promulget. poterit idemappellās a dicta ſentēciinfra tempus debituꝫ appellare niſi eius prima appellacio eſſet friuola manifeſte. Vt lite pendente
nichil innouetur.IIduobꝰ in ro. curiaſuꝑ bn̄ficio ſibi collato litigatibꝰ in ead̓ curiamori contingat vtrunq̄
cat in vno tm̄. ille in duobus. qd̓ intelligo ꝙ iſte venitſꝫ n̄ paret. ille nec venit nec paret Guill̓. in ſpe. de ꝯtumacia. §. i. ꝟ. et nō. Prīo diſtinguit du plice̓ ꝯtumaciamveram et preſumptā Secundo triplicē ſcꝫ euidentē ꝟaꝫq̄ preſūptaꝫ dicēs ꝙ verus ꝯtumax qͣꝫ citacio ap̄p̄henditn̄ audit̉ appellanset multominus euidens ⁊ euident ē vocat ꝯtumaciā illiusqͥ dixit ſe n̄ ventuꝝet an ſufficiat hͦ exͣiudiciū dixiſſe nuncio citāti vi. qd̓ no.de ſen. ex. venerabilibus. §. ſecus. li. vjverā illiꝰ quē citatio apprehedit fictā vel interp̄tatiāꝫcitati ad domū q̄ꝫ citatio n̄ ap̄p̄hēdit. ja. de are. ꝯtūatiāquā sͣ. dixi euidētē dicebat ꝟiſſiāꝫ ⁊ dix̉ fictū cōtuniacēappellare veꝝ veniēte iudice ſedentē ꝓtribūali reſtituiad appelland̓. ff. de in integ. reſt. l. diuus veriſſimū. nll̓oiure ad appelland̓ admitti. ff. exqͥbꝰ ca. in poſ. ea fulcinꝰ.§. fi. Sed circa hͦ eſt ſciend̓ ꝙ in vero ꝯtumace qͣdruplexeſt opi. et in ficto qͣdruplex. Nā aliqͥ dicūt veꝝ qͣꝫ sͣ dixieuidētē l̓ ꝟiſſimū. alij īuentū alij n̄ īuētū tūc demū ſi ſe citatū nouit alij citatū ab hoīe. jteqͥdā dicūt fictū inuentūqui dixit ſe ventuꝝ l̓ tacuit ſꝫ n̄ venit et hanc ec̄ recitatglo. vli. in l. fi. ff. de reſt. in integ. alij dicūt hunc vni. ſꝫn̄fictū n̄ inuentū. ⁊ fa. qd̓ no. in l. ex ꝯſenſu. §. fi. ff. d̓ ap.tercij. in n̄ inuento diſtinguūt an citacio pꝰ mod̓ ad ip̄mꝑuenerit et ſit verus ann̄. et tunc ſit fictus. et fa. qd̓ no.in l. i. §. i. ff. qn̄ ap. ſit. alij dicunt fictā cū ius citat verācū citat hō qꝛ nunciꝰ ⁊cͣ. ff. de arbi. celſijs. et fa. qd̓ no.ꝯpoſ. de elec. c. i. li. vj. ſic vera interpeliacio q̄ fit exp̄ſſeꝑ hoīeꝫ. ff. de vſur. mora ficta q̄ tacite fit ꝑ legē vt in ꝑſona minoris. ff. deleg. ij. l. ticia. ſeya. §. vſuras. C. in q.ca. ceſ. in integ. reſti. l. minoꝝ. De vero et ficto placetop. ſcd̓a reprobata. prima ⁊ qͣrta. et lꝫ tercia in ſe ſit ꝟaqꝛ vere iudici ꝯtumacit̓ reſiſtit is qͥ n̄ inuentus citacōisnoticiam habuit et n̄ venit. tn̄ qꝛ id iudicial̓r n̄ ꝯſtat ⁊ exp̄ſumpcōe iudicamꝰ he̓mus illuꝫ pro ficto vbi iudicial̓rgͦ ꝯſtaret hr̄etur pro vero et ſic poſſet intelligi. §. ſin at̄de qͦ ſubmittā. jtē ſciend̓ ꝙ circa ꝯtumacis appellacōꝫ ēop. ec̄ qͣdruplex ꝯnīs hꝫ ꝙ fictus appellat. C. quō et qn̄iudi. ab eo. ff. qn̄ ap. ſit. l. i. in fi. C. de li. ca. ſi is. et fa. hͦdec̓. Scd̓a ſingl̓aris op. ja. bal. et odof. quaꝫ ſeq̄bat̉ dn̄smeus in l. ꝓperand̓ ꝙ ec̄ ficte ꝯtumiax n̄ appellet. et hͦ dicūt ꝑ. §. ſin at̄. e. l. de iud. cpꝰ edictū in fi. ſine ſupplecōeaddendo. ſꝫ vt ibi dic̄ glo. ſi finis ille loq̄ret̉ de eo qͥ necvere nec ficte ꝯtumax eſſet n̄ eſſet appellacio nccr̄ia quiaip̄o iure ſnīa nulla. et ſi exponas qd̓ ibi dicit audiet̉ bn̄ficio nullitatis ſine appellaconis remedio n̄ ꝯuenit. Rn̄ſionarrātis. ꝯtra illud de fi. inſtru. int̓. §. ceteꝝ. alij dicūtficte ꝯtumacē appellare poſſe qͥ venit iudice ſedēte ꝓ tribunali al̓s n̄ appellat. et ſic intelligūt. §. ſin at̄. alij dicūtnedū fictū ſꝫ ec veꝝ appellare poſſe dūmō n̄ ſit maīfeſtꝰqͣꝫ sͣ vocaui euidentē l̓ ꝟiſſimū. et ꝓhis fa hͨ lr̄a. et d̓ ſen.ex. ven̓abilibꝰ. §. id̓ eſt. vbi videt̉ expreſſū ꝙ citatꝰ n̄ veniēs ſit preſūptiue ꝯtūax. qꝛ potuit īpediri ſic ꝙ veniren̄ potuit. cū gͦ eo caſu bn̄ficio abſencie reſtitue̓t̉ ꝯtͣ ſnīaꝫde re iud. cū b̓toldꝰ. de reſt. in inte. ex lr̄is. et de hͦ. ff. d̓dam. infec. ſi finito. §. ſi forte. d̓ re iud. q̄ſitū. forciꝰ gͦ bn̄ficiū ꝓbabil̓ abn̄cie illū excuſabit a ꝯtūacia vt appellarepoſſit vt pn̄s et obtine̓ ſnīaꝫ retͣctari ꝓpt̓ iniqͥtatē ſui nōꝓpt̓ abn̄ciaꝫ tm̄. fateor tn̄ ꝙ vbi pn̄s appellare n̄ poſſet
vt qꝛ tercio citatꝰ tūc nccr̄ia eēt reſtō. de qͣ in p̄. iuribꝰEt ex his ꝯcludi poſſꝫ ⁊ ſcio ꝙ nouū videbit̉ ꝙ ſi ꝯtūax qͥn̄ veīt appellat iudex a qͦ appellat ſi ſcit illū euidētē l̓ vniꝯtūacē appell̓oni n̄ deferet ſꝫ in cā l̓ execucōe ꝓcedet iudex tn̄ adqꝫ appell̓oꝫ recipiet et pͥꝰ d̓ hͦ p̄iudiciali ꝯgͦſcet.ſ. an potuei̓t appellare. ⁊ ſi cāꝯgͥta inuenit illū maīfeſtūet euidentē ꝯtūacēl̓ vni ſiue inuentumſiue n̄ inuentū qͥ tn̄pꝰ ea citatuꝫ ſe nouit. nec apparet ipſiꝰ iuſtū īpedim̄tūl̓ excuſacō ⁊ ſic ꝯtēpſit ꝓnūciabit appellacōꝫ n̄ deuolue̓ ⁊ īappe l̓ois cā n̄ ꝓcedet. ſi ꝟo ſibi ꝯſtabit illū lꝫ inuentū. forciꝰ n̄ inuentuꝫ qͥpoſtea ſe citatū nouit iuſte impeditū ꝓpt̓ qd̓ venire n̄ potuit l̓ ſaltē excuſabilē. vt qꝛ credidit terminū ꝓrogatūde reſt. in inte. ex lr̄is. et fa. qd̓ ibi ſcrip. pꝰ vin. et tā. cūꝑ hͦ appareat eū n̄ fuiſſe ꝯtūaceꝫ qꝛ n̄ ꝯtēpſit. ff. d̓ re iud.