Druckschrift 
De numero partium ac librorum physicae doctrinae Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

LIBER PRIMVSbitur. (Cæterū partium unaquæqꝫ ex alimento gignit̉ nobiliſſima quoqꝫ ēt potiſſimi principii particeps ex concocto ſinceriſſimo primoqꝫ alimento reliquæ neceſſariæ & illarū gratia īſtituēdo ex deteriore & reliꝗs excremētiſqꝫ.) Hæc igit̉ pro ꝓmiſſorū ꝑſolutiōe dicta ſint. Ex ꝗbus oībus patet Ariſtotilē in uno per ſe ſolo libro dealimento tradidiſſe. neqꝫ unū ad hoc ſolū cōfeciſſe librū. de eo. n. & in libro de generatiōe & corruptione & ī li-bro de aīa & ī libro de aīaliū generatione plura ſcripſit. Tamerſi īter hos oēs illi de alimēto ꝓprii ſunt ſermōe: in libro de aīaliū generatiōe traditi ſunt. Sed ꝗcꝗd ſit negociū de alimēto pluribus eſt cōe libris, & uni propriū. Et hoc ſenſit Ariſtotele. in ſecūdo de aīa libro dixit. (Cerrificādū aūt poſterius de ipſo ī propriis ſermonibus.) In plurali .n. (ſermonibus dixit & ſermōe. ſermōes ſunt in libro de generatiōe & corruptione & li-bro de aīa facti ſunt. & libro de aīaliū generatōe magis proprie fiendi ſunt. Ad hoꝝ aūt fidem eſt Iohānis philopomi dicti grāmatici ſuꝑ p̄fato Ariſtotiles ſermone cōmētatio. qui colligens ea de alimento ī libro de aīa tradita ſunt ad memoriā deduxit. ea q in libro de aīaliū generatione docuerat Ariſtoteles dicens. Dixit enī aliquo de nutrimento & in iis de generatiōe & tandē uerbū Ariſto. poſterius) declarās dixit. Dicet āt poſterius &ī negocio de generatione aīalium ad qd̓ prolongauit.) quæ uerba hic expoſitor putauit Ariſtotelē ad unūde alimento ſe remiſiſſe. ſed ad plures ī diuerſis libris ſermones .ſ. librū de genetatiōe & corruptione de aīa: ſediniter cætera ad ipſius alimenti ꝓprios ſermones ī libro de aīalium generatione traditos. Huic ēt ſententiæ uer-ba aueroys ī loco hoc idē uoluere. Ait. n. EEt dixit hoc ꝗa ſermo de nutrimēto & augmēto ꝑficit̉ niſi in plu-ribus libris) quos libros ipſemet dixit eſſe librū de generatiōe & corruptōe librū metheoroꝝ. librū de aīa: librū aīaliū generatōe. At ꝗuis alimēto ī pluribꝰ traditū̓ ſit libris uti diximo: ipſio magis ꝓprii ſermōes illi ſūt, oī libro aīaliū generatōe ſcripti ſūt. ſermōes .n. d̓ſpmate huic libro ſūt ꝓprii ſpma generatōis ſit prīcipiū ſꝑmaāt ē aliꝗd nutrimēti cūſit eius ultimū excremētū utile. ſermōes igit̉ de alimēto huic li̓bro ſūt ꝓprii: & hāc rōnep̄fatus ioānes ī ſuis īnuit dictis. Ari. ēt tertio de ꝑtibꝰ aīaliū: ſermōēs alimēto ī libro de aīaliū generatōe fiūtipſi alimēto magis ꝓprios eſſe cenſuit. dixit. Sed quo modo & ex quo aīalia nutriant̉ & ex uentre capiūtalimentum: de generatione agitur aptius & expectari & explicari pōt. Si de nutrimēto ī libro de aīalium generatiōe aptius ꝗͣ in aliis expectari debet: ſi in eodē ēt aptior ſit huius explicatio quis eſt cōfiteat̉ ſermōesin libro de aīalium generatione de alimēto factos cæteris ipſi alimēto ꝓpriores eſſe: nec alium ſe de alimentoſolo edidiſſe librū. Ad hæc quarto de aīalium partibus libro hoc idem iis approbat̉ uerbis. (Quēadmodū aūtcapiant alimētū & quo pacto uenas ex alimento īgeſto ſubeat eas ꝑtes qd̓ in uenis digerit̉: explicabit̉ degeneratione alimētoqꝫ aīalium agemus) is n. librū hunc non ſolū de aīalium generatiōe ſed de alimento quoq nūcupauit Ari. Ad hæc illud cæteris efficacius demonſtrat qd̓ ī calce qͣrti de generatiōe libri epilogo ſic ſcri-bit̉. Sed de alimento extrinſecus miniſtrando aīalium arqꝫ de generatione ī lucē & ſeorſū de ſingulis & ſumatidictū iam eſt.) hoc .n. epilogo clare dignoſcit̉ ſermōes ī hoc libro ꝑtractatos: non de ſola aīalium generatione:ſed & de alimento proprie nūcupari debere. quo fit ut liber hic de generatione ſola aīalium ſed ēt de alimē-to quodāmō dici poſſit. Quod igit̉ Ariſto. unū de alimento ſolo librum ediderit ſed plures cōdiderit libros īꝗbus de alimento fiunt ſermones: licet illi qui in libro de aīalium generatione tradi ſunt cæteris de alimento factis propriores dici debeant: Neqꝫ hoc numerus librorū deffinitus noxā ſuſcipiat: ex iis fatis manifeſtū puto.Quod ſibroꝝ numerus Aτι. de naturalibus adiogene poſitus noſtro cōcordat numero. Caput. XXII.Itera dubitatio cifca p̄fatū libroꝝ numerū ex diogenis laertii uerbis inſurgit. Hic. n. ī Ariſto. uita de naturalibꝰ trigintaocto elementa dicit ſcripſiſſe uolumīa ultra ea nouē ſub elemētis de aīalibꝰ ſcri-pſiſſe refert. Cōpoſuiſſe quoqꝫ dicit ſub elemētis anatomiarū octo de anatomiarū electiōe unū̓. de aīadnū qōnū aīæ duo. de cōpoſitis aīalibus unū. de fabuloſis aīalibus unū. de generationis ꝓhibitiōe unū. quæ oīade naturalibꝰ ꝑtractata noſtri definitū. xlix. excedūt numerum. Ad hæc de aīalibus nouē īquit diogenes Ariſto.ſcripſiſſe uolumina. nos aūt. xxxi. ſub quatuordecim libris cōtenta poſuimus uolumina. Plinius aūt ferme quinquaginta quēadmodū inferius diſtinctius demōſtrahit̉. Ad hoꝝ ſolutionē dicimus cum ſuperioribꝰ. naturalenegocium duplici docet̉ uia. una ꝗa talia ſunt. ī aīalibus libro hiſtoriarū īſtructa fuit. Altera ꝑꝑ ꝗd cās uideli-cet naturaliū reddendo. Amplius dicimus aīaliū negociū tribus docet̉ unū eſt ſb̓a operationibus proprii:Alterum generatio tertiū uita ſibi cognatis. Ea aūt de naturalibꝰ cauſaꝫ docent̉ ſunt ea elementa &elementoꝝ ordinē ab Ariſtotile ſcripta ſunt. ſub quo ordīe librū hiſtoriarū ſecundū diogenem minime poſuit.Sunt igit̉ ſecūdū diogenē ſub elernentis de naturalibꝰ libri numero. xxxviii. ꝗbus ſi nouē hiſtoriarū addanturerunt nūero. xlvii. qui numerus. a. noſtri ſuꝑius diffinito nūero duobus diſtat. Quæ diſſonātia minīa hoc cou-cordabit̉ quoniā diogenes forte librum de morbo & ſanitate uiderit cōputauit. librū quoqꝫ de memoria ab eo de ſenſu. & de īſpiratōne librū fortaſſis ab eo morte ſegregauit. uti nōnulli alii quoqꝫceleberrimi fecere uiri. de ꝗbus tribꝰ aut alijs huius ſi duo uera fuerīt noſtri deffinitus ſuo facilime cōcor-dabit̉ numero. Cætera āt uolumīa uidelicet. anathomiarū octo. & electione anathomiarū uel explanatiōe ad libros hiſtoriarū reducunt̉. potiſſime adeas ꝑtes de ꝑtibꝰ & generatiōe agūt. Liber āt de aīa & aīæ qōnes adreducunt̉ librū de aīa ſub elemētis traditus ē quē tripartitū diximus. Liber āt de aīalibus cōpoſitis & ille qde fabuloſis aīalibꝰ ad eos de ꝑtibꝰ aīaliū & generatiōe & libro hiſtoriarū ſimiliter deduci debēt. Sed ille quide generatiōis ꝓhibitiōe ad illū de aīaliū generatiōe dr̄, quē puto illū quē nōnulli decimū putarūt eſſe hi-ſtoriarū librū quē theodorus gaza fragmēta nūcupauit. ī eo. n. plurīa generationē ꝓhibentia ꝑtractant̉ ii igit̉ libri ꝗndecim ꝗͣuis de naturalibꝰ tractet tamē ſub ordīe elemētoꝝ cōputati ſunt. nec ſub hiſtoriarū lege. ꝗͣꝗueluti appendices p̄fatis libris ſub elemētis cōtētis & libro hiſtoriarū dici debeāt. & ſi p̄ſatis addant̉ libris procerto nurnerū noſtro deffinito. xlix. maiorē facie̓t tamē cōtra noſtrum ſenſum libros eos ſolos ītelligimus naturaliū hiſtorias & libros cās reddentes ſub ordine elementoꝝ cōſcripti ſunt. Siue igit̉. xxxviii. ſub eleme.