Druckschrift 
Constitutiones : [Mit der Glosse des Johannes Andreae]
Entstehung
Seite
20r
Einzelbild herunterladen
 

promulget. poterit idemappellās a dicta ſentēciinfra tempus debituꝫ appellare niſi eius prima appellacio eſſet friuola manifeſte. Vt lite pendente

nichil innouetur.IIduobꝰ in ro. curiaſuꝑ bn̄ficio ſibi collato litigatibꝰ in ead̓ curiamori contingat vtrunq̄

cat in vno tm̄. ille in duobus. qd̓ intelligo iſte venitſꝫ paret. ille nec venit nec paret Guill̓. in ſpe. de ꝯtumacia. §. i.. et. Prīo diſtinguit du plice̓ ꝯtumaciamveram et preſumptā Secundo triplicē ſcꝫ euidentē ꝟaꝫ preſūptaꝫ dicēs verus ꝯtumax qͣꝫ citacio ap̄p̄hendit audit̉ appellanset multominus euidens euident ē vocat ꝯtumaciā illius dixit ſe ventuꝝet an ſufficiat exͣiudiciū dixiſſe nuncio citāti vi. qd̓ no.de ſen. ex. venerabilibus. §. ſecus. li. vjverā illiꝰ quē citatio apprehedit fic vel interp̄tatiāꝫcitati ad domū q̄ꝫ citatio ap̄p̄hēdit. ja. de are. ꝯtūatiāquā. dixi euidētē dicebat ꝟiſſiāꝫ dix̉ fictū cōtuniacēappellare veꝝ veniēte iudice ſedentē ꝓtribūali reſtituiad appelland̓. ff. de in integ. reſt. l. diuus veriſſimū. nll̓oiure ad appelland̓ admitti. ff. exqͥbꝰ ca. in poſ. ea fulcinꝰ.§. fi. Sed circa eſt ſciend̓ in vero ꝯtumace qͣdruplexeſt opi. et in ficto qͣdruplex. aliqͥ dicūt veꝝ qͣꝫ dixieuidētē ꝟiſſimū. alij īuentū alij īuētū tūc demū ſi ſe citatū nouit alij citatū ab hoīe. jteqͥdā dicūt fictū inuentūqui dixit ſe ventuꝝ tacuit ſꝫ venit et hanc ec̄ recitatglo. vli. in l. fi. ff. de reſt. in integ. alij dicūt hunc vni. ſꝫn̄fictū inuentū. fa. qd̓ no. in l. ex ꝯſenſu. §. fi. ff. ap.tercij. in inuento diſtinguūt an citacio pꝰ mod̓ ad ip̄mꝑuenerit et ſit verus ann̄. et tunc ſit fictus. et fa. qd̓ no.in l. i. §. i. ff. qn̄ ap. ſit. alij dicunt fictā ius citat verā citat qꝛ nunciꝰ ⁊cͣ. ff. de arbi. celſijs. et fa. qd̓ no.ꝯpoſ. de elec. c. i. li. vj. ſic vera interpeliacio fit exp̄ſſe hoīeꝫ. ff. de vſur. mora ficta tacite fit legē vt inſona minoris. ff. deleg. ij. l. ticia. ſeya. §. vſuras. C. in q.ca. ceſ. in integ. reſti. l. minoꝝ. De vero et ficto placetop. ſcd̓a reprobata. prima qͣrta. et lꝫ tercia in ſe ſit ꝟaqꝛ vere iudici ꝯtumacit̓ reſiſtit is inuentus citacōisnoticiam habuit et venit. tn̄ qꝛ id iudicial̓r ꝯſtat exp̄ſumpcōe iudicamꝰ he̓mus illuꝫ pro ficto vbi iudicial̓r ꝯſtaret hr̄etur