De cauſa poſſeſſionis etꝓprietatis.Auſa bn̄ficiali ꝑ appellacōeꝫ ad ſe. ap.ltimēd̓uoluta tā appellātiꝙͣ appellato lice̓ dec̓nimꝰnēdū petitoriū ſꝫ ⁊ poſſeſſoriū intentare ⁊ in ſpoliantis odiū an cauſeꝯcl̓oꝫſuſpendere petitoriū a ſe ⁊ab aduerſario intentatū ī
ſolo poſſeſſorio ꝓcedendo.De dolo et contumaciaI ante diffinitiuamſentenciam a iudicequis appellando recedatet iudex ſue appellacioninon deferens eo citato vl̓eciam non citato vlteriꝰin cauſa procedens contra ipſum eciam abſenteꝫſentenciam diffinitiuam
ip̄oꝝ dioceſanoꝝ iudicarent bn̄ per tacit̉nitatē ⁊ tꝑllapſuꝫ ei preiudicari poſſet ſꝫ iſto caſu cū hͦ faciunt iurisautoritate. dyoceſanis nulla negl̓ia pt̄ aſſcribi. gͦ nec cōtra ip̄os p̄ſcribi ¶ Gnͥetur. qn̄ exercens iuriſdictōꝫ in loco vel in certas perſonas vel cās acquirat poſſeſſioneꝫillius gn̓alem l̓ ſpecialem et qn̄ preſcribat ſatis ſcripſi pꝰjnno. decap. mo. c.ij. et de hoc in ſpe.de iur̓. o. iu. ad fi.ꝟ. illd̓ ec̄ ⁊ d̓ p̄ſcri..§. i v̓ ſꝫ pone milesAuſa. ſe ſumatBn̄ficiali. conprehendit maioraet minora bn̄ficiaet p̄ben. de hͦ d̓ re.iur̓. c. i. li. vj. in nonbn̄ficialibꝰ at̄ n̄ hꝫ hͦlocū. ec̄ ſi d̓eccīa vtde ꝓpͥetate ſit qt̄o.fa. qd̓ dixi sͣ ē. ꝯ. d̓iud. diſpendioſam.ſuper ꝟb̓. bn̄ficijsPer appellacōꝫ forcius ſi ꝑ querelam. videbatur autē ꝙillud ſolū ſuꝑ qͦ appellatum erat eſſet per appellacionisiudicem ꝯgnoſcendum. Vn̄ coram iudice appellacōis nonfit re ꝯuencio. de hͦ ſcrip. de mu. pe. c. i. ꝯgnoſcat gͦ id ſolum ſuꝑ qͦ appellatur. ſiue an̄ ſnīam fuerit appellatum. adhͦ. jͣ. de ap. appellanti. cum ſuis ꝯcor. ſiue a ſnīa. ij. q. vj. adfi. ſiue exͣ iudiciū. d̓ elec. vt circa. li. vj. ſꝫ exqͦdeuoluta eſtcauſa per decre. i. de elec. li. vj. non expectato appellacionis euentū noluit papa hͦ licere. et h̓ probat. ꝟ. jͣ. dec̄nimus. ꝑ qd̓ rn̄detur ad iura predc̄a. Pt̄ eē̄ dici ꝙ dec̓. vtcirca locum n̄ hꝫ cum qͥs ſuuꝫ proſequit̉ intereſſe. vt sͣ e.ꝯſti. de elec. ꝯſtōꝫ in pnͥ. ¶ Ad ſe. ap. in inferioribus gͦſecus ¶ Deuoluta. ita ꝙͣ cā ip̄a eſt in curia ẜm formā dec̓..i. de elec. li. vj. vt qꝛ appellacio lt̄ime interpoſita eſt. e.t. vt circa. et appellato lt̄ime inſinuata. vt ī cle. sͣ d̓ elet.cāꝫ. et. jͣ. debitum tp̄s vt ibi. §. pe. ¶ App̄el lato. vtrunqꝫem̄ eqͣliter artat iſta ꝯſtō prima de elec. vterqꝫ gͦ ſenciat ꝯmodum ſicut onus. de