iurandi ſic curantibus peccādioccaſio p̄beatur. cū iuramentum non fuerit. vt eſſet iniqͥtatis vincl̓m inſtitutuꝫ. hac generali. ꝯſtitutione animaꝝ periculis obſiſtereˡ cupientes p̄cipimꝰ a qͥbuſcūqꝫ ſcientibuscōtineri in predictis ꝯſuetudinibus et ſtatutis illicita īpoſſibilia vl̓ libertati eccl̓iaſticeⁱ obuiantia iuram̄ta hmōi aliquatenus nō p̄ſtari. Et talia iuramenta ea intentioneᵐ faciendavel facta. vt etiā illicita vl̓ impoſſibilia ſeu eccl̓iaſtice libertati obuiātia obſeruent̉. cumēt ſub tali ītentiōe p̄ſtari nonpoſſint abſqꝫ diuīe maieſtatisoffenſa decernimus ī hmōi illi

iu. ca. c. ij. in fi. sͣ. e. l. vn̄ ⁊ in pͥma poterit exigere ſi ſibi videbit̉. ⁊ in ſecunda omittere ſi ſibi vibebitur. iſte auteꝫ neceſſehabet mandatū pape ẜuare.p ¶ Procedat. habebāt olim quidā hic plus de textu. quidam nō. ſcꝫ certum nobis ſub ſigillo tuo ⁊ cͣ. Io. an.Omana duoFyI. ſunt huiꝰ decre. dcā ⁊ breuia et idcirco eaꝫ n̄ſummo.b ¶ Appellatōis. fuit cauſa dubitatiōisqꝛ alia videbat̉ cauſa ap. a pͥncipali ꝓpter aliū iudiceꝫ ⁊ alium ꝓcuratorē ⁊ aduocatuꝫ qui frequēter in ipſa interueniunt. qꝛ nō tenct̉ ꝓcura. vl̓ aduocatuspͥncipalis cauſe deſendere cām appellationis. vt no. sͣ. deꝓcur. non iniuſte. etij. q. vi. §. poſt ſecundam. ⁊ facit qd̓ dixisͣ. de iu. ca. c. ij. i. rn̄.ſꝫ non eſt alia. vel lꝫſit alia quo ad quidtn̄ ꝓcurator vel aduocatꝰ in principaliin cā appallationisdebent teſtimoniuꝫnon ferre. ne memores ſui officij forteꝯtrarium aſſererentveritatis ſicut et aduocatus nequit eſſeiudex. ne effectōnismemo. ⁊cͣ. C. de. aſſeſ. l. nemo. in fi. Etiudex ī cauſa quā iudicauit nō debet eſſe teſtis. ij. q. vi. ſtatuendū. vbi de hoc.quod intellige ẜm determinationem decr. .sͣ. c. dilecto. ⁊.c.cum a nobis. in vno ergo et eodem negocio quis duplici officio tam ſuſpecto fungi non debet. de cle. cōta. diuerſis. ff.ad trebell̓. ille a quo. §. tempeſtiuū. ij. q. i. in primis. de ver.ſi. forus cum ſi. in teſtem ergo multo fortius non recipieturtalis in principali ꝑ iura predicta.c ¶ Fuerat. ſi ergo illum ꝓcuratorem conſtituit. ſed non recipit mandatum teſtificare poterit. sͣ. e. dilecto. Idem in aduocato et de hoc etiam no. ff. e. l. vl.d ¶ In teſtem. intelligas ꝓ ipſo apellante. nam pro appellato bene recipietur ẜm ber. et modernos. tum quia ratō ꝓhibitionis ceſſat. tum qꝛ non reperitur ꝓhibitum et edictūde teſtibus ꝓhibitorium. ff. c. ti. l. i. ⁊ in iſto caſu quando ꝓcurator vel aduocatus appellantis deponit pro appellatodico ꝙ deponet etiam pro appellante. qꝛ iurat pro vtraqꝫparte dicere veritatē. ad hoc. sͣ. e. d̓ teſti. in. c. i. ij. ⁊. iij. ⁊. C.de queſti. l. pridē. et dixi. jͣ. de regu. iu. quod ob gratiā. quidde ꝓcuratoribus ad negocia. dic ẜm hoſt. ꝙ in negocio qd̓procurauit de conſenſu partium poteſt admitti. ſicut et iſteet ſicut mediator. in aucͣ. de teſti. §. quoniā vero. coll̓. vij. inalijs admittet̉ etiam parte inuita cum nec ꝓhibeat̉. ff. e. l. i.c Preſumptione. puta qꝛ habet vnum teſtem. .sͣ. de procura. ex inſinuatione. xxiiij. q. iij. ſi habes. ff. de do. preleg.