pro vero et ſic poſſet intelligi. §. ſin at̄de ſubmittā. jtē ſciend̓ circa ꝯtumacis appellacōꝫ ēop. ec̄ qͣdruplex ꝯnīs hꝫ fictus appellat. C. quō et qn̄iudi. ab eo. ff. qn̄ ap. ſit. l. i. in fi. C. de li. ca. ſi is. et fa.dec̓. Scd̓a ſingl̓aris op. ja. bal. et odof. quaꝫ ſeq̄bat̉ dn̄smeus in l. ꝓperand̓ ec̄ ficte ꝯtumiax appellet. et dicūt. §. ſin at̄. e. l. de iud. cpꝰ edictū in fi. ſine ſupplecōeaddendo. ſꝫ vt ibi dic̄ glo. ſi finis ille loq̄ret̉ de eo necvere nec ficte ꝯtumax eſſet eſſet appellacio nccr̄ia quiaip̄o iure ſnīa nulla. et ſi exponas qd̓ ibi dicit audiet̉ bn̄ficio nullitatis ſine appellaconis remedio ꝯuenit. Rn̄ſionarrātis. ꝯtra illud de fi. inſtru. int̓. §. ceteꝝ. alij dicūtficte ꝯtumacē appellare poſſe venit iudice ſedēte tribunali al̓s appellat. et ſic intelligūt. §. ſin at̄. alij dicūtnedū fictū ſꝫ ec veꝝ appellare poſſe dūmō ſit maīfeſtꝰqͣꝫ vocaui euidentē ꝟiſſimū. et ꝓhis fa lr̄a. et ſen.ex. ven̓abilibꝰ. §. id̓ eſt. vbi videt̉ expreſſū citatꝰ veniēs ſit preſūptiue ꝯtūax. qꝛ potuit īpediri ſic venire potuit. eo caſu bn̄ficio abſencie reſtitue̓t̉ ꝯtͣ ſnīaꝫde re iud. b̓toldꝰ. de reſt. in inte. ex lr̄is. et de. ff.dam. infec. ſi finito. §. ſi forte. re iud. q̄ſitū. forciꝰ bn̄ficiū ꝓbabil̓ abn̄cie illū excuſabit a ꝯtūacia vt appellarepoſſit vt pn̄s et obtine̓ ſnīaꝫ retͣctari ꝓpt̓ iniqͥtatē ſuiꝓpt̓ abn̄ciaꝫ tm̄. fateor tn̄ vbi pn̄s appellare poſſet

vt qꝛ tercio citatꝰ tūc nccr̄ia eēt reſtō. de in. iuribꝰEt ex his ꝯcludi poſſꝫ ſcio nouū videbit̉ ſi ꝯtūax veīt appellat iudex a appellat ſi ſcit illū euidētē vniꝯtūacē appell̓oni deferet ſꝫ in execucōe ꝓcedet iudex tn̄ adqꝫ appell̓oꝫ recipiet et pͥꝰ p̄iudiciali ꝯgͦſcet.ſ. an potuei̓t appellare. ſi cāꝯgͥta inuenit illū maīfeſtūet euidentē ꝯtūacē vni ſiue inuentumſiue inuentū tn̄pꝰ ea citatuꝫ ſe nouit. nec apparet ipſiꝰ iuſtū īpedim̄tū excuſacō ſic ꝯtēpſit ꝓnūciabit appellacōꝫ deuolue̓ īappe l̓ois ꝓcedet. ſi ꝟo ſibi ꝯſtabit illū lꝫ inuentū. forciꝰ inuentuꝫpoſtea ſe citatū nouit iuſte impeditū ꝓpt̓ qd̓ venire potuit ſaltē excuſabilē. vt qꝛ credidit terminū ꝓrogatūde reſt. in inte. ex lr̄is. et fa. qd̓ ibi ſcrip. pꝰ vin. et. appareat fuiſſe ꝯtūaceꝫ qꝛ ꝯtēpſit. ff. re iud.