re. iur̓. qui ſentit li. vj. ¶ Spoliantis. per hͦ pꝫ ꝙ loquit̉ in poſſeſſorio recuperande d̓poſſeſſorio retinende an intentari poſſit per eum qͥ petitoriū intentauit illo pendente nō. et dixi sͣ e. paſtoralisſuꝑ. iiij. glo. que glo. incipit in ea ꝑte qͣ dicit an̄ mediuꝫꝙ de poſſeſſorio pt̄ rediri ad iudicium ꝓpͥetatisr ē ꝓbarividet̉ per hunc textuꝫ. Si em̄ ſpeciale hͦ inducit̉ in odiūſpoliantis ꝙ ſuſpenſo petitorio tranfit̉ ad poſſeſſoriū gͦid n̄ licebit in caſu ꝯuerſo in qͦ caſu ceſſat. ſꝫ glioſa dupl̓rpt̄ defendi ſcꝫ qꝛ n̄ dicit ꝙ ſuſpēſo poſſeſſorio redeat̉ adpetitoriū ſꝫ ꝙ de poſſeſſorio inchoato reditur ad petitoriū. qd̓ pt̄ intelligi renunciato priori iudicio. Item volens dice̓ ꝙ ſuſpendi et pende̓ poſſit poſſeſſoriū. dicet hͦſpeciale h̓ addi in cā appellacōis vt dixi in glo. forciꝰ vtqd̓ ibi olim n̄ licuiſſet hodie liceat in odiū ſpoliantis. ¶Concl̓oꝫ. q̄ lꝫ fieri poſſit vt h̓ tn̄ in his bn̄ficialibus pōtomitti. jͣ. deꝟ. ſig. ſepe ꝯtingit. facta gͦ ꝯcl̓oe h̓ n̄ licebitqd̓ veꝝ puto. niſi in caſu dec. paſtoralis in fi sͣ e. vt ſic̄ h̓in alijs cauẜ bn̄ficialibus tunc lice̓t. ſic et in iſta ſaltemeo caſu qͦ ſuſpendit petitoriū inchoatū a ſe in qͦ loquit̉illa dec̓. ¶ Sūſpende̓ ſine metu ꝯdēnacōis expenſaꝝ vtdixi. e. t. paſtoralis ſuꝑꝟ. agi pt̄. ⁊ pro vel. deꝟ. ſigſepe de ℟ p. c. ij. vbi de hͦ ¶ Aduerſario. hͨ lr̄a et ſequēsapprobare videtur qd̓ no. jo. ij. q. ij. c. i. sͣ d̓ or. cog. c. fi.
gol̓. jn. et ab. de reſt. ſpoliatoꝝ exꝯqī̓oe. ſcꝫ qn̄ ſuꝑead̓re intentat vnus petitorium alter ſuꝑ illa intētat poſſeſſoriū r̓cuꝑādē priꝰ audit̉ ⁊ ſic vtiliꝰ eſt ſibi age̓ ꝙͣ exciꝑeqd̓ hoſt. n̄ placuit qͥ dicebat exvi actōis eū n̄ pͥꝰ audiend̓ſꝫ ſil̓ dicens ꝙ in dec̓. ex ꝯqt̉ōe priꝰ excepit pꝰmod̓ egitvt ibi ſcrip. ¶ Soloqͣſi nil habeat docere d̓ petitorio. ⁊ ꝑhͦ videt̉. ꝙ petensreſtōꝫ bn̄ficij n̄ habeat iuſtificare poſſeſſiōꝫ l̓ probarētitulū. de reſt. ſpō. īlr̄is. ꝯtra de fi. pͥ̄ſ.ꝯſtitutꝰ vi. qd̓ ibidixi ſuꝑ glo. ij. etqd̓ no. hoſ. in ſū. dereſt. ſpō. §. ī caſibꝰꝟ. qͥd gͦ volens defende̓ ꝯtͣ hūc textūrn̄debit per dec̓. exꝑte. de reſt. ſp. vbiintentās poſſeſſorium ꝓbat ꝯiugiū. ⁊ꝑ dec̓. ad decīas. e.t. li. vj Aliud gͦ eſt intētare petitoriū. alid̓ iuſtificare poſſeſſoriū ex titl̓o vbi nat̉a poſſeſſorij hͦ requirit. ſꝫ vide qd̓dixi in p̄. dec̓. ex ꝑte in