d ¶ Recipiendis.ad hͦ vocari debentabn̄tes. jͣ. de prebē.cum in eccleſijs niſiconſuetudo eſſet incōtrarium vt ibi.e ¶ Scripta. poteſtſingula ſingulis referre.f ¶ Ciuitatibꝰ. quemurorū ambitu terminant̉. jͣ. de ſen. ex.ſi ciuitas.z ¶ Poteſtatibus.q̄ gladio viūtur admalefactorum vindictam et laudem bonorū. de homicidiopoſtulaſti. de ma. ⁊ obe. ſolite. ⁊ tunc miniſter eſt dei. vt. xx.iij. q. v. miles. ⁊. c. ſequenti.h ¶ Clauſa. in hͦ erat morbus. ⁊ ſi iurant ſolum ẜuare ſtatuta. edita ad edenda ſacr̄o nō tenent̉. vt. sͣ. e. ti. c. penl̓.i ¶ Libertati. Et deo ſtatutarij excōicati ſunt. ſi infra duosmenſes ea de ſtatutis deleri nō fecerint. vt et qͥ tales ꝯſuetudiues vel ſtatuta ẜuare faciūt vt. sͣ. de ſen. ex. nouerit. adhoc. jͣ. de īmu. ec. c. iij. iiij. et. v.k ¶ Uinculū. sͣ. e. qͣꝫto. xxij. q. iiij. īter cetera. ad hͦ. jͣ. de reg.iu. in malis. ⁊. c. nō eſt obligatoriū. Sed de appellationibꝰdicit̉. sͣ. de ap. ad noſtrā. ⁊. c. cū ſpeciali. Io. an.l ¶ Obſiſtere. ad hoc. sͣ. e. li. de ꝯſti. c. i. jͣ. de ſepel̓. ca. i. cū. ſi.m ¶ Intentione. d̓r ergo iuramentuꝫ illicitum et animo. ſicet ſententia excōicationis. sͣ. de ſen. ex. per tuas. ⁊. c. ſacro.vbi de hoc. xi. q. iij. §. cum ergo.n ¶ Impoſſibilia. ad hoc nullus pōt ſe obligare. sͣ. de pac.c. vl̓. de ꝯdi. appo. c. vl. ff. de re. iur̄. impoſſibiliū. jͣ. de re. iu.nemo poteſt. Et intelligo īpoſſibilia de iure vl̓ de facto. vtdixi in p̄dicta regula nemo poteſt.o ¶ Maieſtatis. quam pcius eſt offendere qͣꝫ temporalem.vt. sͣ. de here. vergentis. ⁊. jͣ. de īmu. ec. clericis. C. de here.manicheos.

l. theopompus.f Perſonarū. et ipſius cauſe. qd̓ dic vt no. sͣ. de iureru. c.vltimo.Ontingit. p̄lati canonici rectores et officiales locorum. qͥ iurant ſtatuta et conſuetudines loci vel eccleſie ẜuare p̄textutalis iuramenti nonobligatur ad illicitaimpoſſibilia vel obuiantia eccleſiaſticelibertati. nec ad eadꝫ intentō ſua referri. Io. an.b ¶ Conſuetudine.ad hoc. sͣ. clericus.c ¶ Accedūt. in quoacceſſu antiquas eccleſie cōſuetudinesſeruare debent. vtsͣ. de p̄ben. dilecto.

I 3