ꝯtūacia ꝓnūciabit appell̓oꝫ deuolue̓. et de illa ꝯgſcet. etē ſi. qd̓ ſcrip sͣ. de ap. ad hͦ ſi ī vna. et sͣ de re. ſpo. ſolicitede teſt. veniens. ij. de ap. n̄ ſolū. li. vj. in. iij. glo. ad tex.gͦ redeundo videt̉ ẜm predc̄a ꝙ de pͥma appelloevt p̄iudiciali pͥmo ꝯgͤſcet̉. de or. ꝯg. tuā. cꝰ euentꝰ alt̓iꝰ ꝯg̓cōꝫdabit l̓ denegabit iniciū. de elec. ſi forte. li. vj Sꝫ ẜm hͦqͥd releuat ſcd̓a appellacio cū ꝓnūciato qd̓ male fuei̓t appellatū apparet illū pꝰ ea ꝯtuacē fuiſſe et ſic nil reuocabit̉. et fa. qd̓ ſcrip. pꝰ in. et hoſ. de ap. interpoſita. ī fi..i. ℟. Rn̄deo vꝫ ad hͨ qꝛ n̄ coget̉ ꝓſeqͥ pͥmaꝫ. ſꝫ ꝓſeq̄ndoſcd̓am ſi excipiat̉ de ꝯtūacia replicabit de iuſta appellacōe. de qͣ iudex ſcd̓o ꝯgͤſcit n̄ vt ꝓnūciet bn̄ vel male appellatū vel vt reuocet attēptata. ſꝫ ſolū vt ꝓnūciet illū appellare potuiſſe vel n̄. et ſic appellacōꝫ deuolue̓ vel n̄. etſic iudex appellacōis iij. ſuꝑ eod̓ articulo interiecte ꝙ n̄licuit de hͦ ꝯgͦſcit ⁊ ꝓnūciat sͣde ap. ſua nob̓. jtē vꝫ qꝛ ẜmhͦ audiet̉ ꝓſeq̄n̄s. ſcd̓aꝫ lꝫ tꝑe qͦ ꝓſeqͥt̉ ſit lapſū tꝑs pͥmeꝓſeq̄nde. bn̄ fa. de ſen. ex. lꝫ. li. vj. ſi ꝟo ec̄ tꝑe ſcd̓e appellacōis lapſū erat tp̄s ꝓſecutōis pͥme. vide qd̓ ſcripſi deap. directe ſuꝑ glo. ij. jtē vꝫ ꝙ poſſet aliqd̓ ꝓbabile dubrū pͥmo appellantē excuſare a ꝯtuacia lꝫ appellacō ꝑ ꝓbata iuſta ꝓnunciari n̄ pt̄. fa. de elec. c. i. li. vj. it ē poſſetſcd̓a eſſe interpoſita ad aliū iudicēqͥ magis expediret appellāti ꝙͣ primꝰ. ex p̄dc̄is ſolui videt̉ qd̓ no. sͣ e. ꝯ. d̓ elec.cāꝫ. §. pe. in vlt. glo. ꝙ artatꝰ per dec̓. illā qͥ n̄ venit necmiſit ſi appellat a diffinitiua. ſi n̄ doceat de iuſto impedimento qd̓ excuſet ꝯtūaciaꝫ n̄ dēat audiri. forciꝰ em̄ caditveraꝯtuacia in citato ꝑ ius ꝯn̄e qd̓ igͦrare n̄ licuit ꝙͣ inA duobꝰ. det̓mīat caſū dubiū citato ꝑ iudicēcirca dec̓. ſcd̓am de p̄ben. li. vj. q̄ reẜuat collacienipapali bn̄ficia in curia vacanciā an locū hēat cū duobuslitigantibus in curia ſuꝑ bn̄ficio ſibi collato alter morit̉vel vterqꝫ et diſtinguit pnͥcipal̓r duo m̄bra. qꝛ aut vterqꝫ morit̉ aut alter tm̄. in pͥmo diſtinguit aut vt̓qꝫ morit̉incuria aut vterqꝫ exͣ. aut alter intus aut alter exͣ. et hocvltīo caſu aut alter tm̄ poſſidebat aut neuter. et ſi alt̓ āqͥ morit̉ in curia aūt qͥ exͣ. in ſcd̓o ec̄ pnͥcipali m̄bro .ſ. cuꝫmoritur alter tm̄ ſubdiſtīguit qꝛ aūt bn̄ficiū ſpectabatad mortuū aūt ad ſuꝑſtitē aūt ad neu̓tꝝ. ⁊ ſi ad mortuūaūt morit̉ in curia aut extra. et ſcd̓m pnͥcipale membruꝫproſeqͥtur ibi. ſi vero alter. tercio proteſtatur ibi ſaluatn̄ ¶ duobꝰ vel pluribus: cum ſit ea emracio concor.quod no. de & p. duobus in pnͥ. li. vj. ¶ Nomana curia.