glo. qͣſi dicat vltra medium.Ian̄. ſe ſumat et determinat caſū dubiū circa dec̓.eū qͥ. e. t. li. vj. et qd̓ ibi tangit arch̓. et qd̓ no. de reiud. inter moͣſteriū in vlt. glo. ¶ Snīaꝫ. et ſic oportꝫ appellacōꝫ iuſtificari ſolum ex veritate grauaminis illatiꝓpter qd̓ appellauit. vt. jͣ. de ap. appellanti Non deferesſi detuliſſet ſnīa pr̄ea ꝑ ip̄m lata n̄ valuiſſet. qd̓ dic vt deap. cum appellacōibꝰ. li. vj. bn̄ at̄ fecit iudex n̄ deferēdoexqͦ putabat ex falſa cā appellatum. nunꝙͣ em̄ reuocabit̉quod per eum fiet. niſi prius iuſtificetur appellacio. qd̓dic vt e. t. n̄ ſolum li. vj. ¶ Non citato. qꝛ citare n̄ tenet̉vt in p̄. dec̓. eum qͥ ¶ Abſentem. fortificabant dubium h̓duo ꝙ citatus fuit et ꝙ fuit abſens per q̄ acta videbat̉ꝯtumacia in n̄ veniendo. vt. jͣ. dicam ¶ Promulget. quodpotuit ſi lis erat ꝯteſtata et liquebat de cā sͣ. e. ꝓut etidem ſi n̄ erat ꝯt̓. ſꝫ erat de caſibus qͥbus procedi pōt adſnīam. lit. n̄ ꝯte. ꝯtra ꝯtumacem qui hn̄tur. vt lit. n̄ ꝯte.qm̄ in tex. et in glo. ¶ Debitum. ſcꝫ decem dieꝝ ⁊ a tꝑenoticie de ap. ꝯcertacioni li. vj ¶ Appellare. no. jnno. ⁊poſt eum hoſt. de ap. dilec. vt ibi ſcripſi in fi. vlt. glo. ⁊Guil̓. in ſpē. de ſen. prola. §. iuxta. ꝟ. Quid gͦ ſi appellacio. ꝙ appellans an̄ ſnīaꝫ qͥ poſtea appellata ſnīa per hͦn̄ renunciet prime appellacioni nec ſmīami ratificat. Geminacio em̄ appellacionū n̄ ſubmittit ſꝫ ſubtrahit appellantem a iudicis pt̄ate. xxxi. q. ij. lotharius. de ap. boneet. c. dilecte. n̄ ob. ff. remra. ha. l. iij. §. falſus. qd̓ ſolue vtno. B. de re iud. c. i. ¶ Manifeſte. vt qꝛ nulla cā fuit ibiexp̄ſſa l̓ n̄ lt̄ima. dato ꝙ eſſet vera vel ſꝫ lt̄ima manifeſtefalſa vel iam pronūciatū eſſet illam fl̓aꝫ et n̄ appellatuEt adu̓te qꝛ probare videt̉ hͨ lr̄a ꝙ vera ꝯtumacia in nveniendo n̄ impedit appellantē niſi ſit manifeſta. vt ſic īvera ꝯtumiacia diſtinguat̉ inter manifeſtam et dubiamappellans em̄ friuole et recedens vere ꝯtumax eſt. ⁊ tn̄ſi h̓n̄ eſt manifeſtū appellat. et ẜm hec intelligenda videntur iura q̄ dicūt ꝯtumacē in n̄ veniendo n̄ appellareij. q. vj. §. ſunt qͦꝝ in pnͥ. xxiiij. q. iij. de illicita. C. de iud.ꝓperandū. §. cū at̄. qͦꝝ ap. n̄ re. l. i. C. e. t. in n̄ veniendoideo dixi qꝛ ꝯtumax in n̄ parendo appellat. ff. de ap. creditor. §. iuſſus. et ꝓ rōe diu̓ſitatis dic̄ ibi glo. qd̓ iſte pec