fine loquatur. aut malo. de malis proximi.Reſpondet̉. ꝙ dum loquit̉ aliquis ad bonūillius cuius mala cōmemorat. vtputa in ſeet audientibus ꝓuocet mētem ad orandūpro emendacione talis. Neceſſariū eſt vtſenciat tunc in ſe quandā ad eundē de quofit ſermo conpaſſione piam dulceqꝫ miſericordeꝫ et caritatiuū affectū. Et eciā reqͥrit̉vt non nimis longum texat ſermone de tāmala materia et deſpicabili. Sicut pia etbenigna mater non delectatur in narrandolonge mala filij ſui. Nec eciā dicit illa niſiex neceſſitatē vt puta ipſi medico aut illisqui eius ſaluti poterunt prodeſſe et malumadiacens auertere. Sicꝫ narrando ſuſpiratalte triſtat̉. dolet et abbreuiat ſermonemquantū preualet. et quantū videt̉ ſufficeread oſtenſionem infirmitatis que ſibi tantetriſticie cauſa exiſtit. Sed dū quis loquit̉malū de alijs ex loquacitate ſūt ſigna oppoſita. Quoniā tunc ſentit indignacione animi cōtra eos de quoꝝ malis loquit̉ et cum