ꝯtūacia ꝓnūciabit appell̓oꝫ deuolue̓. et de illa ꝯgſcet. etē ſi. qd̓ ſcrip. de ap. ad ſi ī vna. et de re. ſpo. ſolicitede teſt. veniens. ij. de ap. ſolū. li. vj. in. iij. glo. ad tex. redeundo videt̉ ẜm predc̄a de pͥma appelloevt p̄iudiciali pͥmo ꝯgͤſcet̉. de or. ꝯg. tuā. cꝰ euentꝰ alt̓iꝰ ꝯg̓cōꝫdabit denegabit iniciū. de elec. ſi forte. li. vj Sꝫ ẜmqͥd releuat ſcd̓a appellacio ꝓnūciato qd̓ male fuei̓t appellatū apparet illū pꝰ ea ꝯtuacē fuiſſe et ſic nil reuocabit̉. et fa. qd̓ ſcrip. pꝰ in. et hoſ. de ap. interpoſita. ī fi..i.. Rn̄deo vꝫ ad qꝛ coget̉ ꝓſeqͥ pͥmaꝫ. ſꝫ ꝓſeq̄ndoſcd̓am ſi excipiat̉ de ꝯtūacia replicabit de iuſta appellacōe. de iudex ſcd̓o ꝯgͤſcit vt ꝓnūciet bn̄ vel male appellatū vel vt reuocet attēptata. ſꝫ ſolū vt ꝓnūciet illū appellare potuiſſe vel. et ſic appellacōꝫ deuolue̓ vel. etſic iudex appellacōis iij. ſuꝑ eod̓ articulo interiectelicuit de ꝯgͦſcit ꝓnūciat sͣde ap. ſua nob̓. jtē vꝫ qꝛ ẜm audiet̉ ꝓſeq̄n̄s. ſcd̓aꝫ lꝫ tꝑe ꝓſeqͥt̉ ſit lapſū tꝑs pͥmeꝓſeq̄nde. bn̄ fa. de ſen. ex. lꝫ. li. vj. ſi ꝟo ec̄ tꝑe ſcd̓e appellacōis lapſū erat tp̄s ꝓſecutōis pͥme. vide qd̓ ſcripſi deap. directe ſuꝑ glo. ij. jtē vꝫ poſſet aliqd̓ ꝓbabile dubrū pͥmo appellantē excuſare a ꝯtuacia lꝫ appellacōbata iuſta ꝓnunciari pt̄. fa. de elec. c. i. li. vj. it ē poſſetſcd̓a eſſe interpoſita ad aliū iudicēqͥ magis expediret appellāti ꝙͣ primꝰ. ex p̄dc̄is ſolui videt̉ qd̓ no. e.. elec.cāꝫ. §. pe. in vlt. glo. artatꝰ per dec̓. illā venit necmiſit ſi appellat a diffinitiua. ſi doceat de iuſto impedimento qd̓ excuſet ꝯtūaciaꝫ dēat audiri. forciꝰ em̄ caditveraꝯtuacia in citato ius ꝯn̄e qd̓ igͦrare licuit ꝙͣ inA duobꝰ. det̓mīat caſū dubiū citato iudicēcirca dec̓. ſcd̓am de p̄ben. li. vj. reẜuat collacienipapali bn̄ficia in curia vacanciā an locū hēat duobuslitigantibus in curia ſuꝑ bn̄ficio ſibi collato alter morit̉vel vterqꝫ et diſtinguit pnͥcipal̓r duo m̄bra. qꝛ aut vterqꝫ morit̉ aut alter tm̄. in pͥmo diſtinguit aut vt̓qꝫ morit̉incuria aut vterqꝫ exͣ. aut alter intus aut alter exͣ. et hocvltīo caſu aut alter tm̄ poſſidebat aut neuter. et ſi alt̓ ā morit̉ in curia aūt exͣ. in ſcd̓o ec̄ pnͥcipali m̄bro .ſ. cuꝫmoritur alter tm̄ ſubdiſtīguit qꝛ aūt bn̄ficiū ſpectabatad mortuū aūt ad ſuꝑſtitē aūt ad neu̓tꝝ. ſi ad mortuūaūt morit̉ in curia aut extra. et ſcd̓m pnͥcipale membruꝫproſeqͥtur ibi. ſi vero alter. tercio proteſtatur ibi ſaluatn̄ duobꝰ vel pluribus: cum ſit ea emracio concor.quod no. de & p. duobus in pnͥ. li. vj. Nomana curia.